Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCXCIIv
Einzelbild herunterladen
 

Super Canticacanticorū

Super Canſa Botrꝰ cypri dilectus meusin vineis engaddi. Siquidē in botro cypri et vineis engāddi. refectio ſuauis accipit̉. ſimplicitasinde laudat̉ in ſponſa per oculoscolūbinos quos dirigit ad ſponſum. qm̄ vbi amor ibi oculus Pulcritudo qꝫ duplex expͥmit̉ in amica. reci ꝓca viciſſitudine laudatin dilecto pulcer eſt et decorusSubinfert deniqꝫ qͣſi verecūdā inſil̓itudine petes oſculū Lectulꝰ nifloridus. laudās domū totā ex tignis et laq̄aribus viriū fortiūꝯpoſitā qͣtenꝰ apꝑeat inde lectulifloridi .i. ꝯſcīe reqͥes ſecurior. Dilectus adiūgit non aduerſatiue ſꝫꝯfirmatiue ad ꝟba ſpōſe dicētislectulus nr̄ floridus. nimirū quiaego flos campi et liliū ꝯualliū: tuvero amica mea ſic̄ liliū flori feruoēs filias excedēs. ſic̄ liliū ſpinasexuperat in decore Subiungitinde amor ſpōſe Sic malus interligna ſiluaꝝ. fertilis ſcꝫ inter fructuoſa. ſic amicꝰ meus inter filiasquod per exꝑientiā ſe cognouiſſedemōſtrat dicēs Sub vmbra illiquē deſiderabā ſedi. et fructꝰ eiusdulcis gutturi meo Curſim iſtaꝯtextu lr̄ali de qͥnqꝫ ꝓprietatibꝰamoris dicta ſint Latior aliqͣntode amore fruitiuo fiat ẜmo Amorfruitiuus vel amoroſa fruitio ſiprie ſumat̉ includit tria pͥncipalit̓p̄ſuppones ꝯgnitionē dei ſaltē exſimplici fide Primū eſt libera motio volūtatis in deū tanqͣꝫ finē vltimū ex pōdere charitatis cre

ate ſiml̓ et increate Alteꝝ eſt ꝑceptio talis vnionis deo Uertiūeſt ꝯn̄s ad hec duo et ip̄a ꝑficiēsqd̓ eſt delc̄atio. quo deſcribit̉ ꝑceptio conuenietis coniuncti ſic̄ iſtapluries expoſuimꝰ ſꝫ repetimꝰ adeliciendā deſcpͥtionē ſuccinctā āoris fruitiuiꝘ eſt ꝑtractatio libēafinis vltimi. ſaciās qͥetans Pertractatio ponit̉ qͣſi genere. qm̄vſus et fruitio hn̄t actioneꝫ circaobiectū ſuū. et ſuo tenet et pertractāt ip̄m. Et hoc ſub alijs verbis ſignificat Augꝰ dicēs de fruiet vti eſt aſſume̓ aliqͥd in facultatem volūtatis. Et qꝛ ꝓprie ſolavolūtas vtit̉ aut fruit̉ ꝓpterea iungitur libera ad hoc qͣſi genustractatio Dein̄ dr̄a fruitionisad vſū ſubdit̉ finis vltimRRurſusqꝛ finis vltimꝰ. ꝯtinet om̄e bonuꝫſubiūgit̉ ſatiās qͥetans Amorfruitiuꝰ ſic deſcpͥtus ꝯuenit om̄i etſoli qui fruit̉ etiā ip̄i deo qm̄ ꝑtractat libere ſe circa finē vltimū delectabilit̓ quietē Cōſonat Auguſtini deſcpͥtio Fruimur rebꝰ ꝯgnitis. qͥbus mens ꝓpter ſe delectataquieſcit Accipit̉ aūt fruitio latiusaliqn̄ ꝓut extendit̉ ad vſū liberūimo magis imꝓprie ꝓut brutisꝯueniret. Sed ſtet iſta ꝓprietasattēdamꝰ. quale qͣntūqꝫ ſit. habe̓deū in libera facultate volūtatisvt ꝑtractet eum faciēs de eo ſicutvoluerit. Quis in hac parte vimamoris digne laudauerit. quisdignationeꝫ diuine pietatis in miniſterio nobis datā ſatis admira