tractatus.vij

bonū nullo addito .i. bonū ſimpliciter qꝛ ſimpl̓r. dico qd̓ ſine addito dico Oīs itaqꝫ talis accipit ꝓreliqͣ re tali p̄ſtantiſſima. quā ceteris oībus an̄ponit: hoc nomenbonū et hoc nomē deꝰ. ita ꝙ conuertibil̓r ſe hn̄t bonū ſimpl̓r ⁊ deus Cōſtat ita fieri potuiſſe. et factū eſſe. et ita retineri Quo p̄ſuppoſito voluit Anſelmꝰ et quidaꝫalij demōſtrare. deū eſſe ſicut putabāt. euidēs eē. ꝙ bonū qͦ maiꝰcogitari nō poterat. nc̄ario eratAlioquin ſi poſſꝫ nō eſſe: iā nō eſtſet bonū qͦ maiꝰ cogitari nō poſſet Sed ſcd̓m veritatē. ꝓceſſus eſtſophiſticꝰ et inualidꝰ ſi nō aliterꝯfirmet̉ Diceret em̄ inſipiens cōtra quē arguit ſe admittere iſtd̓qͥd noīs. ꝙ deus eſt bonū qͦ maius cogitari nō p̄t: negaret tn̄ ꝙaliqd̓ tale ſit in re. ſed tm̄ in noīeſic̄ ſi deꝰ imponeret̉ ad ſignificandū bonū ſūmum in tribꝰ ſuppoſitꝭ.abſolutis. nihil in re noī rn̄deret.Propterea reſtat ſcd̓us modꝰ qͥnc̄arius eſt accedē volēti ad deūcredere .ſ. voluntarie. ꝙ aliqd̓ tale bonū eſt vere in reꝝ natura .i.mo ſuꝑ oīa q̄ cogitari pn̄t in reꝝnatura ꝑ aliquā imaginatōeꝫ. ratiōem vel intellectū Hec aūt voluntaria et fidelis acceptio. q̄ nedum concedit qͥd noīs ſed quidrei firmiter credit: et ita in om̄i locutiōe ſibi ſupponit. hoc nomē deus. qꝛ ſuppoſitio eſt acceptio t̓mini in ꝓpōne ꝓ ſuo ſignato vltima

to ¶ Ex hac acceptiōe ſcd̓a. ꝓtinus elucidare poſſemꝰ quēadmodū deuotiſſima mēs laicoꝝ ſimpliciū. ꝑtingere p̄t ad exꝑimentalem dei ꝑceptiōeꝫ ſeu theologiāmyſtica q̄ in vniōe ꝯſiſtit mentisad deū dū ꝯiūgit eos ſibi dū diſꝑgit ſuꝑbos mētis ſui Pergamꝰ attn prius ad aliquē modoꝝalioꝝ numeratoꝝ declaratiōemEt qͥdem tertiꝰ p̄t a ſolo deo. fieri. redigendo oīa bona in vnū ſebonū qͣliter erāt ab eterno antemundi ꝯſtitutioneꝫ in architipomūdo ſolo. ſed nō ml̓tū facit adꝓpoſitū. niſi ꝓ qͣnto faciliꝰ venit fidelis ſimplex vel theologꝰ ad cognoſcendū. ſuꝑeminentiam bonieterni ſuper omne aliud boni nōmen quādo credit vnū poſſe neceſſario mane̓. alijs nō exiſtētibꝰvel deſtructis. Quartꝰ modꝰ maxime ꝯgruit. ꝓpoſito auguſtini ẜꝫquē ꝓceſſit in ſuis ꝯfeſſiōibꝰ imoin oībus pene libris ſuis. etiā cuꝫſimplice mr̄e ſua. dū colloq̄rēturvalde dulcit̉ ad feneſtraꝫ Deputabat itaqꝫ mr̄em deuotā tal̓ abſtractōnis ph̓icalis eſſe capaceꝫꝓut colligit̉ ex libro ſuo ſecūdode ordine dū vult deducē ꝙ oīsphyloſophica traditio. ordinateproceſſit ex amore preuia grammatica. de hinc logica et conſequenter ſuo ordine de reliquisAmor. enim cum fuē̓it humaniconuictus ad quem loquela requiriturꝰ: nec ſufficit niſi polita