Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
315v
Einzelbild herunterladen
 

Fr̄es: Mihi aūt ab. Hy. Plaude turba. ꝟ. Signaſti dn̄e ẜuū.Ad bn̄. an̄t. O martyr deſiderioReꝗre ī natali eiꝰ. In ſcd̓is vs.an̄t. Crucis vox. cū rel̓. pͥs. vt inpͥmis vsͣ. Hym. Decꝰ moꝝ. Reꝗre in natali eiꝰ. ꝟ. Signaſti dn̄eſeruū. Ad. M. an̄t. Crucis apparet hoſtia: tēſis in cruce brachiis: ſex alis tecta varijs: cū vultuselegātia: que frāciſci cor attrahitaugens ei cariſmata ſuaqꝫ ſacraſtigmata ī eiꝰ carne ꝓtrahit. Inſcī matthei apl̓i ⁊ euāgeliſte. Or̄oEati euāgeliſte matthei dn̄ep̄cibꝰ adiuueniur: vt qd̓ poſſibilitas nr̄a nō obtinet: eius nobis īterceſſione donet̉. Per. L. j.AEatꝰ mattheꝰ apl̓s ⁊ euāgeliſta: ꝗ latine īterpͥtat̉ donatus: ꝗ etiā ex tribu ſua leui ſūpſitcognomē in qͣ ortꝰ fuit: in latinoaūt ex oꝑe publico nomē accepitqꝛ ex publicanis electꝰ fuit a dn̄o⁊ in apl̓atū trāſlatꝰ. Hic ſcripſitin iudea euāgeliū litteris ⁊ ẜmonibꝰ hebreis: initiās ab humanaxp̄i natiuitate dicēs: Liber gnaͣtiōis ieſu xp̄i filij dauid filij abrahā: ſignificās xp̄m deſcēdētē corporaliter ex ſemine pr̄iarchaꝝ ſiqͥꝑ ſpūꝫ ſcm̄ ꝓmiſſū ē ꝑ ꝓphetas.Lis etenī eūdē redēptorē Lec. ij.nr̄m natū ⁊ paſſū annūciās ī ſil̓itudine hoīs aīali pͥmo cōparat̉.Priꝰ ꝗdē in iudea euāgelizauit:poſtmodū ī macedonia. Verū cūſe pararet trāſire ad ethiopiaꝫ qͥei in ſortē p̄dicationis adueneratpr̄ia lingua hoc ē hebrea: euāgeliū mis delectationibus exuberanticōpoſuit ⁊ ea qͥ p̄dicauerat cōpreIpiſcitꝰdlutipdis ibbehēdēs: his a ꝗbus ꝓficiſcebaturrediderit r̄ad memoriaꝫ reliꝗt. Lectio. iij.ſus accēdCū veniſſet aūt in ciuitatē eoruꝫmagnā q̄ dicit̉ nadaber: in qͣ eratture penirex noīe egyppꝰ: filiū eiꝰ vnicū aibꝰ ercūbemmorte ſuſcitauit: eūdēqꝫ regē cuꝫnquebit̉. Sivxorē ⁊ toto regno ad xp̄ꝫ ꝯuertitFiliā quoqꝫ eīꝰ eugeniā ſacro veuātū interſitilamine ꝯſecrauit: quā cū hirtacgr̄e: qiſucceſſor ipſiꝰ ſuo vellet ꝯiugio conētis ſapulare ab apl̓o xp̄i ꝓhibitus ē.ynbuin imncti celeſtis ⁊Tūc iratꝰ rex hirtacꝰ: iuxta altayrrati clurire ⁊re vbi corpꝰ xp̄i ab eo fuerat ꝯfectū miſit ſpiculatorē ꝗ orātē apl̓ꝫpiſeo qui aninexpāſis manibꝰ a tergo pūctumumurabanictu gladij feriēs: xp̄i martyremuure cifecit. Paſſus ē aūt btīſſimꝰ apl̓smattbeꝰ in ꝑſida. xj. kal̓. octobrisiſut Lipemiſit⁊ reꝗeſcit in mōtibꝰ parthorum.Tres lectiones legunt̉ de cōmuibis xꝰ dixni euāgeliſtaruꝫ. Scd̓ꝫ matth̓ꝫ.uilignod.N illo tꝑe: Uidit ieſus hominēulicanſedētē in teloneo mattheū nomine ⁊ ait illi: Sequere me. Etſurgēs ſecutus eſt eū: ⁊ rel̓. Honuiducaut nds inmelia ſcī ambroſij ep̄i. Lcō. vij.Eſtica publicani vocatio:quē ſeꝗ iubet non corporisgreſſu: ſꝫ mētis affectu. Itaqꝫ ille pͥus auara de mercedibꝰ durade laboribus ꝑiculiſqꝫ nautaruꝫiticoxnjſuoꝝeemolumēta cōquirēs: v̓bo vocatus: ꝓpria de reliꝗt qui rapiebataliena: ac vile illud ſedile deſtituens: toto poſt dn̄m veſtigio mētisplemusīcedit: ꝯuiuij quoqꝫ magni exhibuit apparatū. Qui enim domicilio xp̄m recepit interno: maxinmauiipinc.