¶ Sympſalmaprimū
¶ Sympſalmapterea quietat̉ gaudet et letat̉ inhac vnica oꝑatiōe. nullum aliudobiectū petēs. qͣꝫuis ipſiꝰ ꝯtinuatiōem. poſſeſſionēqꝫ ſecurā amare nō ceſſet Neqꝫ tn̄ eſt motꝰ ꝓpriedictꝰ. qui eſt actꝰ entis in potētiacū habeat amor id qd̓ actualiterrequirit. ſicut eſuriēs id edēs. qd̓hꝫ ſꝑ in pn̄tia. caret motu faſtidij Conſequit̉ amor ex hac delectatiōe illud de pſalmo. Delectare in dn̄o. et dabit tibi petitionescordis tui. Et rurſꝰ Renuit ꝯſolari aīa mea. memor fui dei et delectatꝰ ſū et exercitatꝰ ſuꝫ. Alia lr̄agarrini Et defecit ſpūs meꝰ. bōaliquidē defectiōe. in ſalutare dei.Et hec delectatio ſpūalis ſi antonio credimꝰ ſola eſt rō vincēdi inimicū ¶ Ceteꝝ fit ꝑ amorē. animeꝯiūctio ad deū cū ꝑceptiōe multis modis. ſicut ꝯtingit deū ml̓tipliciter ꝯtēplari Sꝫ loqͥmur h̓ deꝯiūctiōe. ꝑ pondꝰ charitatis.mota ab īfinito amore facit ſuꝑmūdanū ⁊ immēſurabilē et abſolutū pure mētis exceſſuꝫ ſicut aitdion̄. Tūc cognitio ꝑ ſpeculū etenigma quodammō deſerit̉ forꝭ.et ſubintrat amor vſqꝫ ad interiora velaminis. vbi poſuit deꝰ tenebras latibulū ſuū. At ꝟo nūqͣꝫremanet abſqꝫ cognitiōe Qd̓ ſiforet ita p̄e nihil ꝑciperet Et cūneq̄at oriri delectatio ſine ꝑception ꝯueniētis ꝯiūcti. vbi tūc ſuadelectatio eſſꝫ. Rn̄derent aliqͥ ꝙamor ē formalit̓ ſua ꝯgnitio Adderent aliqui qd̓ eſt formalit̓ ſua
cclxxxiijdelectatio Uidet̉ verfellen̄. ꝯfonaloqͥ ſuꝑ cātica ad hāc poſitioneꝫSꝫ ꝯſonātiꝰ ad ph̓iam ⁊ doctōres. dicimꝰ. ꝙ ſicut intellectꝰ ⁊ volūtas ſūt diſtincte potētie. ſic cognitio et volitio vel amor diſtinguūtur. Diſtinguūtur dico. nonita tn̄. qͥn circūincidāt ſe mutuoet hͦ ſolert̓ aduerte̓/ ē et vtile Proficit in hac ꝑte ſpeculatio. de mōꝯnexionis ꝟtutū cardinaliū cumprudētia / et theologicaꝝ cū gr̄aEt donoꝝ oīm generaliter ⁊ beatitudinū cū charitate. ſi nō iformes et imꝑfecte. nec vere ꝟtutesdebeāt reputari. Itaqꝫ circū in cidūt ſe mutuo. vt qͣlibꝫ ꝟtꝰ. alteridenoīatiōeꝫ ſortiat̉. Dieimꝰ eniꝫcū apl̓o ꝙ charitas ē benigna etpatiēs ⁊cͣ ꝙ tꝑantia ē prudēs. iuſta. fortis et ecōtra. Sil̓r ꝙ fidesſperat et diligit et ecōtra Nō aliter in re nr̄a d̓t ariſto. de volūtate. ꝙ ipſe ē appetitꝰ intellectiuꝰ velintellectꝰ appetitiuꝰ. Sic de actibip̄aꝝ potētiaꝝ licet dicē ꝙ amorē cognitiuꝰ. et cognitio amoroſadū ordinat ad amoreꝫ nō ſiſtēsin nuda ſpeculatiōe veritatis.¶ Exēplum materiale. manꝰ ⁊ oculus concurrūt ad ſcribendū. oculus videt manui. et manꝰ mouetcalamū Non tn̄ virtꝰ viſiua. ē virtus motiua calami. nec manus ēoculꝰ ſed qͦdammō circūincidūtſe ꝓpter ꝯnexiōem in vna actiōeſcribēdi. Soluit̉ ex his facta dubitatio. qm̄ amor dirigit̉ a cognitione. in prima ſui generatōne.
D ggL.