¶ ſuper Magnificat
cxvij.
quibꝰ et in quibꝰ ſpeculat̉ a nobishic et nūc deꝰ. Cōcurrit ad viſionē gl̓ie lumen qͣdruplex ſcꝫ lumenpotētiale. habituale. obiectale etactuale. Lumen potētiale eſt ipſamet aīa r̓ationalis. Remanet em̄ſꝑ naturale lumen eiꝰ et ſubſternitur tā gr̄e qͣꝫ gl̓ie qͥcquid ſit de alijs lūinibꝰ naturalit̓ adqͥſitis inactu vel habitu. Porro lumen habituale. p̄cipuū et principale vocat̉ lumen gl̓ie corrn̄dens. luminigr̄e in via. differēs ab ea ꝑ eſſe cōſūmatū quēadmodū doctrina cōmunis docet de habitu caritatisꝙ manet idē in patria ꝙ nō excidit ſcd̓m apl̓m. Ceteꝝ lumen obiectale eſt ipſe deꝰ. ſe pn̄tans in obiectali rōe. nulla ſpecie mediante.ꝓpterea d̓r videri facie ad facieꝫet ſicut eſt. et oculo ad oculū Deniqꝫ lumē actuale ponit̉ in actibꝰintellectꝰ et volūtatis qui ſūt viſio et fruitio Iuxtā det̓mīatiōemextrauagātis bn̄dicti Corrn̄dētāt viſiōi et fruitioni actualibꝰ treshabitꝰ ſuccedētes habitibꝰ. fideiſpei et caritatis in via. qͦs tres dotes appellamꝰ. aīe. xp̄o deſpōſatēmatrimonio ꝑ gl̓iam ꝯſummaroQuāuis ab aliquibꝰ ponant̉ dotes. ipſi actus. viſiōis ⁊ fruitionisſub qͥbꝰ includit̉ actꝰ qui d̓r tentioſuccedēs ſpei vie et ꝑ appropͥationem fruitio noīat̉. ſi diſtinguamꝰdilectiōem a tentiōe. vel etiā fruitiōe ſtricte ſūpta. q̄ delectationiOria ē. Sicut in via ponit̉ in acti
bus et habitibꝰ gratuitis q̄damt̓nitas ꝟtutū theologicaꝝ. ſimil̓rponūtur ſuo mō in btītudine t̓nitas dotū in vnitate luminis gl̓ieHec aūt vnitas in t̓nitate. et trinitas in vnitate vocat̉ btītudoformalis. Si in habitibꝰ. habitualis. actualis ſi in actibꝰ Sed obiectalis dei repn̄tatio. facialis appellat̉ obiectalis btītudo ¶ Habeat̉ q̄ſo pre manibꝰ vt ita loqͣrpn̄s diſtinctio de duplici btītudine obiectali .ſ. ⁊ formali. qꝛ facitad intellectū et cōcordātiaꝫ doctoꝝ p̄cedētiū tp̄s decretal̓ Rurſum aduertat vnuſqͥſqꝫ ꝙ memorie nō abſtrahit̉ btītudo formal̓in p̄dicta decretali. qm̄ memorianō facit ſpāleꝫ potētiaꝫ diſtinctāꝯtra intellectū in aſſignatiōe habituū ꝟtuoſoꝝ vel actuū. ſic̄ necvis iraſcibilis ꝯtra ꝯcupiſcibileꝫponit numeꝝ. Applicemꝰ ſermonē de hͦ qͣdruplici lūie btifico. adqͣdruplex lumē qd̓ ꝯcurrit ad cōtēplatiōem vie. dicētes ꝙ ex ꝑtelūis naturalis in ſe nō eſt variatio hͦ et ibi. ſicut nec ip̄a aīe natura eſſētial̓r diuerſa ē p̄ſertiꝫ ī eadē ala qͥcqͥd ſit d̓ ꝑfc̄ōne ee̓ntiaꝝdiuerſaꝝ aīaꝝ ꝓut ſonare videt̉articulus Ꝙ anima chriſti nō ſitperfectior anima iude. error. Dicamus de habitu gratie ad habitum glorie. ꝙ differunt penesimperfectum et conſummatum. ſimiliter ⁊ actꝰ eius. Et ita de actuet habitu charitatis poſſet dici.