lus dn̄i deſcēdit de celo ⁊ lumē refulſit in habitaculo. Quē. L. vj.Unc valerianus reſpicienscepit ītra ſe legere. Scriptura aūt tituli hec erat. Vnus deus:vna fides: vnū baptiſma: vnꝰ de⁊ pater oīum: qui eſt ſuꝑ omnia⁊ in oībus nobis. Cūqꝫ intra ſe legiſſet: dixit ei ſenior: Credis ita eēan adhuc dubitas? Tunc valerianus voce magna clamauit dicēsNō eſt aliud qd̓ verius poſſit credi ſub celo. Cūqꝫ hec dixiſſet valerianus ille ſenex ab oculis eorūelapſus eſt. Tūc ſanctus vrbanbaptizauit eum: ⁊ docens illumonnem fidei regulaꝫ: remiſit eūad ceciliam diligenter inſtructū℟. Domine ieſu chriſte paſtor bone ſeminator caſti conſilij: ſuſcipeſeminum fructus quos in ceciliaſeminaſti: Cecilia famula tua qͣſi apis tibi argumētoſa deſeruit.ꝟ. Nam ſponſuꝫ quem quaſi leonem ferocem accepit: ad te quaſiLecilia In. iij. noct̉. an̄t. Credimus xp̄m filium dei verum deumeſſe qui ſibi elegit famulaꝫ. An̄t.Nos ſcientes ſanctum nomen oīno negare non poſſumus. An̄t.Tunc valerianus perrexit ad antiſtitem ⁊ ſigno qd̓ acceperat īuenit ſanctū vrbanum. Lectio. vij.Eniens igitur valerianusindutus candidis veſtimentis: ceciliam intra cubiculū orātem inuenit: ⁊ ſtantem iuxta eaꝫangelum domini: pennis fulgentibus alas habentem: ⁊ flamieoaſpectu radianteꝫ: duas coronaferentem in manibus coruſcantes: roſis ⁊ lilijs albeſcētes. Quiqꝫ vnam dedit cecilie: alreraꝫ valeriano dicens: Iſtas coronasnundo corde ⁊ immaculato corpore cuſtodite: qꝛ de paradiſo deeas ad vos attuli. Et hoc vobis ſignum erit: Nunqͣꝫ marciduꝫ aſpectus ſui adhibent floreꝫ: nunqͣꝫſui minuunt ſuauitatem odoris:nec ab alijs videri poterunt niſiab his ꝗbus ita caſtitas placuerit: ſicut ⁊ vobis ꝓbata eſt placuiſſe. ℟. Beata cecilia dixit ad tyburtium: hodie te fateor meum eēcognatum: qꝛ amor dei te fecit eſſeContemptorem idoloruꝫ. ꝟ. Sicenim amor dei mihi tuum fratrēconiugem fecit: ita te mihi cognatum faciat eſſe. Contē. Lcō. viij.¶ T quia tu valeriane conſenAſiſti conſilio caſtitatis: miſitme chriſtus filiꝰ dei ad te: vt quāvolueris petitionem inſinues. Atagnum māſuetiſſimuꝫ deſtinauit ille audiens: adorauit ⁊ dixit: Nihil mihi in iſta vita dulcius extitit qͣꝫ fratris mei affectus: ⁊ impium mihi eſt: vt me liberato: germanū meū in periculo ꝑditionisaſpiciā. Hoc ſolum oībus petitionibus meis antepono ⁊ deprecorvt fratreꝫ meuꝫ tyburtium ſicutme liberare dignet̉: ⁊ faciat nosambos in ſui nominis cōfeſſioneperfectos. Audiens hec angelus:letiſſimo vultū dixit ad eū: Quoniam petiſti hoc quod melius qͣꝫte chriſtum implere delectat: ſicut te per famulam ſuam ceciliaꝫ.350.