Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Rachabeorum II.

peregre perijt. lacedemonias ꝓfectus. quaſi pro ꝯgnatione ibi refugiū habiturus. ⁊ qͥ inſepultos ml̓tos abiecerat. ipſe illamentatus ⁊inſepultus abijcit̉. ſepultura neqꝫꝑegrina vſus neqꝫ pr̄io ſepulchroꝑticipās. His itaqꝫ geſtis ſuſpicatus eſt rex ſocietatē deſerturos iudęos. et ob hoc ꝓfectus ex ęgiptoefferatis animis ciuitatem quideꝫarmis cepit. Iuſſit aūt militibꝰ int̓ficere. nec ꝑcere occurſantibus. etꝑ domos aſcendentes trucidare.Fiebat ergo cedes iuuenū ac ſeniorū mulierū. ⁊ natoꝝ exterminia.virginūqꝫ ⁊ ꝑunoloꝝ neces. Erātaūt toto triduo. octoginta milia interfecti. quadraginta milia vincti.nō minus autē venundati. ſed neciſta ſufficiūt. Auſus eſt em̄ intraretemplū vniuerſa tra ſanctiꝰ menelao ductore. qui legū ⁊ patrię fuitꝓditor. ⁊ ſceleſtis manibꝰ ſumensſancta vaſa. quę ab alijs regibꝰ etciuitatibus erāt poſita: ad ornatūloci ⁊ gloriā: ꝯtractabat indigne ⁊cōtaminabat. Ita alienatus mēteantiochus. nō cōſiderabat ꝙ propter peccata habitantium ciuitatimodicū dn̄s fuerat iratus. ꝓpterqd̓ ⁊ accidit circa illum deſpectio.Alioquin niſi cōtigiſſet eos ml̓tis

peccatis eſſe inuolutos. ſicut helodorus qui miſſus ē a ſeleuco rege ad expoliandū ęrariū. etiam hicſtatim adueniens flagellatus ⁊ repulſus vtiqꝫ fuiſſꝫ ab audacia. Uerū non propter locū gentē. ſed propter gentem locū dominus elegitIdeoqꝫ ⁊ ipſe locus particeps factus eſt maloꝝ populi. poſtea aūtfiet ſocius ⁊ bonorū. ⁊ qui derelictus eſt in ira dei omnipotētis: iterū in magni dei recōciliatione cuꝫſūma gloria exaltabit̉. Igitur antiochus mille octingētis ablatis detēplo talentis velociter antiochiāregreſſus ē. exiſtimas ſe p̨̄ ſuꝑbiaterrā ad nauigandū. pelaguſ veroad iter agendū ducturū ꝓpter mētis elationem. Reliquit aūt prępoſitos ad affligendū gentē: hieroſolimis quidē philippū genere phrigem moribus crudelioreꝫ. eo ipſoa quo eſt cōſtitutuſ. in gazarim autem andronicū ⁊ menelaū qui grauius qͣꝫ cęteri imminebant ciuibꝰCūqꝫ appoſitus eſſet ꝯtra iudeosmiſit odioſū principem appollonium cū exercitu viginti ⁊ duobꝰ milibus p̨̄cipiens eis oēs ꝑfecte ętatis interficere. ml̓ieres ac iuuenesac virgines vēdere. Qui cū veniſſet hieroſolimā: pacē ſimulās quieuit vſqꝫ ad diem ſanctū ſabbati. et

luminis fulgor arā tēplumqꝫ circūdedit vt putarēt omēs diem clariſſimūfactū ⁊ ꝑmāſit ſpacio horę dimidię. Qd̓ imꝑitis qͥdeꝫ ⁊ ignaris proſperuꝫvidebat̉. Sed legiſperitos ⁊ probos quoſqꝫ doctores non latuit exitialeportentum. In eademquoqꝫ feſtiuitate vitula ſacrificijs admota.⁊ aris aſſiſtens. int̓ ipſas miniſtroꝝ manusenixa eſt agnā. Sed etianua interioris ędis.q̨̄ reſpiciebat orienteꝫcū eſſet ſolito ęre induta. ac ꝑ inde immēſi pōderis. q̨̄ vix viginti viris ſūmo conatu īpellētibꝰ clauderet̉. ferreisquoqꝫ vectibus ⁊ ſeriſmunita. ac peſſulis inaltum dimiſſiſ teneret̉obſtricta. ⁊ repente hora noctis ſexta apparuit ſpōte patefacta. Sꝫ⁊ tranſacto die feſto.poſt aliquot dies prima ⁊ viceſima die mēſis artemiſi: qui maiuſapud nos vocat̉. ꝓdigioſus apparuit viſus⁊ fidem pene excedensquod vere falſum putaretur niſi occuſtoruꝫfidem cōfirmaſſet malorum eorum conſecuta pernicies. Etenimprope ſolis occaſū viſiſunt currus ⁊ quadrige in omnē regioneꝫ ꝑaerem ferri. ⁊ armatorū cohortes miſceri nubibꝰ. ⁊ vrbes circūdariagminibꝰ improuiſisIn alio itidē feſto diequi pēthecoſtes appellatur noctu ſacerdoteſingreſſi tēplū ad miniſteria ex more cōplēdapͥmo quidē motus qͦſdam ſtrepituſqꝫ ſenſerūt. deinde voces ſubditas audiūt dicētes.Migremus hinc. Additur ⁊ aliud terribiliEtem̄ qͥdēananię filiꝰieſus noīe vir plebeiuſ⁊ ruſticus an̄ quartuꝫbelli annū. cū ciuitas īpace ⁊ abundantia ꝑduraret. in die feſto tabernaculoꝝ repēte clamare cepit. Vox aboriente. vox ab occidēte. vox a quattuor ventis. vox ſuꝑ hieroſolimam ⁊ ſuꝑ tēpſū. voxſuꝑ ſponſos ⁊ ſuꝑ ſpōſas. vox ſuꝑ ppl̓m. Etindeſinēt̓ die noctuqꝫ per omēs platęas circuiens hͨ clamabat. vſquequoquidam primores ex populo viri velut infauſti pręſagij indignatione cōmoti correptū hoīem multis ꝟberibꝰ afficiūt. At ille neqͥquā ꝓ ſe aliquid loquēs. ſꝫ nec eos quidē qui circumſteterāt deprecans eaſdem voces pari obſtinatione ⁊ clamore repetebat. Tūc principes intelligentes vt res erat inimicus eſſet motus in viro. ꝑducūt eū ad iudicē romanū apud quē flagrisad oſſa vſqꝫ laniatus neqꝫ preces neqꝫ lacrimas fudit. ſꝫ eandem vocē mi-

ſerabiliter. ⁊ cum quodam vlulatu emittens per ſingula pene verba proferebat. Addens etiam hoc e vę hieroſolimis. Hec ergo oīa ꝓdigia miſera ciuitas perpeſſa iō eſt. qꝛ ſemꝑ ẜm latoris legis teſtimoniū ſeditionemegit ꝯͣ dn̄m. ⁊ ingratabeneficioꝝ eiꝰ ẜuos ſūmi patriſfamilias quiad eā ab illo miſſi ſūt.cōuitioſe tractabant.atqꝫ interimebāt. Nouiſſime vero ipſū interficientes hęredeꝫ extracaſtra ꝓiecerūt. Vndeipſe dn̄s in euangelioincrepās incredulā ciuitatē ait. Hieruſaleꝫhieruſalē q̨̄ occidis ꝓphetas. ⁊ lapidas eosqͥ ad te miſſi ſūt. Quotiens volui cōgregarefilios tuos. quēadmodum gallina cōgregatpullos ſuos ſb̓ alas ſuas ⁊ noluiſti. ecce relinquet̉ vob̓ domus vr̄adeẜta. hͦ em̄ p̨̄ſagiebatur antiquitꝰ. hͦ poſterioribꝰ ꝯpletū ē tēꝑibꝰvt homicidę truculentiſſimi. ꝯdignā reatusſui ꝑciperēt mercedemita vt ꝑtim fame necarent̉. ꝑtim peſtilentiaꝑirēt. ꝑtim occiſi ⁊ captiui in totiꝰ orb̓ ꝑtesab hoſtibꝰ ducerētur.Sicqꝫ impletū eſt illd̓hieremię qd̓ de eadeꝫgēte ⁊ ciuitate ꝓphetauit dicens. Migrauitiuda ꝓpt̓ afflictionē etmultitudinē ẜuitutis.habitauit inter gētesnec īuenit requiē. om̄sꝑſecutores eiꝰ apprehēderūt eā: int̓ anguſtiaſUię ſyon lugēt. eo ꝙnō ſint qͥ veniāt ad ſolēnitatē. Omēs portęeiꝰ deſtructę. ſacerdotes eiꝰ gementes. virgines eiꝰ ſqualidę. ⁊ ip̄aoppreſſa amaritudine His itaqꝫ geſtisPoſtqͣꝫ ſcriptor hyſtorię narrauit de liſimachi ⁊ iaſonis īpiorū ⁊ ſacrilegoꝝ īteritucōmemorata īſuꝑ ſignoꝝ ⁊ ꝓdigioꝝ viſiōein aere. ad narratōnisordinē redijt. hoc ē adantiochi epiphanis ꝓfectionē de ęgipto quiirritatꝰ iude eo ꝙ ſenatus p̨̄cepto de regioneptholomęoꝝ quā īuaſerat iuſſus ē recedere.efferatis animis iudęā venit. ſic̄ in ſuꝑiori libro demōſtratū ē. ⁊ ciuitatemhiel̓rm armis cepit. gētēqꝫ multauit. tēplū ſpoliauit. ⁊ multa nepharia inipſa t̓ra cōmiſit. Ꝙ aūt antiochus ipſe antichriſti figurā p̨̄ferat. ſcōꝝ patꝝtͣditōe manifeſtiſſimum eſt. Quia ſic̄ ſaluator habꝫ ſalomonē ⁊ cęt̓os ſcōsin typū aduētus ſui. ſic antichriſtus peſſimū regē antiochū qui ſanctos ꝑſecutus eſt. tēplūqꝫ violauit recte typū ſui habuiſſe credendus eſt. Cunqꝫ appoſitus ⁊cͣ. Huius loci ⁊ ſuꝑior liber meminit vbi ⁊ in