Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
338v
Einzelbild herunterladen
 

In v̓bis fuiſſet fatigatꝰ ſeu naͣli ſōno grauatꝰ. Et tūc neceſſitate cōpulſus reqͥeſcebat: ſꝫ tn̄ oībꝰ veſtibus īdutus remanebat. L. viij.I ectꝰ v̓o ipſiꝰ erat nuda terra:vel eleda groſſis ⁊ nodoſis virgulis ſeu baculis cōtexta. Ceruicalaūt eiꝰ liber biblie: ꝯſiderās verbū dn̄icū: ꝙ plus eēt eē cū regeeterno qͣꝫ cū rege terreno: qꝛ quimollibꝰ induunt̉ in domibꝰ regūſūt. Tenebat aūt magnā hoſpitalitatē in domo ſua: intātū ꝙ aut raro vel nunqͣꝫ ſine pauꝑibꝰ hoſpitibꝰ eē volebat. Erat enī miſericordioſus: ⁊ circa elemoſynas pauperibus erogādas valde attētꝰ.N am pauꝑes: egenos: lā/ L. ix.guidos ⁊ deformes tanqͣꝫ ſuos fratres reuerēter ⁊ benigne ſuſcipiebat ⁊ affabilē atqꝫ familiarē eisſe p̄bebat: ⁊ etiā ſua bona eis libeti aīo ⁊ facie alacri diſtribuebat:⁊ in ſuo hoſpitio recipiebat: atqꝫiuxta ſe in menſa collocabat: ⁊ deſuis alimētis ſine tn̄ diſtinctioneipſos reficiebat. De lectiſqꝫ etiaꝫillis decenter ꝓuidebat: ⁊ ꝓprijsmanibꝰ aquā ſuꝑ eoꝝ manº ⁊ pedes lauādos deuote infundebat.Adminiſtrabat ꝓ ꝗbus infuſe ſibi charitatis adimplere poſſet: intātū ꝙ ipſe frequēter vltro ſubſidia humana ſibi ſb̓trahebat. Inſcōꝝ apl̓oꝝ ſimonis ⁊ iude. Or̄o.IEus ꝗ nos ꝑ btos apl̓os tuo ſimonē ⁊ iudam ad agnitionē tui nominis venire tribuiſtida nobis eoꝝ gloriaꝫ ſēpiternam⁊ ꝓficiendo celebrare ⁊ celebrando proficere. Per. Lectio. j.Imon chananeꝰ ad diſtinctionē ſimonis petri diciturde vico galilee chana: vbi aquasdn̄s mutauit in vinū. Ipſe eſtqin alio euāgeliſta dicitur celotes.Chana ꝗppe celus interpͥtat̉. Sꝫdtumnio aūt hebraice: latine īterpretat̉audiēs. Simō celotes: ideſt chananeus celo dei ferues: par in cognomento petri: ⁊ ſimilis in honore: cui in ſortem predicationisegyptus aduenit. Lectio. ij.P oſtqͣꝫ circūquaqꝫ xp̄i euāgelium p̄dicauit: demū poſt martyrium iacobi: ex ꝯſēſu oīum apl̓oruꝫhieroſolymitane eccl̓ie ep̄s ē ordinatus. Quā cū ꝑ annos plurimos rexiſſet: ⁊ iā cēteſimū atqꝫ viceſimū annū ageret: tꝑibꝰ traianiimꝑatoris cū apud hieroſolymāatticus ꝯſularis haberet̉: accuſaſab hereticis tanqͣꝫ xp̄ianꝰ. L. iij.Qui cū ab attico ꝯſulari tētꝰ eētmultis ſupplicijs ꝑ plurimos dies afflictꝰ ē: ita vt etiā iudex ipſecū amicis ſuis de eiꝰ patiētia miraret̉. Ad vltimū v̓o iubet euꝫ ſil̓iquā dn̄s ꝑtulit paſſione vitā finiIattore oībꝰ ꝗ aderāt nihilominꝰ ⁊ ipſo iudice mirātibꝰ: vt cētū viginti annoꝝ ſenex crucis ſuppliciuꝫꝑtuliſſet. Paſſus ē aūt die ꝗntakal̓. nouēbriū: quo etiā die feſtuꝫbtī iude coapl̓i eius ſil̓i honore celebrat̉. Pro ſancto iuda. L. iiij.Udas ꝗ īterp̄tat̉ ꝯfeſſor: iacobi fr̄: ꝗ alibi īterp̄tat̉ lebeus:figuratū nomē habet a corde: qd̓nos ꝯiminutiue corculū poſſum.appellare