Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

TrenorūHiere

V.

F eccleſie. vel fides. ſp. caſumus abſqꝫ patre: matres noſtręſ fortuna Ires turpes ⁊ huiles.ſdoctrina3quaſi vidue. Aquam noſtram peIcōtra illud qui nō habetis argentū emite.ſſcripturaꝝ. ſpūaliū donoꝝ.cunia bibimus: ligna noſtra preFa ſymoniacis ſacerdotibus. ſꝑcuſſis ſa perſecutoribuscio comꝑauimus. Ceruicibꝰ nr̄is§ quia de loco in locū fugere cōpellūtur.minabamur laſſis nō dabaturᶠ reF potētioribus qui curis diuiciaꝝ obſcurātur.ſ vincti.quies. Egypto dedimus manū ⁊dirigētibus ſe ad lucra ſeculi.§ caducis rebus ⁊ trāſitoriis.aſſyrijs. vt ſaturaremur pane.§ eccleſiaſtici vel adā ⁊ eua. ſ palres .n. comederūt. v. a. ⁊ d f. ob§ qꝛ mortui.Pr̄es nr̄i peccauerūt ⁊ nō ſunt. ⁊§ originale peccatū. vel penā culpe ſacerdotum.verba vidētur obliquare in iudicem. vt immeritos vlterius nō affligat.nos iniquitates eoꝝ portauimus

Fa fortuna. § qui debuerūt ſeruire. ſdemonesvel heretici vel mali prelati.I ſi deus nō vnlt alius non pōt.Serui dominati ſunt noſtri: nonF n ii chriſtus qui ſeipſum dedit in precium.ſpoteſtate.fuit quiſ redimeret de manu eoruꝫſ deſiderio aīmaꝝ quaſi qͣꝫ indigna patimur qͣꝫcrudelia qͣꝫ miſerādaIn aīabus noſtris afferebamus§ qui de celo deſ. § ſcripturaꝝ. virtutūf § ab impugnatione inſidiantis dyaboli qui cecidit de ꝑadiſo vt habitaret in deſerto.panem nobis: a facie gladij in deſ mortalitatis ſdyabolus.ſerto. Pellis noſtra qͣſi clibanusF flatu dyaboli. § ſpūalis qui quaſi turbo tempeſtatis animam cōcutitexuſta eſt: a facie tempeſtatum faFeccleſias. Fheretici. Fa ꝑſona eoꝝ beniuolentiam ſibi acquirit§ aduerſarios in odiū inducit quoꝝ factūſpurcū. ſuꝑbū ⁊ crudele oſtendit.mis. Ml̓ieres in ſyon humiliauediuerſis gradibꝰ. ſ nō furtim ſed publice.rūt: ⁊ virgines in ciuitatibus iuda

¶Mora. Matres noſtrę ⁊cͣ. Matres oīm virturū fides. ſpes. caritas.ex quibꝰ deo renaſcimur ⁊ cęte re virtutes generātur. ſed cū ſęculi vanitatihus viciāt̉ ⁊ charitas qua verū ſeruat̉ ꝯnubiū. ad alia deflectit̉ qͣſi uiduęnō t n̄ abſolute vidue) deplorāt̉ qꝛ ⁊ ſi inquibuſdā exterioribꝰ xp̄m amplecti videātur. vim tn̄ ſancte prolis generādę amiſerūt interius. qd̓ enim nōeſt ex fide peccatū eſt et qd̓ ſine charitate agitur prodeſſe non poteſt.¶Hyſtor. Aquā noſtrā ⁊cͣ. Crudelitatē hoſtiū ⁊ afflictionē ſuoꝝ et inopiā ſignificat. vt etiāaquā p̄cio emerēt cumdebeat eſſe vſus cōmunis aquaꝝ. Vora. Aquā .n.⁊c. Aquaꝫ pecunia bibunt qui lacrimarū liquoribꝰ gemēdo inebriant̉. pecunia .ſ. ſcripturaꝝ dum in eis ęternevitę p̄mia ꝑpendunt⁊ ſupplicia. quaꝝ meditatione charitatē nutriunt ⁊ timorē. ⁊ vtroqꝫmō fit aīmus proniorad dolendū. vn̄ cibab̓nos pane. la. ⁊c̄. Ligna quoqꝫ ad nutriend̓ignē dn̄i emimus. cumſpūalia poſthītis terrenis cōꝑamus. hāc qͦqꝫ aquā bibere ē ſapiētiam ⁊ ſcīam ſęculariūpro ſpūalibꝰ dare. autcerte. viitutibꝰ animipoſthītis vicia admittere. Allego. Aquā .n.⁊c̄. Contra ſacerdotes dicit hoc. qui faciūt domū dei domū negociatōnisqui doctrinam dei. vel ſacramēta et ſpūs ſancti dona pecunia diſtrahuntcū yſaias dicat omnes ficiētes venite ad aquas ⁊c̄. ⁊ bibite abſqꝫ. ꝯͣ. vi. ⁊. l.Recte ergo hic voce plebis plāgit̉. cui ſcripturarū lignā ⁊ ſpūs ſancti dona quibꝰ ignis quotidie in altari nutritur precio ꝯꝑantur. Hyſtor. Ceruicibꝰ ⁊cͣ. Cōtemptum captiuoꝝ ⁊ vexationē pio iudiciinſinuat qui potētes deponit. ⁊ humiles exaltat. Ceruicibꝰ enī ꝑcuſſis minabam ⁊ cōpellebamur. vt laſſati currerēt. ⁊ ſine requie laborē oꝑis ꝑferrēt Allego. Ceruicibꝰ ⁊c. Deplorat ęccl̓a ꝙ martires a ꝑſecutoribꝰ colaphyzātur. ligatis ceruicibꝰ trahūtur de loco in locū. ſine requie fugere cōpellūtur qd̓ ſignificat cū dicit̉. laſſis nō dabat̉ requies. Om̄is aūt afflictio⁊ deſpectio in ꝑcuſſis ceruicibꝰ mōſtrat̉ qꝛ tn̄ dictū eſt ſi quis ꝑcuſſerit te īvnā. m. p. e. ⁊ a. Melius ꝑ ceruicē ſuꝑbiam accipimus qua ferimur ⁊ fugamur cū ex cōſcientia reatus ꝑtimeſcimꝰ qꝛ deus humilia reſpicit. ⁊ al. a. l. c.quo cōſiderato nō eſt requies. qꝛ vita carnalis laborioſa. ſpūalis quieta. Hyſtor. Egypto ⁊cͣ. pſangit̉ ꝙ nobilitati p̄rogatiua ꝓphetaꝝ ⁊ patriarchaꝝ. egypto cui ante ſeruierūt fame coacti pro panibꝰ dederunt manū vnde repleti pͥus pro panibꝰ ſe locauerūt: aſſyrijs quoqꝫ vrgente famēIeruierūt. quibꝰ olim deus māna pluerat ⁊ eos miraculis multis extuleratꝘ aūt alia trāſlatio habet egyptus dedit manū aſſyrijs in ſacietateꝫ ip̄isſignificat egyptios aſſyrioſqꝫ ad iudeoꝝ ſpolia diſtrahēda. ⁊ cupiditatesſuas ſaciandas cōueniſſe. Alleg. Egypto ⁊cͣ. Cōtra ęccl̓am egyptus cū aſſyrijs pugnat de quibus dicit̉. Nō timebo. mi po. c. in. Per egyptū aerie poteſtates intelligūtur q̨̄ aſſyrijs .i. potētibus adiūgunt̉. vt ꝑ eos electos dei ꝑſequātur. Hocaūt faciūt. vt impietatē ſuā ſacient crudelitate penaꝝ. Egyptꝰ quoqꝫ datmanū aſſyrijs in ſacietatē ip̄is quādo hęretici ſociātur hęreticis. vt ſe ſacient acquiſitione decepti populi. Sꝫ iuxta hębraicā veritatē ęccl̓a lamētatur. ꝙ miniſtri altaris pro terrenis rebus dant manus potētioribꝰ qui diuiciaꝝ vel delictoꝝ tenebris obſcurātur. Egyptus enī tenebre interp̨̄taturvel aſſyrijs .i. dirigētibus qui ſe .ſ. ad omnia mūdana dirigunt vt diuicijsaffluāt honoribꝰ excellāt. quibꝰ ſeruiūt miniſtri xp̄i pro caducis et trāſitorijs. ⁊ ſic lumīaria mūdi tenebrę fiūt qͥ manus ad ſancta debent leuare ⁊ cūmoyſe ad cęlū tēdere ne fiāt graues. vn̄ in noctibꝰ extollite. m. u. i. ſ. ⁊. b. d.Paſchaſius. Hyſtor. patres ⁊cͣ. Iudęi iniquis patribꝰ ſimiles maledicta legis in ſe traxerunt quaſi importabile iugū nolētes xp̄um reciꝑe qͣlugum legis venerat auferre quibꝰ dicit̉. vt veniat ſuꝑ nos om̄is ſanguisiuſtus. q. ef. e. ſ. t̓. ⁊c̄. ⁊ alibi: Implete mēſurā patrū veſtroꝝ. quibꝰ verbis

oſtēditur ꝙ imitatores p̄cedentium patrū in ſe delicta trahunt qͥ ſua portare nō ſufficiunt. Quia ergo emulatores patꝝ hereditaria impietate deūoffenderūt quaſi de radice in ramos ⁊ peccata ⁊ vindicta ꝑuenerūt quaſipatribꝰ noſtris ſimiles. ⁊ iniquitatē eoꝝ ⁊ vltionē portamus. Allego. Patres .n. ⁊cͣ. vox eſt xp̄iani ppl̓i qui ſacerdotū ⁊ principumpeccatis flagellat̉ dicētis. p. n. p. ⁊cͣ. quaſi nō ſunt qui debuerāt ⁊ nos iniqͥtatis eoꝝ vindictā ſuſtinemus non tn̄ ppl̓s de ſe p̄ſumat. qꝛ pro merito plebis eſt electio paſtorisneqꝫ imitatoribꝰ culpaminuit̉ ſed auget̉. vnd̓caym ſepties punitur.lamech ſeptuagies ſepties. Poſt p̄ceptū enī⁊ exemplū maior ē peccantis pena. ſicut ⁊ peccatū. Pōt etiā hoc referri ad originale peccatū cuius tabes in om̄stranſijt. ſed qui gratiaſunt liberati nō portātiniquitatē patris. patres enī pec. ⁊cͣ. Peccatū enī nihil eſt. ⁊ quipeccat nihil eſt. qꝛ relicto vero eſſe voluit nōeſſe .i. peccare. Nō dixit patres peccauerūt. etnō eſſe peccatū eoꝝ. Illis enī defunctis manꝫpeccatū. ⁊ pena peccatiSꝫ poſtquā peccatuꝫin baptiſmo remiſſumeſt. unuſqͥſqꝫ ꝓprijs punitur mal̓ aut remuneratur ꝓ bonis. Hyſtor. Serui do. ⁊c̄. Eaſdē texit ⁊ retexit miſerias ſemper aliquidnoui adijciēs quāuis eadem reuoluēs. ⁊ nouos refert cruciatus. vt pius iudex ad miſericordiā moueat̉. Serui dn̄ati ſūt. q. tu liberaſti nos ī brachioextēto. ⁊ exaltaſti in regno nūc etiā ſerui dn̄ant̉ noſtri. et nō ē qui redimat.quaſi cur obliuiſceris cōſueta bn̄ficia reſpice in nobis oꝑa tua nō noſtra. Allego. Serui dn̄ati ⁊c̄. plorat gēs ſancta. ppl̓s acqͣſitionis ꝙ ſpūaleſneqͥcię q̨̄ ſuā ꝑdiderūt libertatē dn̄antur noſtri ⁊ affligūt ſeruitute peccatiUel peccatoꝝ ſerui in eccl̓aꝝ regimīe ꝯſtituti in eos quos dn̄s redemit ſupoꝝ vtūtur rabie nō canum defenſione: luctus ergo iſte pęnitētiū eſt. qͥ laquęos ſathanę euadere cupiūt cꝰ dn̄io ſubiugati ſunt. Hęretici qͦqꝫ ſeruipecc̄oꝝ dn̄antur eis quos deceperūt. ⁊ ſeruos faciūt vicioꝝ ⁊ interdum nemo eſt qui abſoluat eos qui eoꝝ dogmatibꝰ irretiti ſunt. Hyſtor In aīabus ⁊c̄. immenſi laboris vexatio deſcribit̉. cū tam aīaqꝫ corpus laborare oſtendit̉. Erat enī exterius labor quotidianū victū acquirēdi. interius labor a facie gladij quaſi cū ꝑiculo vitę acqͥrebat̉ panis. Allegor. In aīabꝰ. n. ⁊cͣ. Fel ix aīa q̨̄ tā ardēter petit panem vitę ſcpͥturaꝝ .ſ. ⁊ ꝟtutū. quē acqͥrit a facie gladij ſolitudīs .i. timēdo ⁊ cauēdo ab īſidijs dyaboli. cōtra hūc gladiū opponēdo ſcutū fidei vt ſaluet̉ a facie percuſſoris de quo d̓r. an̄ faciē eius fuit ꝑadyſus. ⁊ poſt eū ſolitudo deſerti. qꝛan̄qͣꝫ fidelē aīam irrūpat. virtutibꝰ floret. q. ꝑadyſus ſꝫ eius afflatu ſiccat̉.⁊ in deſertū redigit̉. Relinquit̉ enī a deo qͥ ſupplātat̉ a dyabolo. Hyſtor. Pell̓ no. in exuſtōne pellis magnitudo famis. quā ſiqͥs noſſe deſiderat qui matres filios deuoraſſe affirmat ioſephū legat ⁊ deuoranciū fauces latrunculos p̄focaſſe. ⁊ pene de ip̄is viſceribus cibos deuoratosabſtraxiſſe. Allego. Pellis. n. ⁊cͣ. plāgitur pellis noſtra quaſi clibanus exuſta. qͣpͥmi parētes induti d̓ ꝑadyſo ſūt eiecti. vn̄ ſingularit̓ pellis n̄ pelles dixitqꝛ ex ip̄is om̄s vnā cōtraximus pellē mortalitatis. hęc facta ē qͣſi clibanusardēs .i. dyabolus qͥ eſt fornax vicioꝝ quē quotidie nouis ꝯcupiſcētiaruꝫincēdit vſtionibus. Hac aduſtione tempeſtate famis affligimur. qͥ ęternęvitę epl̓is nō reficimur. Alia vero trāſlatio habet plagaꝝ famis cum vnaplaga ſit vel tempeſtas corꝑalis famis qꝛ fames ſpūalis vulnerat omnesſenſus mētis ⁊ corꝑis. Hac quaſi tempeſtatū turbine anima iactata raptatur. vnde ſequit̉. Mulieres in ſyon. ⁊cͣMulieres. Hoc ad litterā iudęis accidiſſe nemo dubitat ⁊ xp̄i ęccleſias fame ⁊ ſiti verbi dei afflictas. ⁊ hęreticoꝝ prauitate corruptas. Vn̄timeo ne corrūpantur ſenſus veſtri a caſtitate. quę eſt in xp̄o iheſu. Et infra deſpōdi .n. uos v. v. v. c. e. xp̄o Tales virgines corruptas fuiſſe merito