¶ ſuper Magnificat
cxxxv
quin actu ſemꝑ meminiſſet. intellexiſſet. et dilexiſſet deū. Et hoc priuilegiū trahere volunt ad btāmvirginē. imo ad Ioh̓em baptiſtāetiā ex vtero ſicut nō eſt dubiumqͥn xp̄s viator. ſꝑ dicere poterat.Ego dormio et cor meū vigilat.Quippe beatꝰ erat. ſcd̓m mentemNō ſic Ioh̓es et maria Stemꝰ h̓et in alijs. cū traditiōe cōi. ꝙ in iſtis etiā. qn̄qꝫ mens ceſſabat abactibꝰ ſuis. et cauſis naturalibuset ꝯſtat ſine pcc̄o ¶ Diſꝑſio mentis ꝓ ſtatu natuē lapſe. de qua pͥncipal̓r erit ſermo. nunqͣꝫ intelligit̉fieri. quo ad actū ſuū primū ociā tactū eſt. qꝛ ſicut aīa rational̓eſt ꝑpetua. pꝰqͣꝫ creata eſt. ſiue ſitin corꝑe ſiue extra corpꝰ ¶Lux eſtq̄dam in ſe nata lucidū redde̓ inactu Scd̓o ſubiectū diſpoſitū. vtcorpꝰ vel ſe ip̄m ſi nō aliqͥs interuenerit obex. In̄ et naturalia. indemonibꝰ ẜm dionyſiū ſplēdidāremāſerūt Uocat̉ aūt actꝰ ſcd̓sipſa oꝑatio elicita et immanens.vel imꝑata et tranſiens ¶ Diſꝑſio mentis qͦ ad actū ſcd̓m ꝓuenit qn̄qꝫ negatiue. qn̄qꝫ priuatiueNegatiue ſiquidē. dum nō ſiniturexire in actū ſine culpā ſua Priuatiue vero cū culpa ſuā. Exēplumprimi in dormientibꝰ. infātibus ⁊fatuis natural̓r. Exēplū ſcd̓i in ebrijs ⁊ philocaptis ⁊ alijs qͦs excecat ſua malicia ¶ Diſꝑſio mentis habet̉ virtuoſe. dū ſpūs ꝓpteractus virtutū. in actiua. pro tunc
impedit̉ cogitare de deo ſolo etmane̓ in arce ſua. Tertū eſt āt ꝙoēs ꝟtutes ꝯſonāt qͦ ad habitꝰſuos. nec ſe impediūt. Actus ꝟoſepe mutuo ſe nō ꝯpatiūt̉. Quisneſciat ꝙ actꝰ vite actiue. ſuſpendūt actꝰ vite ꝯtēplatiue et econtra. Non em̄ ſimul eſt vacare actionibꝰ extrinſecꝭ. et intrinſecꝭ ſpecūlatiōibꝰ. ¶ Si aūt q̄rat̉ vtꝝ ſēꝑoporteat age̓ id qd̓ meliꝰ ē in ſeClara ē rn̄ſio ꝙ nō. alioqͥn qͥlibꝫobligaret̉ ad oꝑa ſuꝑerogatōisNam virtꝰ et ars t̓minos ſuoshn̄t et certos ¶ Sufficit igit̉ proregula ad ſalutē. ꝙ fiant actꝰ quitūc iacent ſub precepto oꝑantis.qͣntūcūqꝫ qͥs videat̉ idoneꝰ adalia ⁊ p̄ditꝰ talēto ml̓tiplici ad ſupererogandū q̄ regl̓a tollit ſcrupulos ſuꝑ diſtributiōe talenti accepti. qͦs frequēter inducit feruorindſcretꝰ et zelus nō ſcd̓m ſcīamꝓueniēs ex radice ſuꝑbie vel vanitatꝭ. vel certe a demonio meridiāno. cuiꝰ oculi ſūt. ſicut palpebrediluculi. et qui ꝑ arrogātiaꝫ ferueſce̓ facit ſicut ollā / ꝓfundū maris. cui cor ſtultoꝝ ꝯꝑatur. et ponit qͣi vnguēta bulliuerit. hͦ eſt cūde vitijs virtutes effingit. ¶ Diſperſio mentis qͦ ad habituꝫ grēgratū faciētis. nunqͣꝫ ꝓuenit abqꝫ pcc̄o mortali. ſed actꝰ eiuſdemgr̄e p̄t ſine culpa mortali vel veniali freq̄nter interrūpi. Hec ꝑsſeqͥtur ex p̄cedēti ¶ An̄ ꝓ facilio-
.ſ .i