tractatus viiDe impulſibus
ad ſeruitutē dei. ſta in timore ⁊ p̄para cor tuū ad tētatiōem. Ap̄squippe nō deerit. nā impulſus etiam in iſta re frequēter. quā potiſſimū vitare debueras ¶ Diſcipulus Que ē res iſta; ¶ Mgr̄ Nimirū quā diximꝰ de alioꝝ iudicio.Cogitāt malū gaudēt ſuꝑ iniquitate. et ſi nō facienda. tn̄ audiēdaUidēt curioſitatꝭ. aſpectu ꝯtradictiones nedū ciuitatꝭ ſed regnoꝝIn̄ tūc de bellis. de titul̓ regnātium pͥmos oīm reꝝ motꝰ accipiūtCariſſimā. et in familiaritatē recipiūt ſibi famā. monſtrū: horrendū ingens. qd̓ ſua per mendaciacreſcit. qd̓ magnas t̓ritat vrbes.ſꝑ et auditis/ aliqͥd noui adijcitauctor Deniqꝫ ſic cupiūt oīa cogitare qͣi de oībus fuerint rōemreddituri. Iubent̉ a petro. ſolicitudinē oēm et curā ſuā in deū ꝓijcere. Ipſi vero curā oīm ſuſcipiunt ¶ Diſcipulꝰ Nunqͣd nō audire talia pn̄t: qͣi nō audiētes; Audiūt vt ſibi ꝯſulāt vt vileſcat mūdꝰ cū ꝑturbatiōibꝰ ſuis. vt patriam celeſtē deſiderēt vt ꝓ afflictisdeuotiꝰ intercedat apud deū: ¶Mgr̄. Inducis perizomata prurientis ficulnee. qͥbꝰ nuditatis ſuepudenda tege̓ putāt: qͣi nō meliꝰin pace colat̉ et oret̉ deꝰ in animicollectione. nō in diſꝑſione quamnc̄ario rumores ⁊ fabulatōes nōvt lex tua dn̄e cauſant nutriunt ⁊augēt Hinc incerte fluctuationes
impulſiue cordis. Hinc mō gaudia vana. timores ſoliciti. falſeſpes. odia luctus ꝑtialitates Exterminiū poſtremo totiꝰ vnitatisad deū. quā pro ꝑte optima. ſibielegiſſe blādiūt̉ ¶ Itaqꝫ duas ciuitates ꝯſtituūt duo amores Tiuitatē dei. amor vniēs/ ciuitatembabilonis. amor diſꝑgens Sētiet hec qͥſquis attende̓ ꝓfūdiꝰ cognouēit. ꝙ ꝯuerſio ad creaturasdiſꝑgit de ſe cor in vana. Colligit aūt et vnit. ſola in deū cōuerſio Relinqͥt illa pꝰ ſe triſticiā. iſtaꝯſolatiōem Deniqꝫ ſatis erit impulſori etiā ſi cetera ſcelerū dānanō afferrēt. tꝑis ꝯſūptio. Hec victoria. hic triūphus ſuꝰ ingensDiſcipulꝰ Quid ꝙ in talibꝰ contra tediu animi ꝯſolatiōes q̄rūt¶ Agr̄ Querūt. ſed inueniūt ꝓ refectiōe defectionē. Itaqꝫ dulcedofallax. et ſcalpens auriū pruriginē: abit celeriter fixus aculeꝰ. pūgit acrius miſcent ſe vltro rixisalienis. Pares ſunt tenentibꝰ canem. vel lupum auribus quorummorſus vix vel nunqͣꝫ effugiunt.Nihil ad ſanationem animi fluctuantis. plus aduerſum qͣꝫ ſe intalibus oblectare. qui nunqͣꝫ animi ſuauitate ſicut nec ſanctitategaudebuūt. ¶ Et quid operatur hec omnia niſi ſuperbia mentis que ſpreto vero bono. querit ī infimis delectari. vult qͥetē ꝑinqͥetudinē poſſidē Quod ſi ſēſe̓it