Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCLXXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Sympſalmaprimū

Sympſalmapterea quietat̉ gaudet et letat̉ inhac vnica oꝑatiōe. nullum aliudobiectū petēs. qͣꝫuis ipſiꝰ ꝯtinuatiōem. poſſeſſionēqꝫ ſecurā amare ceſſet Neqꝫ tn̄ eſt motꝰ ꝓpriedictꝰ. qui eſt actꝰ entis in potētia habeat amor id qd̓ actualiterrequirit. ſicut eſuriēs id edēs. qd̓hꝫ ſꝑ in pn̄tia. caret motu faſtidij Conſequit̉ amor ex hac delectatiōe illud de pſalmo. Delectare in dn̄o. et dabit tibi petitionescordis tui. Et rurſꝰ Renuit ꝯſolari aīa mea. memor fui dei et delectatꝰ ſū et exercitatꝰ ſuꝫ. Alia lr̄agarrini Et defecit ſpūs meꝰ. bōaliquidē defectiōe. in ſalutare dei.Et hec delectatio ſpūalis ſi antonio credimꝰ ſola eſt vincēdi inimicū Ceteꝝ fit amorē. animeꝯiūctio ad deū ꝑceptiōe multis modis. ſicut ꝯtingit deū ml̓tipliciter ꝯtēplari Sꝫ loqͥmur deꝯiūctiōe. pondꝰ charitatis.mota ab īfinito amore facit ſuꝑmūdanū immēſurabilē et abſolutū pure mētis exceſſuꝫ ſicut aitdion̄. Tūc cognitio ſpeculū etenigma quodammō deſerit̉ forꝭ.et ſubintrat amor vſqꝫ ad interiora velaminis. vbi poſuit deꝰ tenebras latibulū ſuū. At ꝟo nūqͣꝫremanet abſqꝫ cognitiōe Qd̓ ſiforet ita p̄e nihil ꝑciperet Etneq̄at oriri delectatio ſine ꝑception ꝯueniētis ꝯiūcti. vbi tūc ſuadelectatio eſſꝫ. Rn̄derent aliqͥamor ē formalit̓ ſua ꝯgnitio Adderent aliqui qd̓ eſt formalit̓ ſua

cclxxxiijdelectatio Uidet̉ verfellen̄. ꝯfonaloqͥ ſuꝑ cātica ad hāc poſitioneꝫSꝫ ꝯſonātiꝰ ad ph̓iam doctōres. dicimꝰ. ſicut intellectꝰ volūtas ſūt diſtincte potētie. ſic cognitio et volitio vel amor diſtinguūtur. Diſtinguūtur dico. nonita tn̄. qͥn circūincidāt ſe mutuoet ſolert̓ aduerte̓/ ē et vtile Proficit in hac ꝑte ſpeculatio. deꝯnexionis ꝟtutū cardinaliū cumprudētia / et theologicaꝝ gr̄aEt donoꝝ oīm generaliter beatitudinū charitate. ſi iformes et imꝑfecte. nec vere ꝟtutesdebeāt reputari. Itaqꝫ circū in cidūt ſe mutuo. vt qͣlibꝫ ꝟtꝰ. alteridenoīatiōeꝫ ſortiat̉. Dieimꝰ eniꝫ apl̓o charitas ē benigna etpatiēs ⁊cͣ tꝑantia ē prudēs. iuſta. fortis et ecōtra. Sil̓r fidesſperat et diligit et ecōtra aliter in re nr̄a d̓t ariſto. de volūtate. ipſe ē appetitꝰ intellectiuꝰ velintellectꝰ appetitiuꝰ. Sic de actibip̄aꝝ potētiaꝝ licet dicē amorē cognitiuꝰ. et cognitio amoroſa ordinat ad amoreꝫ ſiſtēsin nuda ſpeculatiōe veritatis. Exēplum materiale. manꝰ oculus concurrūt ad ſcribendū. oculus videt manui. et manꝰ mouetcalamū Non tn̄ virtꝰ viſiua. ē virtus motiua calami. nec manus ēoculꝰ ſed qͦdammō circūincidūtſe ꝓpter ꝯnexiōem in vna actiōeſcribēdi. Soluit̉ ex his facta dubitatio. qm̄ amor dirigit̉ a cognitione. in prima ſui generatōne.

D ggL.