ſuper Magnificat
cxxxvii
tranſiet qͣi viſio nocturna Hic ꝙeſt ſal infatuatū. eijciendū et conculcandū Secꝰ vero ſi queꝫ agnoueris in affectu ſuaueꝫ. piū et hūſlem. ſi ad deū cū ſimplicitate fideiſpei ⁊ charitatꝭ. eleuatū. qͣꝫuis iſteſit ſine lr̄is fine ph̓ia ſine theologia. talis vtiqꝫ collectꝰ et vnituseſt mente cordis ſui. Quid igit̉?Nana eſt ph̓ia. inutilis eſt theologia. Uana ꝓrſus inutilis ⁊ noxia habenti ſi nō comes affueritdeuotio. que pius eſt et hūilis aſfectꝰ qua comite poterit ad intelligentias pl̓imas euehi. qͣs nonhabebit de lege cōi ſimplex xp̄ianus. Poterit inſuꝑ talis eſſe vtilis in doctrina qͣ fides ſaluberrima gignit̉. nutritur defendit̉ roboratur Itilis p̄terea ſicut dicitapl̓s ad arguendum ¶ Proindedeuotio ſola non ſufficit ad explicationem ſui mentibꝰ alienis inſinuandā. cū amplius in experimētali ſenſu vel affectu. qͣꝫ ratiocinatio intellectu conſiſtāt. Sūt idcireo male deuoti. ſimplices illi. quiiuxta ſuas affectōnes. tradere ſatagunt alijs regulas et leges exſcripturis ſacris Hinc fatue reuelationes. hinc ſuꝑſticioſe affectiones ꝓdierūt Sic̄ ecōuerſo ph̓i ⁊theologi deuotione carentes finiſtras de deuotiōis myſterio. deriſiones intulerūt ¶ Rurſus ita ſehabent affectꝰ pietas et hūilitasin deū. vt neqͥat vna veracit̉ finealtea inueniri Duſqͣꝫ em̄ pietas fi
del rite ſtabilit̉ ſine affectōe humili. nec hūilitas ſpei. et ſuauitascharitatꝭ. ſine fidei ſolide pietate.Quō factū eſt aliqn̄ vt dole̓. penitēqꝫ ſe dicerēt n̄ nulli lr̄atoꝝ qnon in ſimplicitate parentū .ſ. laicoꝝ ꝑmanſiſſent. Fides itaqꝫ donū dei e̓. ne quis gl̓iet̉ Pax īſuꝑin credendo p̄dicabat̉ ab apl̓isſuis Deꝰ inqͥt ſpei. repleat vos oīgaudio et pace in credendo. Rōſubdit̉ vt abūdetis in ſpē et virtute ſpūſſc̄i q̄ ꝟtus eſt charitasCaderet hic ſermo de certitudīefidei. et quēadmodū intellectꝰ inip̄a ſtabilit̉ ſicut ⁊ in ſpe et in charitate. ꝑ oīmodam ſui derelictionem ſub potenti manu dei. captiuādo oēm intellectū in obſequiūxp̄i. qͣlit̓ ſuadebat. Trigoſonꝰ anaſtaſie. Tu vero ancilla xp̄i. tropheū crucis tota mente ꝯſtringeModꝰ infra notabit̉ Quid auteꝫeſt mens tota. niſi mens vnita total̓r et collecta; Oīs vero mēs talis deuota eſt in incipientibꝰ deuotior in ꝓficientibꝰ. deuotiſſimain ꝑfectis. qͦs non diſꝑgit ſuperbia mentis cordis ſui De deuotiſſima mente dicemꝰ aliqͣPrimode deuotiōe ꝑfectoꝝ ad alios reditura ¶ Deuotiſſima mens qͣliseſt in ꝑfectis; hꝫ in ſe ſecretū ſolitudinis/ ſerenū lūinis. tabernaculū pacis. hꝫ et cenaculū ſeu diuerticl̓m refectiōis. cubiculū reqͥetionis. nidulū pullificationis. hoc ēex bernardo. Uidit illic lucē. qͣm
.ſ 3