¶ Prologus
.iij
nouus theologie diſcipulus haberet pergere. Sed dum etiaꝫ atqꝫetiā recogitauit tot inuenit ingenioꝝ varietates. tot p̄terea pro diuerſitate finiū multiplicitates mediorū pro loco. pro tēpore. et ſocietate Deniqꝫ pro currentibus exercicijs. nūc in iſtis doctoribusnūc in illis. vt vix aut nuſqͣꝫ valeat vniformis regula cōſtitui Ieniebat rurſus in animū cudere quedā noua opuſcula ſuper vnuꝫ exquattuor. ſed repreſſit modeſtior conſideratio et pauculis ānotationibus voluit eſſe cōtenta. Proſpice quot et quāta pateāt a ſūmisingenijs elaborata ſuꝑ euāgelia per gloſas ordinarias. interlinesres. per marginales. per omelias per poſtillas per determinatōesper cōcordantias magiſtrales. per ſermones et themata. per cōpilationes. nūc ſūmatim. nūc cū ingēti coaceruatione ex alioꝝ dictisqͦs cūcta dinumeret? Conſultius idcirco viſum eſt relinquere ꝓpriūcuilibꝫ ſtudiū laborē ordinēqꝫ q̄rēdi. qͣꝫ gloſas iteꝝ ſuꝑ gloͣs addēq̄ nec ſufficerēt curioſis. ⁊ negligētes vel onerarent vel nō ſatis inſtruerent. Ieſcendus eſt panis ſed neduꝫ materialis ſed doctrinein ſudore vultus noſtriMos iſte nō virorū eſt ſed infantiū nō poſſevel nolle cibū recipere niſi aut p̄maſticatū aut minutatim diſciſſuꝫUanitas quoqꝫ nōnullorū ex ſcpͥtoribꝰ myſtice notat̉ ab ecc̄iaſteqm̄ diebus ac noctibus nō ceſſant ⁊ ſua ſūmo labore queſita dimittunt homini extraneo et ocioſo. qui vel nō vtitur vel in ſuꝑbiā abutitur derelictis. Quid ꝓderit oro cecis vl̓ auerſis oculis ſi digitovt aiūt lux ip̄a mōſtret̉. Ceterū ſi nō inſpicit̉ Augꝰ in ſuo de doctrina xp̄iana. ſi hugo in didaſcalicō. ſi documēta ſūmatim notata abauctore de virtutibus ⁊ vicijs ſuꝑ mō docilitatis tā in doctore qͣꝫin diſcipulo Quid habet exiguitas p̄ſentiū ſperare ſcpͥtorū vt legimō digna putetur ne dixerimꝰ imitari (qͣꝫqͣꝫ minꝰ inutile ſit noua ꝙnll̓a ſectari) dū optima queqꝫ veterā per negligētiā intereūt. Nūquid nō hec eſt cauſa nō infima cur opiniones totiēs et ẜm ariſtꝭ.infinities reuertuntur ⁊ voluūtur qꝛ nimis eſt faſtidioſū cor humanū/ quodā inſatiabili pruritu noua ſemꝑ appetēs et vetera ſeu queab alijs dicta ſcriptaqꝫ ꝯgnouerit etiā meliora faſtidiens. Cur aliunde ſi nō ex hoc tot lecturarū ſuꝑ ſn̄ias ⁊ alibi p̄grandes ſarcineNōne id̓o qꝛ qd̓ in vna ꝑte alter tractauit idē mox in alterā ab illo retorquet dū tritā alteriꝰ ſemitā pudet ſequi et placet ꝯtentionibus intēdere; Nihilominꝰ qͥſqͥs exercitationis gr̄a voluerit in hacꝯpilatione noua q̄ dicit̉ vnū ex qͣttuor nouā expoſitiōis ſemitaꝫ inuenire vel ꝓgredi vel on̄dere nō culpamus. Neqꝫ enim paucior eſtſpūaliū qͣꝫ corꝑaliū guſtuū varietas Et ſuus cuiqꝫ mos eſt nec vo
A