Eccleſiaſtes Ca.VIII

§ vel vnum ad alterum.vnum ⁊ alteꝝ. vt inuenirē rationēquā adhuc quęrit anima mea. et n̄¶ Uir a virtute. fortes vel ratōem ſigniīueni Uirum de mille vnū repperificat q̄ ſenſualitati preſidet. Mulier a molliciemuliere ex omībus non īueni Somolles et in conſtantes. vel ſenſualitatemlūmodo hoc inueni ꝙ fecerit deusſbonuꝫ.ſꝑ lihominē rectū. ⁊ ip̄e ſe infinitis miberum arbitriumſnulſeuerit quęſtiōibꝰ Quis talis vt ſalus.ſpauci fſoblique videtur de ſe dicerepiens eſt? Et quis nouitᶠ ſolutōemdiuini vel enigmatisverbi;¶ Ca.VIII.quia ſqua diſcernitur actus.Apientia homiſ in oꝑibusnis lucet in vultu eius. etdeus Qui ſperant ſuꝑ miſeri cordiam dn̄i:muta būt fortitudinē. fſ vt boni fierent ex mapotentiſſimus faciē illius ꝯmutalo. Iiō. j. ſ iubar chriſti. de quo deus iudiciūtuum regi da.firma immobilia.uit. Ego os regis obſeruo. ⁊ p̨̄cequod in te eſt.pta iuramenti dei. Ne feſtines reFſ voluntate que non deſerit niſi deſeratur.jͣ. ſ neſcis quid pariat tibi ventura dies.cedere a facie eius neqꝫ ꝑman eaſverbo vel exemplo. omnia q̄cunqꝫ vo. fe.in oꝑe malo. qꝛ omne qd̓ voluecuius dicere facere eſt.rit faciet. ⁊ ſermo illiꝰ poteſtate pleſ voluntati eiusnus eſt. Nec dicere ei quiſqͣꝫ pōt.quiſ reſiſtetergo I ī hac vita fſ doquare ita facis? Qui cuſtoditꝭ ꝑ̨̄ceſ in futurominiptum. non exꝑietur quicqͣꝫ maliTempꝰ ⁊ reſponſionē. cor ſapien§ qꝛ. F5 circumciſionis. baptiſmi. ſid eſt omnia tꝑus hn̄t a deo iuſte ordinata. Sic cuſtodiēda ſūt p̄cepta vt ſapiēter ītelligas qͥd quō facias qn̄ et quaretis intelligit. Omni negocō/ tꝑusſ tn̄ſhec ignoeſt ⁊ oportunitas. ⁊ multa homīsrātis qui ad laboreꝫ naſcit̉. aliud ſperat. aliudītelligitj. ſ neſcia mens hominum fatiafflictio. qui ignorat p̨̄terita. ⁊ fuſortiſqꝫ futureſſalias nuncio.tura nullo ſcire poteſt rinitō. Noncꝰ libet ſpoteſtate. fſ exire decorporeeſt in hominis dicioneᶠ prohibere§exeuntem.ſpūm. nec habꝫ poteſtatē ī die morF¶ Incurſu demonum vel vicioruꝫ quia penitis. nec ſinit̉ quieſcereʸ ingruenteſin qua confidebattere noluit.bello. neqꝫ ſaluabit impietas impium. Omnia hęc conſideraui. ⁊ dedi cor meū in cunctis oꝑibus quęfiunt ſub ſole. Interdū dominaturprinceps. tyrannus. epūs. f Quia ſanguishomo homī in malū ſuū Uidi imſubditorum de manu eius requiritur.pios ſepultos qui etiam cū adhuc

ſ in eccīa. f ſ corꝑe nō mente. et p̄erant non ꝓderant. ẜa ſubditis et timentibꝰviuerēt. ī loco ſanctoſerant. ⁊P lauvel adulantibusſ tanqͣꝫ iuſti.dabant̉ in ciuitate quaſiᶠ iuſtoruꝫſhec vaītas. hec laus. hec dn̄atōoꝑm. ſed ⁊ hoc vanitas eſt. EtemIa deo. f ſcuꝫ peccat. ſed ſat citoquia ſat bene.quia nō profert̉ᶠ cito cōtra malosvel ſcientia. jͣ. Nihil timētes in futurū quaſentētia. abſqꝫ timore vllo filij hoſi non iudicandiminū ꝑpetrant mala. At tn̄ peccaI in tota vita ſua.tor ex eo ꝙ centies facit malū. ⁊ ꝑdeiIexpectat̉ ad penit̉.patientia ſuſtētatur. Ego cognouihoc ſet ideo penitentibus.ꝙ erit bonū timētibus deū. qui vehuius ſeculi quia aliud nō q̄ritj. Qui nōrent̉ faciem eiꝰ. Non ſitꝭ bonū imtimet. et ideo non penitetpio. nec ꝓlongent̉ dies eiꝰ Sꝫ quaſi vmbra trāſeant qͥ nō timēt facieꝫdn̄i. Eſt ⁊ alia vanitas q̨̄ fit ſuꝑ terſ afflictōnes vt lazaro.rā. Sunt iuſti quibꝰᶠ mala ꝓuenimala .ſ.I peccatorum.unt quaſi oꝑa egerīt impiorum Etjͣ. ſ ab omī aduerſitate vt diues qui induebat̉purpura et biſſoſunt impij qͥ itaʳ ſecuri ſūt quaſi iuſcꝫ bonaſ fortuiſtoruꝫ facta habeāt Sed ⁊ hoc vatum ſſecundū īfirmos ſſecundū ſe Iboniſſimūᶠ iudico. Laudaui igit̉ lętine conſcientie.ciam ꝙ nō eſſet homini bonuꝫ ſubI in hoc temporeˣ ſpanē qui de celo deſcenditſ vinum quod letificat cor hominis.ſole. niſi ꝙ cōmederet ⁊ ībiberet.ſ ſpe boniatqꝫ gauderꝫ. ⁊ hoc ſolū ſecū afferret de labore ſuo in diebꝰ vitę ſuęſſic.quos dedit ei deꝰ ſub ſole Et appoſui cor meū vt ſcirē ſapīam. ⁊ intelboni vel mali.ligere diſtinctōꝫ quę verſat̉ ī terra.ſ vere rōnalis ſ proſperitate. ſin omī tꝑeEſt homo qͥ diebꝰ ⁊ʳ noctibꝰ ſomI cordis. intentusnum nō capit oculis. ⁊ʳ intellexi ꝙdiuine philoſophie. nec tn̄ poteſt cōprehendereomniū oꝑm dei nullā poſſit hō inet hoc eſt et intellexiuenire ratōem eoꝝ q̨̄ fiunt ſub ſoleaccedet homo ad cor alEt quāto plus laborauerit ad quęet ex. d.rendū. tanto minus īueniet Etiamquī videt̉.ſi dixerit ſapiēs ſe noſſe: nō poteritſne dum ſcirereꝑire Omnia hęc tractaui ī cordemeo vt curioſe intelligerem¶ Ca. II.vt videtur.Unt iuſti atqꝫ

tia ad maliciā dilige̓tē appoſitū. ⁊ pene oēsoffenderūt deum. inhac ruina generis humani facilior ad caſuꝫeſt mulier. Un̄ poeta.Uariū ⁊ mutabile ſꝑfemina¶ Inuenirem ratōem. Quācūqꝫ remvel diſcretōꝫ inter homīes ⁊ eoꝝ mores. qͥsperfecte bonꝰ niſi ſol̓chriſtꝰ. Vn̄. Nō eſt qͥfa. bo. n̄ ē vſ. ad v.¶ Uirū chriſtū qͥ caput eſt omniū bonoꝝqd̓ igurat̉ ꝑ millenariū qͥ ꝑfectꝰ nu̓s eſtSolūmō hoc.De videat̉ ꝯmunemomniū hominuꝫ naturam damnare. ⁊ deuꝫeius auctorē accuſare.vigilanter adiecit ſolūmodo ⁊cͣ Quaſi hōquidē bonꝰ factꝰ eſt. etlibero arbitrio derelictus ſpōte cadit ⁊ īmiſcet ſe vanis cur is ⁊ ſuperfluis¶ Quis talis Dixi ſuꝑius vix bonū hominē inueniri: cū a d̓ohomines ſint boni facti. Nūc quę bona eisdederit tanqͣꝫ gratulabundus enumerat. ſapientiā. ratōeꝫ. archana ꝯgnoſcereCa.VIII.¶ Nec dicere ei:Pręcepta dei nō ſūtdiſcutienda qͣre illa p̨̄ceꝑit. ſꝫ facienda

¶ Et laudabāt̉.Ualde laudat̉ peccator in deſiderijs aīmęſuę et iniquꝰ bn̄dicit̉.¶ Timentibꝰ de.Limēt pn̄tiam eius indie iudicij. horrenduꝫeſt incidere in manusdei vi.

¶ Nec ꝓlōgent̉d. e. Sꝫ ſcito moriat̉ne diu viuens peioramereat̉ tormēta dumplura ⁊ peiora peccat.vn̄ quid auaro imprecer niſi vt diu viuat:Sūt iuſti qͥbus m. ꝓ. Et filijsaaron ſacrificantibusſcd̓m hebręos. et manaſſes poſt tanta mala a captiuitate in regnum reductus fęlicit̓vixit.

¶ Nō eſt ī hoQuaſi. nō debes moleſte pati. ſi futura nōſcire potes. ſi a potētioribus impijs ſepe opprimeris. qꝛ cito omīafiniunt̉. ⁊ mors omniaęqualiter rapit.¶ Uidi impios.Nec ī morte penitent.quoꝝ qͣnto accuſatiorarior ⁊ difficilior tanto peccādi libertas videt̉ eis eſſe maior.

¶ Ratōꝫ ⁊cͣ. Quare hic ꝑauꝑ. hic diueſhic cecus naſcat̉. h̓ mācus de geminis. vl̓ hicſtatim baptiſatus ſaluatur. ille ſtatim mortuus damnetur et ml̓ta in id genus

b 2