Prolſogi

In Sieremiam

¶ Item alius prologus in eundem.Hachim filius ioſię: cuius terciodecimo anno ꝓphetare orſus eſt hieremias: ſubquo ⁊ olda mulier prophetauit.ipſe eſt qui alio nomine appellatur eliachin

nis vndecim. Cui ſucceſſit in regnum filiusioachin cognomento ieconias qͥ tercio mēſe regni eius die decima captus a ducibusnabuchodonoſor ductus eſt in babyloneꝫ⁊ in loco eius cōſtitutus ē ſedechias filiusioſię patruus eius: cuius anno vndecimohieruſalē capta atqꝫ ſubuerſa eſt. Nemo igitur putet eundē ī danielis prīcipio ioachinqui in ezechielis exordio ioachaim ſcribit̉.Iſte extremā. ſyllabā chim habet. ille chin.⁊ ob hanc cauſam in euāgelio ſcd̓m matthęum vna videtur deeſſe generatio. qꝛ ſecunda teſſeredecas in ioachim deſinit. filiuꝫ ioſię: ⁊ tercia incipit a ioachin filio ioachim.Quod ignorans porphirius calūniam inſtruit eccleſię. ſuam oſtēdens imperitiā: dūeuangeliſtam matthęū arguere nititur falſitatis. Quodqꝫ traditum ſcribitur ioachimmonſtrat. nō aduerſariorū fortitudinis fuiſſe victoriam: ſed domini volūtatis.¶ Incipit argumentum in eundem.Ieremiaſ anathotites. qui eſt viculus tribus ahieroſolimis diſtans milibus:Eapud tampnas in ęgipto a populo lapidibus obrutus occubuit. Iacet vero in eo loco ſepultus. quo duduꝫ pharaorex habitauerat. Et quoniā poſtulatōne ſuadefugatis ab eodem loco ſerpētibus. ęgiptios a tactu aſpiduꝫ facit eſſe ſecuros. magna eum ibi religione ęgiptii venerantur.Rigenes. Deus ad bene faciendū prom(ptus eſt. ad puniendū diſſimuſator. Cū enīpoſſit reos ſine cōteſtatōne vēturi iudicij punire: nuſqͣꝫ hoc facit. ſed etiā ſi cōdemnauerit. p̨̄dicit vt liberentur ꝑ pęnitentiā: qui damnati fuerāt ꝑ delictū. Niniuitę cōdemnati erant peccatores a deo. Adhuc enimtres dies ⁊ niniue erat ſubuertēda. Noluit enī deus cumſilētio punire dānatos: ſꝫ dās eis locū penitētię miſit hebręum prophetā: qui diceret. Adhuc tres dies. ⁊ niniueſubuertetur: ne ꝑirēt. ſcꝫ qꝛ cōdemnati erant. ſed agentespęnitētiam: impetrarēt miſericordiā. Sodomitę quoqꝫ⁊ gomorrei. diuino iam erant exitio deſtīati: ſicut ſermodei ad abraham oſtēdit: tamē quod ſuū erat fecerūt angeli. volētes eos ſaluare: qui ſe indignos ſalute iudicauerūt ⁊ dicētes ad loth. Eſt ne aliquis hic tibi gener? aut filij aut filię? ⁊cͣ. Neqꝫ ignorabāt nō eē eos ſecuturos lothſed oſtēderunt ſuā ꝑiter ⁊ eius qui eos miſerat benignitateꝫ ⁊ amorē. Simile quiddā in ieremia īuenimus. Notandū eſt em̄ tempus prophetię eius. qn̄ ꝓph̓are cęperitvel finierit. Dicit ergo aliquis. Quid ad me tempus hiſtorię: qꝛ cępit prophetare in diebꝰ ioſię filij amos regisiuda vſqꝫ ad annū terciūdecimū in regno eius. Deindeprophetauit ī diebꝰ ioachim filij ioſię regis iuda vſqꝫ adcōſummationeꝫ vndecimi anni ſedechię filij ioſię regisiuda. ⁊ ꝑ tres reges prophetia eius extēſa eſt vſqꝫ ad captiuitatē hieruſalē in quīto menſe. Cōdemnauerat enī deus hieruſalē propt̓ peccata ſua. ⁊ hęc erat extrema ſentētia ſua: vt captiuitati relinqueret̉. Sed cū hominū amator ſit deus: nec quēquā velit ꝑire: an̄qͣꝫ depopulationistempus inſtaret: miſit et hūc prophetā qui inuitaret adpęnitētiam. Miſit eundem etiam ſub ſecundo rege poſt

g 2