Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CLXXIIv
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus ixſuꝑ magnificat

ſunt plurima de et ſuper hac beata beatarum que ſunt potius accipienda de pietate deuotiōis qͣꝫ defidei neceſſitate vel temēitate aſſertionis vbi non ſuppetit auctoritasſcripture cogens aut ratō ꝯuincēs Diſcipulus. Sic accipienda. decreui dicta tua alioꝝqꝫ doctoꝝ inhac materia. Alioqͥn via minusna preberet̉ ad errorem. Deqꝫ placet ratōcinatio nōnulloꝝ genē̓alis arguūt. Deus potuit conferrehanc gratiā matri ſue. ergo ꝯtulit.Potuit itaqꝫ dare fruitionē patrieab inſtanti ꝯceptionis alijs multis que certū eſt non dediſſe Magiſter. Quid ſi addat̉ ad poſſe dei hec decuit ip̄m dare matri ſueDiſcipulꝰ. Redit ī mentē opuſculūtuū articulo ſimili in materiabationis articulorum fidei. Cuiusreſolutio finalis ſtat in hoc in rebus ad extra non ideo deus dicendus eſt facere aliqua quia decentia ſunt et bona. ſed ecōtra potiusideo aliqua dicunt̉ ſunt bona. qꝛdeus talia vult eſſe illa. Conſonatillud ph̓ie apud Boetium de deo.quem non externe pepulerūt fingere cauſe. materie fluitantis opus Magiſter. Sic eſt vt meminiſti.Sic tollendū eſt argumentum talead intelligentiā veritatis niſi p̄ſuppoſita rectitudine fidei. alioqͥn nonedificatio ſed irriſio ſepe venit.Diſcipulus. Quid eſt pietas fidei.Magiſter. Habes a me latiꝰ alibi quod nunc ſub cōpendio repeti

pōt. Pietas fidei eſt ꝓbabilis ſeuveriſil̓is opinio ſuꝑ aliquibꝰ deuotionem edificare poſſunt. que exſcripturis autēticis nec clare ſequūtur nec repugnant Et ſic accipi volo que pridē vel deinceps enunciauero qualiter in nr̄a Ioſephina premiſi ꝓteſtationem metro ludens Diſcipulus Redi nunc ad priorapoſt digreſſionē hanc non penitusinutilem. Mgr̄ Imo neceſſariaꝫ dicendis vt temeritas euitet̉ etceruicoſa ꝯtentio qn̄ vbi ſecurioreſt teſtibꝰ Hiero. et Gregͦ. pia dubitatio qͣꝫ temeraria diffinitio. Poteſt igit̉ pie credi de beata noſtra.Primo credidit et ſciuit myſteriū benedicti ſacramenti. ante inſtitutionē et poſt. imo et dum inſtituebat̉ licet preſens fuiſſe non credatur nec tūc ꝯmunicaſſe ſacramētaliter potuit. actū tunc ſpiritualit̓et ante et poſt effectū manducationis accepiſſe Diſcipulꝰ. Ediſſerequa ratione fieri potuerit illud qd̓dicis; Magiſter. Poſſū facilit̓ extraditionibꝰ doctoꝝ de tripliciducatione ſacramēti. Quidā ſacramentū manducāt ſolū ſpūalit̓. Alijſolū ſacramentalit̓ Alij vero ſacramentalit̓ et ſpūaliter vtroqꝫ modo Diſcipulus. Uſitata eſt hec diſtinctio ſed ip̄aꝫ per deſcriptioneselucidā Magiſter. Manducatioſacramenti ſolū ſpūalis non ſacramentalis ſit per fidē huiꝰ ſacramēti que per dilectionem operaturDiſcipulus Siſtamus hic primo