¶ Partitioſcd̓accxxix
ccxxix
ſapientialis reperit̉ in quolibet ſeuſub quolibet gene̓ vite ſolitarie triplicis ſcripte. Et eſt vita abdicāsa ſe quātū fert hūana moͣrlitas qͥcqͥd obſtare p̄t ſapīe ꝯtēplāde ꝓpt̓deū et exꝑiētie ſaporali aut ꝑfectiqͣꝫ ſentiat aut ſapiat q̄uis humanacōitas. Ecce qͣdruplicē vitā ſolitariā q̄ qͣdruplici opponit̉ vite ſocialiẜm rōes foͣres aut obiectales ſūptas ex ꝓximis finibꝰ et differētijsaccidētalibꝰ. Et pͥma ē appropͥateſacerdotij vl̓ ordīs ſacri. qͣꝫuis alijſūt celibes qͣꝫ ſacerdotes vel ordīsſacri ꝓfeſſores ſꝫ nō ad ſacra deputati myſteria. Scd̓a vita eſt monaſterij vel cenobij vel clauſtri ⁊ hōiꝫſub triplici voto viuentiū. Tertia ēhe̓mi vel deſerti et hōim loco ſegregato ſe ꝯtinētiū ꝓpt̓ deū. Quartavita ē ſtudij n̄ qͣliſcūqꝫ ſꝫ d̓ine ſapīeEt iſta ē hōim apud ſemet ip̄os cōtēplātiū curis ōibꝰ alijs poſtpoſitꝭ.et calcatꝭ. vel reuerent̓ omiſſis. qd̓addit̉ ꝓpt̓ iſtos qͥ regularibꝰ aſtricti diſciplis licētiā accipiūt legitīaꝫꝙ nō exerceāt̉ ī ill̓ ſꝫ vacēt ocio ſc̄oſapīe ꝯtemplāde. Not pͣs. tres ſubtribꝰ auibꝰ ſolitudiēs. Sil̓is inqͥt factꝰ ſū pelicano ſolitudīs. hec eſt apꝓpriatior he̓mitꝭ. Et factꝰ ſū ſiē nocticorax in domicilio. hec cenobitꝭ.vl̓ monachis. Uigilaui et fa. ſū ſitpaſ. ſoli. in tecto. hec ꝓ ꝯtēplatīs qͣiſuꝑ tectū in ciuitatibꝰ ſibimet vacātibꝰ ¶ Diſcꝭ. Multe paſſim inueniūt̉traditōes de triplici vita. Prima q̄ſolitaria d̓r nō ſimplicit̓ ſꝫ ꝑ reſpe-
ctū ad ſocietatē oppoſitā. Clericosem̄ celibes ſcimꝰ qͦtidie publice cōuerſātes. carēt tn̄ iconōica ſocietate et illo cōſortio qd̓ ab inicio deꝯſtituit dicens. Nō eſt bonū hōieꝫeſſe ſolū faciamꝰ ei adiutoriū ſimileſibi. qd̓ ꝯſortiū xp̄us in noua legetꝑauit nō penitꝰ abdicās ab hōibſꝫ p̄ferēs caſtitatē illoꝝ qͥ ſūt eunuchi ꝓpt̓ regnū dei. Qui p̄t caꝑe capiat Uita taliū celibū hac rōne d̓rſolitaria. deinde plꝰ moͣchoꝝ. deinde ſpeāliꝰ hēmitaꝝ vel anachoritarū. Nūc de qͣrta vita ſolitaria cuiꝰnomē nō ita reſonat ī vſu vulgaricolloqͥ deinceps deſide̓o. Et pͥmoqͥs ſit finis eiꝰ ſpecialis ⁊ ꝓximꝰ¶ Mgr̄. Finis qͥ gene̓alis ē d̓ iure velfcō cuilibet hōi ſcꝫ vniri d̓o ꝑ gratiā et ꝟtutes. Iſte ē hōi ꝯtēplatioſpālis ⁊ ꝓxīꝰ. nec alteꝝ oīo ſibi p̄ſtituit. Nō vult bn̄ficioꝝ curis intēdēnō regimini ec̄ ſpiritali ppl̓oꝝ vt ſacerdotes p̄lati. nō vult officiū clauſtrale ſi fas habeat inſeqͥ. nō vult iauſteritatē he̓mi ſe ip̄m ꝯclude̓ ſedtꝑant̓ vti cibo et ſomno et obſeqͥotolerabili. vniꝰ vel paucoꝝ. vult ſufficiētiā hr̄e libroꝝ ad intelligentiāſapīe valētiū. vult aliqn̄ ſꝫ rariſſimecollationē diſputatiōis hr̄e cū ſcolaſticꝭ. qͦꝝ vita ſocialis eſt. nō hͦ mōſolitaria nec penitꝰ tali fine. Laborāt igit̉ multi vt intelligāt ⁊ diſputent. de ſapore vero guſtare vel negligūt vel neq̄unt diſtenti curis aliis aut paſſiōibꝰ ſenſualibꝰ impediti¶ Diſci. Manifeſtiꝰ iſta patebunt ſi
al. G
G