Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
343r
Einzelbild herunterladen
 

vitale exercuerūt: dn̄m eius ſcm̄martyriū ẜui dn̄s imitaret̉. L. vjT triqꝫ nomē aptū fuit vt martꝭderent̉. Ille vitalis dictꝰ ē: qͣſi cōtēptū huiꝰ vite verā illā vitā eternā ſibi acꝗreret. Iſte agricola:bonos fructꝰ ſpūalis gr̄e ſeminaret: ⁊ ſacri ſāguinis effuſione meritoꝝ ſuoꝝ oīumqꝫ v̓tutū rigaretplātaria. Paſſi ſūt aūt ſcī martyres tꝑibꝰ diocletiani ⁊ maximiani imꝑatoꝝ: ⁊ ſepulti ſūt in iudeorū ſolo: īter eoruꝫ ſepulchra ꝗ eorū dn̄m negauerunt. Lectio. vij.undē locū mihi dn̄s nr̄ ieſusxp̄s reuelare dignatus eſt. Illicmartyrū excubias reꝗrebamustanqͣꝫ inter ſpinas roſā eligētes:circūfūdebamur a iudeis cuꝫ ſacra corpora veherent̉. Aderat populus xp̄ianus cū plauſu ⁊ leticia. Dicebāt iudei: Flores viſi ſūtin terra nr̄a cū viderēt martyresxp̄i. Xp̄iani dicebāt: Tēpus inciſionis adeſt: Iā ꝗ metit mercēdeaccipit. Alij ſeminauerūt nos metimus martyrū fructus. L. viij.A udiētes iudei vocē plaudētiseccl̓ie dicebāt īter ſe. Vox turturis audita ē in terra nr̄a. Vn̄ bn̄ꝑ ꝓphetā dicit̉: Dies diei eructatv̓bū: ⁊ nox nocti indicat ſciētiaꝫ.Dies diei: xp̄ianꝰ xp̄iano: nox nouertamꝰ illas eoꝝ blāditias non nera qͦ meis elegi manibus cruſedulitatiſ fuiſſe ſꝫ fraudis. Per cis tropheū: cuius gr̄am in operiſupplicia enim ⁊ tormēta q̄ in ſcō bus agnoſcitis: certe ⁊ ipſi demoneſ ꝯfitebant̉ ⁊ ab hoībꝰ mox egreagricolā terrere voluerūt. Sꝫ cō diebant̉. Et multi ꝗ egritudinibꝰuertit hoc dn̄s nr̄ xp̄s in gr̄am: vt diuerſis affligebant̉: ꝯtingētes ſudaria ſcōꝝ ſanabantur. Lcō. ixͣ.Sed ⁊ alia multa mirabilia ꝑ ſārio deſignati iā ipſis vocabulis vi ctos ſuos in pn̄tia ppl̓i facta ſuntdū trāſferrent̉. Cōdant alij aurūatqꝫ argētū ac de latētibus eruātvenis. Legāt p̄cioſa moniliū ſerta: tꝑalis iſte theſaurus eſt: ⁊ ſepehabētibus ꝑnitioſus. Nos elegimus martyrū clauos ⁊ multosedē vt plura ſuerūt vulnera qͣꝫ mebra. Hec ſcē vidue negare nō potuimus poſtulāti. Munera itaqꝫſalutis accipite q̄ nūc ſub ſacrisaltaribꝰ recōdunt̉. Ea igit̉ viduaſcā ē iuliana q̄ dn̄o tēplū parauitatqꝫ obtulit. In tranſlatione ſciludouici ep̄i ⁊ cōfeſſoris. Lcō. jͣ.Lorioſus dei cōfeſſor ⁊ potiOfex illuſtris ⁊ inclytꝰ ludouicus: xp̄i fideliſſimꝰ imitator: humiliſqꝫ franciſci diſcipulus verevt lucerna ſuꝑ cādelabrū poſita:⁊ qͣſi ſtella matutina p̄clariſſimaradiauit ⁊ refulſit in templo dei.Ipſe ſiꝗdē ſcūs quoad vixit ī medio nebule ſue carnis tanqͣꝫ liliūcādidū qd̓ ē in trāſitū aque: ſic v̓ginitate puriſſima floruit: ⁊ quaſiroſa rubēs ⁊ thus ardēs in igneſic arſit incēdio feruētiſſime charitatis: vt eēt cūctis fidelibꝰ exēplar: ⁊ ſpeculū currēdi poſt ipſuꝫin odorem vnguentoꝝ ſuorum: ⁊cti: iudeꝰ iudeo. Detuli ergo mu. eſſet ornamētum eccleſie ſacroſā.343.