C. XIV.Yſaias
XLV.
et deſerta eius ſuſcitabo. Qui diFmūdo. ſ peccāti .i. babiloni. ſſapientiammūdi potētiam regum. Itigrin ⁊ eufraten.ſhabitatoribus vel amatoribus tuis.co profundo deſolare: et fluminaf¶ In meis. qd̓ vni. ex mi. me. fe. michi fe.tua arefaciam. Qui dico ciro ſpaſtor meꝰ es ⁊ omnē volūtatē meāIdimittēdo populum meū.cōplebis. Qui dico iheruſalē ędiIa iheſu ſacerdote magno ⁊ alijs redeuntibus acaptiuitate. ſub ciro tātuꝫ templi fundamēta facta ſunt vel iacta.ficaberis. et templo fundaberis.¶ C. XLV.Ec dicit do§. i. regi.minuſ chriſto meo cyroſdux auxiliator vt nullus reſiſtere queat.cuius apprehēdi dextera vt ſubiif ſ chaldeos. babilonios medos ⁊ alios multosciā ante faciem eius gētes. ⁊ dorſ ante eū in fugā. ſalias corā eoſa regum vertam. Et aperiaꝫ anteeum ianuas ⁊ portę non claudent̉Fo cyre.babilonios chaldeos:Ego ante te ibo: et glorioſos terręſtibi.humiliabo. Portas ęreas cōtera§ omnis poteſtas a domino deo eſt.⁊ vectes ferreos ꝯfringam. Et dabo tibi theſauros abſconditos: etarchana ſecretorū vt ſcias qꝛ egoIanteqͣꝫ ſis. predicēdo que futura ſunt tibi.dominus qui voco nomen tuū deI vt liberes eū a captiuitate. agnoſcēs que proeo tibi bona fecerim ⁊ faciēda predixerim.Inon propter teus iſrael propt̓ ſeruū meūʸᶠ iacob ⁊iſrael electum meum. Et vocaui teſqd̓ eſt cyrus.Itamēin nomine tuo: aſſimilaui te: et nōſ vnū deū: ſed ydola adoraſti que nihil profuerūt tibi.cognouiſti me. Ego dominꝰ: ⁊ nonſalius.eſt amplius. extra me nō eſt deus.ſ fortitudine multaꝝ gentiū. ſ virtute vt regniſubiiceres. qui hec dedi tibi. I hec feci.Accinxi te ⁊ nō ꝯgnouiſtiſ me. ſvt
I totius orbis.ſciant hi qui ab ortu ſolis. ⁊ qͥ abI in filio pater: filius ī patre. vnde ego ⁊ patervnum ſūmus.occidente quoniāʳ abſqꝫ me nō eſtIdiſcretiue.deus. Ego dominus ⁊ nō eſt alter5 diem vel liberationem. ſ reſ .ſ. inter ſe cōtrarias. ſicut enī luci cōtrarie ſunt tenebre: ita paci bellum.deus formās lucem et creans tenebras. faciēs pacem ⁊ creās mafI in hoc probatur dominus faciens omīa hec.§ quia.lum. Ego dominus: faciens omveniat gabriel mittat nobis rorem.ſ. annūciet ſalutem.nia hęc. Rorate cęli deſuper et nuInunciando. ſ chriſtum vel iuſticiam.j. ſ veritas de terra orta eſt ⁊c. ſmaria ad credēdum.bes pluant iuſtum: aꝑiaturꝭ terraI F iheſum. ipſe enī ſaluum fa. p ſ. a. p. e. ſ oīs.et germinetᶠ ſaluatoreꝫ: et iuſticiatatem. ſcū cō ſbªler. Iſcd̓in hūanimundooriatur ſimul. Ego dn̄s creaui eū.Ideo creatori. Iipſa ē.Uę qͥ contradicit factori ſuo: teſtaFfictilibus: ſamos ciuitas eſt. vbi figuloruꝫ arsreperta eſt.Ihomo.d̓ ſamīs terrę. Nūquid dicit lutūIdeo.figulo ſuo quid facis ⁊ opus tuumabſqꝫ manibus eſt? Uę qui dicitſomnipotēti. filiū equalē patri. ſmarie. ſynde natum de. mu. fac .ſ. le.patri quid generas; et mulieri qͥdIcū ex viro non conceꝑis.parturis? Hęc dicit dn̄s ſanctusſplaſmator.Imyſteria. yronice.lſrael plaſtes eius. Uentura interFo iudei. F adoptiuos. qui per filiuꝫ credituriquo mō debeamus eos regere.rogate me: ſuper filios meos ⁊ ſuFyronice.per opus manuū mearū mandateprecipuo quaſi ignorāti quomō creata diſponāItanqͣꝫ dominū.michi. Ego feci terram: et hominēſhominibus habitandam.ſuper eā creaui ego. Manus meęIſtellis ⁊ angelitetenderūt cęlos: et omni militię
¶ Flumina tua. a. Subdario .ſ. ⁊ cyro nepote eius. Nocte eī qua abeis balthaſar occiſus eſt: eufrates fluuius qui ꝑ mediam ciuitatem fluebatab eorum exercitu in riuos diuiſus eſt: vt per eius alueum ciuitatem ingrederentur.¶ C. XLV.¶ Chriſto meo cyro ⁊cͣ. Allego. Poſſumus hęc de eccleſiaſtico viro dicere cui deus dat ſermonem ⁊ ſapiētiam vt cōtrarias ſectas ſua diſputatione ſubuertat. ſicut ſtephano cuius non poterāt inimici reſiſtere ſapientię ⁊ vt reges .i. patriarchas ſingularum hęreſum ſuę ſubiiciat poteſtati. ⁊ aꝑiat atqꝫ ꝯfrīgat qd̓ dialetica artevidebat̉ cōcluſuꝫ. ⁊ inmediū proferat archana hęreticoꝝ ſuꝑans ⁊ꝯuincēs. vl̓ xp̄i ſecretaagnoſcat. in qͦ omnestheſauri ſapiētie ⁊ ſciētię abſconditi. Talemvirū deus noīe vocatquia defenſor eſt pueri ſui iacob. ⁊ electi ſuiiſrael. Hūc ſuſcipit etaſſimilat ſermoni ſuoꝙ quis cauere debꝫ neſuum putet eſſe qd̓ loctur: ne audire mereat̓accinxi te. ⁊ non cognouiſti me. Cū eī oēs docuerit non eſſe aliū deum niſi vnū deū iacob⁊ iſrael: cōfundet̉ martion duos deos intelligens vnū bonum. alterū iniuſtū. alterū viſibiliū. alteꝝ inuiſibiliūcōditorem. Quorumprior lucem faciat. ſecūdus tenebraſ. Ille pacem. hic malū. cū vtrūqꝫ pro diuerſitate meritoꝝ vnus deus idemqꝫ cōdiderit.¶ Chriſto. Apudromanos dyadema.apud iudeos vnctio.⁊ reges facit ⁊ ſacerdotes. a qua et xp̄i dicūt̉Cyrus xp̄us: non vnctione ſed dignitate.¶ Et dorſa regū⁊cͣ. Quę ciuitas illi nōpatuit? quis regum terga non vertit? qui muri ante inexpugnabileſnon ſunt eius obſidione ſubuerſi? Hęc autēcompleta plenius inuenies in hyſtoria ſcenophontis.Theſaurosabſcō. Cunctarū vrbium: vt abiectis ydolis beneficijs inuitatusvnum deum ſentires. qui ante prędixi nomen tuum anteqͣꝫ eſſes.¶ Et uocau ī te ⁊cͣ. Sicut vocaui abraham. yſaac. ⁊ iacob. ⁊ ml̓tos ante prędixi vt yſaac ⁊ ioſiam: ne ille eſſe videaris in cuius typum pręceſſſti.⁊ non cognouiſti me.¶ Et vo. t. in. n. Aſſimilaui te filio meo in nomine ſcꝫ. Cyrus enim hęres:quia auunculi hęreditatem ſuſcepit. Xp̄us quoqꝫ hęres eſt ſecundum illudpoſtula a me ⁊ dabo t. g. Cyrus quoqꝫ chriſtus dignitate imꝑij. Filius autem xp̄us oleo lęticię vnctus prę participibus ſuis.¶ Extra me. Quia filius ⁊ ſpiritus ſanctus in patre pręter ſermonē qͥp
pe ⁊ rationem virtutēqꝫ meam ⁊ ſapientiā quę in me eſt. nō eſt alius deus.¶ Ut ſciant hi. Heſdras dicit cyrum ſcripſiſſe omnibus gentibus noneſſe deum niſi deum iſrael. Vel ex captiuoꝝ liberatione dei clementia ⁊ potentia omnibus magis nota. Ioſephus autem in libro antiquitatū iō populum fuiſſe dimiſſum: quia cyrus legit in libro yſaię quę de eo dominusper prophetam dixerat ante.¶ Formans lucem et cre. t. Grego. Non mala quę nulla ſua natura ſubſiſtunt creant̉a domīo: ſed creare ſemala dominꝰ indicatcū res bn̄ creataſ nobiſmale agētibus ī flagellū format. vt ea ipſa etꝑ dolorē quo fuerīt delinquētibus mala: ſint⁊ per naturam qua exiſtūt bona. vnde ⁊ venenū quidem mors eſthomini. ⁊ vita ſerpēti.For. lu. ⁊ cre. t. qꝛ cumꝑ flagella exterius doloris tenebrę creanturintus ꝑ eruditionē luxmētis accenditur. Fa.pa. et crea. ma. qꝛ tuncnobis pax cū deo redditur: cū hęc quę beneſunt cōdita. ſed nō bene cōcupita in ea quęnobis mala ſūt flagella vertūtur.¶ Tenebras. Noctem vel captiuitatemQuaſi pęnitētes miſertus a captiuitate reduco. Iratus peccantescaptiuo.¶ Malum. Bellūſcilicet afflictionem. ſecundum ꝙ dicitur ſufficit diei malicia ſua.Tonfundātur ergo qͥdeum malorum conditorem arbitrātur. Hicenim malum nō cōtrarium bono: ſed ꝓ afflictione ponitur ⁊ bello.¶ Rorate c. ⁊cͣ. Deaduentu xp̄i per cyruꝫſignificati quia a captiuitate diaboli liberauit genꝰ hu. cōuenienter adiungit. Vl̓ poſſunt hęc hęrere ſuꝑioribus: vt cyro captiuitatē laxante methonomicos cęlū et terra lętent̓.¶ Et nubes. Prophetę corda noſtra ſalutari pluui a irrigāteſ⁊ chriſti natiuitateꝫ etpaſſionem ⁊ reſurrectōnem ⁊ aſcenſionem annunciantes. Und̓ mādabo n. m. ne. plu .ſ. e. ymbrem. ⁊ alibi. Verˡ tas tua vſqꝫ ad nubes.¶ Creaui eū. Qui ſcilicet vermis fuit. ⁊ germinatus de terra ſegitur ſecundum humanitatem.¶ Uę qui. Quaſi credite quę prędico xp̄m .ſ. ventuꝝ. quia vę qui cōtradi. fac .ſ. vel cyrum cui ꝑ liberationem ppl̓i mei omnia regna ſubſternam.¶ Mulieri. Vir mulieris potens. Mulier viri potens.¶ Plaſtes eius. Filij ſecundum humanitatē in vtero virginali. Unde ſpūs ſanctus ſuꝑueniet in te ⁊ v. a. o. t. ⁊cͣ¶ Et omni mi. e. Hac occaſione pn̄tant quidam aſtra eſſe rationalia
g 3