Druckschrift 
4 (1486) Commune sanctorum. - Officia annexa
Entstehung
Seite
359r
Einzelbild herunterladen
 

uit illū. Et coro. In. iij. noct̉. ant.Iuſtꝰ dn̄s iuſticias dilexit eꝗtatē vidit vultꝰ eiꝰ. p̄s. In dn̄o ꝯfi.An̄t. Habitabit in tabernaculotuo reꝗeſcet in mōte ſcō tuo. pͥg.Dn̄e ꝗs habi. An̄t. Poſuiſti dn̄eſuꝑ caput eiꝰ coronā de lapide pͥcioſo. 1s. Dn̄e ī vir. ꝟ. Magnaeſt gl̓ia. ꝝ. Gl̓iaꝫ ⁊. Scd̓m lucā.N illo tꝑe dixit ieſus turbis:fr̄es ⁊ ſorores: adhuc aūt ⁊ aīamſuā: nō pōt meꝰ eē diſcipulus: ⁊rel̓. Homel̓. ſcī ccs. pape. L. yEtunt̉ in celis: vileſcūt aīo oīa q̄ hatia ſuꝑne felicitati cōparata pōdus ē nō ſubſidium. Tꝑalis vitaeterne vite cōparata: mors potiē dicēda qͣꝫ vita. Ipſe enī quotidianꝰ defectꝰ corruptiōis: ꝗd eſtaliud qͣꝫ q̄dā ꝓlixitas mortis. ℟.Corona aurea ſuꝑ caput eiꝰ: Expreſſa ſigno ſcītatis gl̓ie honoris ⁊opꝰ fortitudinis. ꝟ. Qm̄ p̄ueniſti eū in bn̄dictionibꝰ dulcedinispoſuiſti in capite eiꝰ coronā de lapide p̄cioſo. Expreſſa. Lcō. viij.QUe aūt līgua dicere vel ꝗs īperne ciuitatis quāta ſint gaudia nūciat: aliud p̄co clamat; An ſiangeloꝝ choris ītereſſe cū beatiſſi mul ⁊ odiſſe poſſumꝰ ⁊ dilige̓? L.mis ſpiritibꝰ gl̓ie ꝯditoris aſſiſtere: pn̄tē dei vultū cernere: īcircū.ſcriptū lumen videre: nullo morCibauit illū dn̄s pane vite ⁊ ītel tis metu affici: īcorruptionis ꝑpelectꝰ: ⁊ aqͣ ſapiētie ſalutaris pota tue munere letari. Sꝫ ad hec iaudita īardeſcit aīuſ: iāqꝫ illic cupitaſſiſtere vbi ſe ſꝑat ſine fine gaudere. Sꝫ ad magna p̄mia ꝑueniri nō pōt niſi ꝑ magnos laboresUn̄ paulus egregiꝰ p̄dicator dicit: Nō coronabit̉ niſi ꝗ legitimecertauerit. ℟. Hic ē vere martyrꝗ ꝓ xp̄i noīe ſāguinē ſuum fudit:Qui minaꝫ iudicū nō timuit: necterrene dignitatis gl̓iam q̄ſiuit:Siꝗs venit ad me: ⁊ nō odit ſꝫ ad celeſtia regna ꝑuenit. ꝟ. Iupr̄eꝫ ſuū ⁊ nir̄eꝫ ⁊ vxorē ⁊ filios ⁊ ſtū deduxit dn̄s per vias rectas ⁊oſtēdit illi regnū dei. Qui. L. ixͣ. Electat igit̉ mētē magnitudo p̄mioꝝ: ſꝫ nō deterreI ꝯſideremᵉ tres chariſſimi at certamē laboꝝ. Vn̄ ad ſe veniēq̄ ⁊ quāta ſūt q̄ nobis ꝓmit tes v̓itas dicit: Siꝗs venit ad me⁊ nō odit pr̄eꝫ ſuū ⁊ mr̄eꝫ ⁊ vxobent̉ ī terris. Terrena nāqꝫ ſb̓ſtā rē ⁊ filios ⁊ fr̄es ⁊ ſorores: adhucaūt ⁊ aīam ſuam: non pōt nieuseſſe diſcipulus. Item de homel̓. ſaMEq ꝑcuctari libet quomogregorij pape. Lec. vij.do parētes ⁊ carnaliter ꝓpīquop̄cipimur odiſſe: ꝗ iubemur. ⁊ inimicos diligere. Et certe de vxorev̓itas dicit: Qd̓ deꝰ ꝯiūxit: hō nōſeparet. Et paulus ait: Uiri diligite vxores veſtras: ſicut ⁊ xp̄seccl̓iami. Ecce diſcipulus vxoreꝫdiligendā p̄dicat: cū magiſter dicat: ꝗ vxorē nō odit nō pōt meustellectꝰ caꝑe ſufficit illa ſu eē diſcipulus. Nunꝗd alid̓ iudexSed ſi vim p̄cepti ꝑpēdimꝰ viij.vtrūqꝫ agere ꝑ diſcretionē valemꝰ: vt eos ꝗ nobis carnis cogna.359.