¶ Prologus
.iiij
tu erudieris dn̄e et de lege tua docueris eū. vt qͦd ita; It mitigesei a diebꝰ malis ⁊cͣ. hinc de ſapīa gloriat̉ alius ꝙ erit allocucō tedijſui qͥa nō habet amaritudinē ꝯuerſatio illius nec tediū cōuictus illius ſed leticiā et gaudiū. Hāc āplectamur frater chariſſime vt tāqͣꝫ altera ſuam mitis ſuo calore viuido caſtoqꝫ nr̄amqꝫ refoueat inmīa vberi ſenectutē. Deniqꝫ iuxta verbū Ieroni. ſe ꝯſolantis. ⁊ inducētis hiſmeneū cautius nob̓ et miſeris imo deo et angelis ſi aures ſurde fuerint cete̓oꝝ. Siue vt epicurus amico loquit̉. duo nosſatis magnū theatrū ſumus Aut certe ſedebit ſolitariꝰ ⁊ tacebit qꝛleuabit ſe ſupra ſe. Nunquā minus ſolus qͣꝫ cum ſolus. nec magisactuoſus qͣꝫ ocioſus Siquidē regnū dei intra nos eſt qd̓ prorſuseſſe qͦs dubitet āpliſſimū ꝯpellens ibi rōes ⁊ canones oīm ſcl̓orumUbi deꝰ oīa in oībꝰ in qͦ h̓ ⁊ nūc et iugit̉ deābulemꝰ aīo Iale frat̓Prohemiū ſuꝑ vnū de quattuor cuius tituluseſſe poteſt tetramonū vel monoteſſeronNum ex qͣttuor enāgelijs cōponere diuinus aperuit Augꝰ:qui libro ſuo de ꝯſenſu euāgeliſtarū ſubtiliſſimo quidem ⁊opoſiſſimo ꝯpingit ſub vnā ſerie narratiōis euāgelioꝝ verba vſqꝫ ad tpūs quo p̄dicare et baptizare ioh̓es exorſus eſt qͣtenꝰhoc exemplo ſiue vt a me factū eſt inqͥt ſiue alio mō ꝯmodoſius fieri poſſit. videat vnuſquiſqꝫ et in cet̓is talibꝰ locis fieri poſſe quodhic factū eſſe fieri ꝑſpexerit Tentamꝰ ergo cōtinuare ꝓut inchoauerat Uiſus ē ꝓtinꝰ labor vix explebilis maxīe ꝓpt̓ ordinis reꝝ geſtarū incertitudinē. Marcꝰ enī teſte Iero. nō ordinē rerū geſtaꝝ ſꝫ ordinē leuitice electionis ꝯplexus eſt. Lucas ſil̓r in multis Ioh̓s vē̓oſeorſū plura poſuit ab alijs p̄termiſſa pauca iterās qͣ tradider̄t Cūigit̉ triplex ſit ordo narratiōis lr̄alis. Inus rei geſte. alter anticipationis tertiꝰ rememorationis ꝓut ſpūs ſcūs voluit nūc ad hūcnūc ad illū ordinē mouere ſcpͥtores Nō enī refert iuxta traditionēAuguſtini. qͥbus ꝟbis vel ordine eadeꝫ ſn̄ia vel veritas nota fiatSufficiat ꝓbabilis collatio facta ſine p̄iudicio alicui vel ſentientiūvel ſcribentiū. Nō etiā tali auſu temerario qͥn intemeratū velimꝰ manere qͣdruplicis euāgeliſte narratiōis ſacͣmentū Quis eniꝫ neſciatip̄m xp̄i potuiſſe ſub vno eodēqꝫ penitꝰ ꝟborū ſn̄iaꝝqꝫ cōtextu tradidiſſe geſtoꝝ ſuorū verborūqꝫ ſalutarē hiſtoriā. Sed cuꝫ magnoſacr̄i myſterio ſibi placuit ſub qͣdā ꝯcordiſſima fiita dici poſſit diſſonātia mētes fideliū ꝯmoue̓ ad hūiliorē vigilātiorēqꝫ necnō multipliciorē inueſtigatōnē ꝟitatis palāqꝫ fieret qͣtuor euāgeliſtas nō
a 4