Druckschrift 
4 (1486) Commune sanctorum. - Officia annexa
Entstehung
Seite
356r
Einzelbild herunterladen
 

habuiſti terrenū: modo v̓o amorē celeſtē obtines. Accipe me abhoībꝰ ⁊ redde me magr̄o meo: vtmit. ℟. Bti eritis cuꝫ maledixerit vobis hoīes ⁊ ꝑſecuti vos fuerit: ⁊ dixerint oē malū aduerſumvos mētiētes ꝓpter me: Gaudete ⁊ exultate qm̄ merces veſtra copioſa ē in celis. ꝟ. Cū vos oderīt ꝓhoīes ⁊ cū ſeparauerint vos ⁊ exprobrauerint ⁊ eiecerint nomē veſtrū tanqͣꝫ malū ꝓpter filium hominis. Gaudete. Xco. v j.OQualis ē iſte artifex ſpūs.Nulla ad diſcēdū mora agit̉: ī oēqd̓ voluerit mox vt tetigerit mētēdocet: ſolūqꝫ te tigiſſe docuiſſe eſt.Nā humanū cor ſubito illuſtraterat: ⁊ exhibet repēte qd̓ nō eratles iſte ſpūs repꝑit: qͣles certe ꝗ īvno ꝯclaui iudeoruꝫ metu reſidebāt: natiuitatis ſue ſinguli linguānouerāt ⁊ tn̄ nec eā ipſā linguam t̓ris corpora eoꝝ ſeparata: Quoꝝquā nouerāt aꝑte loꝗ p̄ſumebāt merita ſūt in celis coeqͣta. ℟. InUenit ſpūſ ⁊ in ore eos ꝑ diuerſitatē līguarū docuit: in mēte auteꝫex auctoritate roborauit. hͦ. Iſtiſūt triūphatores ⁊ amici dei ꝗ cōtēnētes iuſſa pͥncipū meruerūt pͥmia et̓na: Modo coronant̉ ⁊ accipiūt palmā. ꝟ. Iſti ſūt ꝗ venerūt ex magna tribulatiōe ⁊ lauerūt ſtolaſ ſuaſ ī ſāguīe agni. Modo. In. iij. noc. ant. Exaltabunt̉ ſe. Ille enim veraciter charitateꝫcornua iuſti al̓. p̄s. CōfitebimurAut. Lux orta ē iuſto: ⁊ rectꝭ cor ⁊ inimicuꝫ diligit propter deum.anteqͣꝫ in te aſcēderet dn̄s timorē de leticia all̓. b̓s. Dn̄s regͣ. exul.An̓t. Cuſtodiebāt teſtimonia eiꝰ⁊ p̄cepta eiꝰ al pͥs. Dn̄s regͣ. ira.ꝟ. Nimis honorati ſūt amici tuiꝑ te me recipiat: ꝗꝑ te me rede/ deꝰ. ℟. Nimis ꝯfortatus eſt pͥncipatus eoꝝ. Scd̓m ioānem. N illo tꝑe. d. i. d. .ſ. Hoc ē p̄ceptū meū vt diligatiſ īuicē ſicut dilexi vos. Maiorē hac dilectiōeꝫnemo habet vt aīaꝫ ſuā ponat ꝗsamicis ſuis: ⁊ rel̓. Hom̄. ſāctiUm cūcta ſagre. pa. L. vij.cra eloꝗa plena dn̄icis ſintp̄ceptis: ꝗd ē ꝙ de dilectiōe qͣſi deſingulari mādato dn̄s dic̄: hoc ēp̄ceptū meū vt diligatis īuicē: niſi qꝛ oē mādatū de ſola dilectioneē: ⁊ oīa vnū p̄ceptū ſūt: qꝛ ꝗcꝗd pͥcipit̉ in ſola charitate ſolidat̉. Vtenī multi arboris ramī ex vna ra⁊ īmutat. Abnegat hoc repēte qd̓ dice ꝓdeūt: ſic ml̓te v̓tutes ex vnacharitate gnant̉. Nec habet aliPēſemꝰ ſcōs p̄dicatores nr̄os qͣ ꝗd viriditatis ramꝰ boni oꝑis: ſinō manet in radice charitatis ℟Iſti ſūt ꝗ viuētes ī carne plātauerūt eccl̓iaꝫ ſāguine ſuo: nō ſūt deoēꝫ terrā exiuit ſonꝰ eoꝝ: ⁊ ī finesorbis t̓re v̓ba eoꝝ. Quo. L. viij.Recepta ergo dn̄ica ⁊ multa ſūt ⁊ vnū. Multa ꝑ diuerſitatē oꝑis: vnū in radice dilectionis. Qualit̓ aūt iſta dilectio ſit tenēda: ipſe īſinuat ꝗ ī pleriſqꝫ ſcripture ſue ſētētijs: ⁊ amicos iubetdiligi ī ſe: ⁊ inimicos diligi ꝓpterhabet: ꝗ ⁊ amicū diligit in deuꝫ..356.