¶ Super Canticacanticorū
¶ Ietiam ſingulariſſima. Damnat qͣꝫpoſitiones oppoſitas que ſi forſāaliqn̄ viſe fuerint diſputabiles. tn̄veritas iſta ꝑ poſteriores certiſſimis demr̄ationibꝰ cōꝑta eſt nll̓atenꝰ eſſe dubitabilis In̄ ꝟmiculꝰeqͣ ꝑticularit̓ ⁊ īmediate ꝓducit̉a deo ſic̄ angelus qͣꝫuis in hoc ſitor̄a ꝙ ad ꝓductionē ꝟmiculi concurrūt alie cāe ꝑticulares cū deo.nō ſic cū ōgelo dū creat̉ Ino ſiqͥdem amore penitꝰ inuariabili ꝓducit̉ ꝟmiculus quo ⁊ qͣli ꝓductꝰeſt āgelus ſic̄ eodē ꝟbo de oībusip̄e dixit ⁊ facta ſūt Arat āt iſtuddicere dei ideꝫ penitꝰ qd̓ amare.dicere videlꝫ practicū. appropriatu ſpūi ſācto. nō ſpeculatm̄ tm̄ mōqd̓ interiꝰ ꝓpriū eſt ꝟbi dei Accipimꝰ gͦ amorē dei ꝓ feruore actuali. ⁊ ſil̓it̓ amorē ſpōſe ad ſponſū ꝓferuore ſe actual̓r exercēte Cōſtatnanqꝫ aīam qͣꝫdiu eſt in charitateꝯiūgi hitualit̓ ⁊ īmediate deo ſcꝫactu pͥmo Poſſumꝰ cōſil̓i rōne itaſētire de feruore quē dicimꝰ actuꝫſcd̓m ꝯꝓductū a feruoe̓ dei qui ꝑſp̄m ſc̄m agit in filios de Amo tevel oſculor te dictū veracit̉ a ſpōſa. ſpōſo ſuo deo Iūgit eā īmediatē ſibi ſuauit̉ ⁊ qͥete vt dicat Dilectus meus mihi ⁊ ego illi. intervbera mea ꝯmorabit̉ et dexte̓a illius āplexabit̉ me Cōſone ad illd̓de benyamin adoleſcētulo in mētis exceſſu. q̄ mēs paulo queꝫ nūcrecolimꝰ amātiſſimus dn̄i hītabitconfident̓ in eo tanqͣꝫ in thalamotota die meditabit̉ et int̓ hūerosillius reqͥeſcet brachijs .ſ. ſuſpēſis
⁊ innexis ad collū ¶ Qua ī re notādus eſt ꝓceſſus redeūdi in deūvt innoteſcat qͣliter tandeꝫ et vbifiat qͥes ¶ Conſtat in pͥmis nō eēquietē in viribꝰ vegetatiuis ꝓpternc̄arios ⁊ aſſiduos in nutriendo.vegetādo ⁊ augēdo motus et alterationes ¶ Cōſtat inſuꝑ ꝙ necin viribus aīalibus ſenſuū exteriorū ſed nec interioꝝ ꝓpter variasobiectorū ⁊ nc̄arias īmutationesCōſtat ampliꝰ ꝙ nec in in viribrōnabilibꝰ ⁊ q̄ ſūt odibiles rōni q̄ſūt rōnal̓ ⁊ ꝯcupiſcibil̓ ꝓpt̓ diſcurſus vagos ⁊ varios qͥbꝰ agitant̉¶ Conſtat amplius ꝙ nec in portione vel vi intellectiua. q̄ naturaliter mouet̉ ab obiectis q̄ ſūt fantaſmata. aut ſpecies intelligibilesetiāſi negociet̉ intellectꝰ circa prima pͥncipia q̄ ſūt infallibilis et inuariabilis ꝟitatis. Suꝑeſt igit̉ ſidēat eē qͥes ⁊ finis motꝰ in ſponſa. ꝙ q̄rat̉ in volūtate ſua. cuiꝰ eſtſolius pͥncipalit̓ dice̓ deo ſicut obiecto et fini ſuo vltio. Amo te. maneo in te. ⁊ tu in me ſicut ꝓmittitxp̄ūs fruēti ſe ſacͣmētali māducatione Dicit aūt māſio fineꝫ motꝰ⁊ quieteꝫ Tali mō redit vltimusamor charitate foͣrtus ad primūquietū naturalit̓. qͣꝫuis liberaliterinſitū circulo qͦdā vbi eſt pͥncipiūmediū et finis qͣſi triplicato ꝟboAmo te ¶ Deniqꝫ conſtat iſtic eēquietē. in amādo. in cognoſcēdo.in memoriter retinēdo ẜm hītumetiā in via. niſi ſpōſe volūtas auerterit faciem ab oculo ſponſi. ⁊ abamplexū peccando ſe ſubtraxerit