omnes ⁊ ſingule volūtates que ꝑcaritatē vniuntur cum vno tertioquod eſt deus ip̄e vniuntur interſe quantuncunqꝫ viſe fuerant diſcordare. ſicut de diſperſione legimus pauli et barnabe ¶ DiſcipulꝰPulcerrimū hoc ꝑ meam fidem etgratiſſimū eſt hoc theoreuma verificat plane pſalmiſte verbū. Particeps ego ſum omniū timentiū te. etcuſtodientiū mandata tua. Felix ergo mirabilisqꝫ vnio pluriū in deoquaſi in vnico medio ꝯnexorumMagiſter. Quid de pluribꝰ quantūlibet vnitis et coniunctis in alio qͣꝫin deo; ¶ Diſcipulꝰ. Iideo ꝙ nōſimpliciter vniuntur. fas eſt ꝙ nulle virtutes inter ſe ꝯiungunt̉ ſi nonin vnica ꝟitate pͥma ꝯnexe ſint. ¶¶ Mgr̄. Hoc videt̉ difficiliꝰ preſertiꝫcū in diuinis videat̉ exceptio fieri.qm̄ pater et filius et ſpirituſſanctvniunt̉ in vna veritate que deus ēſeu diuina eſſentia Eſt tamen aliuspater. alius filius. alius ſpirituſſanctus. ¶ Diſcipulus. ¶ Subintrasaliam fallaciaꝫ accidentis ad quāalie quaſi ſingule reducūtur que admoduꝫ fallacia ẜm non cauſam vtcauſam ſicut fallacia conſequentisque omnes fere complectit̉ paralogiſmos ex locis dialeticis male formatos ¶ Magiſter. Subit aīm recordatio generalis me dum puerūlus eſſem legiſſe quandā fallaciaꝝapplicationem moraliter ad peccata mortalia. ſed abolita eſt recordatio ſpecialis ¶ Diſcipulus. Dic

ſuꝑ magnificatſi habes iſtam in promptu vel aliquam affer probabilē ¶ Magiſter.Non recordor illius. poſſumꝰ autēdicere ꝙ infernalis beſtia de maripaſſionū exiens a corde impij qd̓ ēſicut mare feruens habet ſepteꝫ capita et cornua decē quibus impellit ad tranſgreſſiones nominatimſeptem. Appropriat aūt quodāmodo ſingulas ſingulis capitalibꝰ vicijs. Utitur ad ſuperbiam fallaciapetitionis principij. Arguens ita.Omnis magnus eſt honorandus.tu es magnus/ dum quia nihil habet quod non accepit. ⁊ ita de nihilo ſui poteſt gloriari quaſi principio. Si autem venerit ad verū pͥncipiū iam non in ſe ſed in dominoglorietur ¶ Diſcipulus Placꝫ adaptatio. diſcurre per reliquos ¶ Magiſter. Itit̉ ad inuidiam fallaciaẜm non cauſā vt cauſam. arguensſic. Omne nociuū eſt odiendū. Iſtequi pollet virtutibꝰ tibi nocet. Tolit em̄ tibi ne ſis in virtutibꝰ ſingulariter honorandus. Ecce ꝙ virtutes aſſumit ad cauſam odij que ſūtad amorē cauſe vere. Itit̉ ad iraꝫfallacia ignorantia eienci qͣi ꝯtradictoriū ſumat ab aduēſario honoris ſui dum ꝑturbat ip̄m ne alit̓ ꝙͣoportꝫ gloriet̉. Debet inſuꝑ iraſciculpe non perſone. vincere maliciāque iram cōcomitat̉ et hoc ꝑ mititatē. nō maliciā ip̄aꝫ iraſcendo nutrire Itit̉ ad acidiā cōiugationibus inutilibꝰ et ineptis ꝑ euagatōnes mētis innume̓as q̄ ad fallatiā