Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſticus

II.

ad adiutoriū hoīm et nō erat. Memoratus ſum mīę tuę dn̄e. et cooperatōis tuę q̨̄ a ſęculo ſunt. Qm̄eruis ſuſtinentes te dn̄e. et liberaſſ doctrina et miraculiseos de manibus gentiū Exaltaſtiſ penis trāſuꝑ terrā hītationē meā: ⁊ ꝓ morteſitorijsdefluēti dep̄catus ſum. Inuocauiſiheſu chriſtidn̄m pr̄em dn̄i mei: vt n̄ derelinqͣtſpreſentime in die tribulatōis meę. ⁊ in tꝑevita in qua impij ſuperbiūtſuꝑboꝝ ſine adiutorio. LaudaboFin morte fideliūnomē tuuꝫ aſſidue: et collaudaboſdiſce. a me o. qͥ oꝑ. ini. q. e. d. u. f. mpeccati uel laudisillud ī ꝯfeſſiōe: ⁊ exaudita ē oratiomea. Et liberaſti me de ꝑditōne: ⁊Fuel eripuiſti preſentis uiteeruiſti me de tꝑe iniquo Propt̓eapeccatum meum.ſbenefaciꝯfitebor ⁊ laudē dicā tibi ⁊ bn̄dicāendo bene loquendo.nom̄ dn̄i. Cū adhuc iunior ſū: priꝰqͣꝫ oberrarē q̨̄ſiui ſapīaꝫ palā ī orōne mea. An̄ tp̄s poſtulabā ꝓ illa: ⁊vſqꝫ ī nouiſſimis inqͥrā eā. ⁊ florefgenꝰ vini uel vuaꝝ. q. p̄coqua qͥa an̄ alias ſolebit tanqͣꝫᶠ p̄quox vua Letatū ē corcoqͥtur.ſaffectꝰ I mādatoꝝ d̓rmeū ī ea. ābulauit peſ meꝰ it̓ rectūFuel in.ſ qꝛ parūa iuuētute mea inueſtigabā ea Inex me ꝓfeci fſ qui petit accipit ⁊ qͥ que. inue.clinaui modice aurē mea. ⁊ excepiin utilitate meaillā Multa inueni ī meipſo ſapīaꝫſ deo non michi.⁊ ml̓tū ꝓfeci ī ea. Dati mihi ſapīaꝫLaudando gratias agendo.dabo gl̓iaꝫ. Cōſiliatꝰ ſū enī vt facerē illā: zelatꝰ ſū bonū ⁊ n̄ ꝯfundarColluctata ē anīa mea in illa: ⁊ ī faf5 pijs precibus dei querēdo auxilium.ciēdo ea ꝯfirmatꝰ ſū Manus mef totis uiſceribus in illa meditandoaſextēdi ī altū: ⁊ in ſapīa eiuſſluxitaīa mea: ⁊ ignorātias meas illuīauit. Animā meā direxi ad illā: et inFilluīate mētisFamatoribus ſapīeagnitōe inueni eā Poſſedi cū ipſaImundū Btī mū. cor. q. i. d. v. Ab ea q̄ dicitcor ab initō: ꝓpt̓ hoc n̄ derelīquarEgo diligētes me diligoUent̓ meꝰ cōturbatuſ ē q̨̄rēdo illā:ſ qꝛ oīs diſciplīa in preſenti amara eſt.Sapīam.ꝓpt̓ea bona poſſidebo poſſeſſiōeꝫDedit enī michi dn̄s linguā mercedem meā ⁊ in ipſa laudabo eū Apꝓpiate ad me indocti: ⁊ cōgregateEccleſiam vbi uera diſciplina diſcitur.vos in domū diſciplinę. Quid ad

ſolacium a deo quęritadiutoriū a quo eſt oēbonuꝫ cui attribuit ꝙliberatur ab inimicis.Cum adhuc ⁊c.In iuuentute vel pueritia maxime pręualētvicia. Vnde Delictaiuuētutis meę et igno.meas ne memīeris. Cū adhuc. Poſtcommunem eccleſię oratōem. refert qūo abinfantia quęſierit ſapientiaꝫPriuſquā ob.Sigͣt ſe ante errorē puericię vel iuuētutꝭ deſideraſſe ſapīam ⁊ a domino poſtl̓aſſe. et vſqꝫad nouiſſimū perſeueraſſe. Tāquā pre. Decorē ſapīę cōparat pręcoque vuę. vt oſtēdatiocūditatē apud eameē. p̨̄coqua enī vna d̓reo ꝙ cito matureſcat. Cōſi. ſum. Priꝰdicit ſe conſiliuꝫ iniſſeut feceret illā. Deindezelo boni exardeſcere.poſtea animā ſuā ī eacolluctari. et in faciendo eā confirmatū et intelligere pͥmū eſſe cōſilium ut ſecernatur a malo bonū. bonū deindeuolēdū ut amet̉ bonū.Poſtremo ſtudiū boni operꝭ adhibendumet aſſidue. Sic enī confirmatus perueniet adfructū ſapīę. Un̄ ſapientia ait. Veū ē conſiliū et ęqͥtas prudentiamea et fortitudo. in uiis iuſticię ābulabo. et īmedio ſemitaꝝ iudicijut diligentes me ditē Ueter meꝰ. Cōmotuſ ad pnīaꝫ per ſapientię noticiā.Propterea b.Ad perfectionē ſapīęperuenire. n̄ eſt hūaniſtudij: ſꝫ diuini mūerꝭ. Dedit enī. Bona merces eſt lingua eerudita. q̨̄ ſcit frēs inſtruere et corrigere.

Letetur aīma.Magna eſt iocūditaſcordis ſi r̄cordatur miſericordiam ſuperni iudicis.