Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
314v
Einzelbild herunterladen
 

ē igit̓̉ btā lucia in carcerē. L. vFrat aūt ꝗdā ſacerdos ꝓthaſiꝰnoīe: cui nocte apparēs angelusdn̄i: monuit vt iret ad carcerē: ⁊hoīeꝫ geminianū ꝗ fōtē ſalutis reꝗrebat baptizaret. Qui cū euigilaſſet: feſtinꝰ abijt ⁊ btm̄ virū aqͣſalutari lauit. Poſt tertiū diē exhibita eſt ſcā lucia diccletiano: ⁊cū ipſa geminianꝰ de quo iā imꝑator audierat. Quos ille penis gr̄a ignes ⁊ pōdera lapidū angulariuiſſime afflictos: diuqꝫ tortos tradidit cuidā ꝑuerſiſſimo iudici vtqd̓ deerat penarū: ipſe ſuppleret.Qui primo iuſſit ceruices eorumfuſtibus contundi. Lectio. vjͣ.S ⁊ mox t̓remotu facto cameradomꝰ iudiciarie cecidit: ⁊ iudicē īpiū oppreſſit. Deinde ſcī martyres exhibiti ſūt pͥmo ab effraſioſub quo ⁊ ſeptuagītaꝗnqꝫ martꝭriū īpleuerūt: ꝗ viſis miraculis q̄circa ſcōs ſuos dn̄s oꝑabat̉ crediderāt. Hic iudex īpijſſimꝰ poſt ſāctoꝝ hoꝝ martyrū necē a diaboloſuꝑ equū eiꝰ īcitatꝰ de lapideo pote p̄cipitatꝰ ē in fluuiū: corpuſqꝫeiꝰ nullo loco reꝑtū. Deīde btā lu pͥus eiꝰ ſepelierūt: quaſi mille pacia ⁊ btūs geminianꝰ a megaſioꝯſulari viro artati: poſt laudabilē victoriā martyrij gladio aīaduerſi ſūt ſub die. xvj. kal̓. octobrisQuoꝝ corpora rapuit q̄dā mulier xp̄iana noīe maxima ⁊ vt decuit martyres ſepeliuit. Pro ſcā eū om. gē. Cap̄. Fr̄es: Mihi aūt ab.Atale ſcē eu/ phemia. L. vijTphemie v̓ginis q̄ martyrizata ē ſub diocletiano imꝑatore: ꝓ ſalutis eterne dant̉ pͥuilegia: duꝫcōſule aūt pͥſco: in ciuitate calce. frāciſcus dat lucerne crucis ſuadonia. Que deferēte iniquiſſimo ſtudia. ℟ oc in mōte vir deuotusapoliano cū alijs qͣdragītanoueꝫyuiſolltariatradita ē ꝓcōſuli pͥſco. Cui pͥſcꝰ:Idēſat iciūHonora teipſā ⁊ generis tui diIlis totus cillus ergo cignitatē ne amittas ⁊ immola deomarti. Btā euphemia eiꝰ iniquāiluꝫ agili ſiis merore ꝯfiſuaſionē ꝯtēnēs pectꝰ ſuum xp̄i ſignacl̓o muniēs imꝑterrita ſtetit.oras aīo rePriſcꝰ iratꝰ: vt eā ſuꝑa­ L. viij.t rex e celere poſſet: poſt tormēta ⁊ carceresix alarūtetiā v̓bera ⁊ argumēta rotarumut afixuſqꝫ ennirifco. II ernuꝫ beſtias ⁊ plagas v̓garū ſecuvuluipaſires ⁊ ſartagines igneas adhibuit: ī vltimo ī theatꝝ duci ⁊ leonesuiniro nō efi.ac beſtias ei laxari iuſſit. Tūc btāilimat̓̉v̓go fūdēs or̄onē ad dn̄m dixit.iuiti traſiornTu dn̄e notꝰ oībꝰ ꝗ te īuocāt fideuipꝰ ho moipura ⁊ ītegra: ſuſcipe aīaꝫ ancillemutbꝰ C otue. Et ſic̄ ſuſcepiſti ſacrificiū pr̄i?utallēs mnr̄i abrahe: ita digneris ſuſciꝑe ſaitrucifixus crcrificiū humilitatꝭ mee qd̓ tibi obnuiraciꝯfeſſionē laudis tue īmolat̉. L. ijimni Amē.Nūc vna ſolūmodo de beſtijs acuiuū frāciſcicurrēs morſū ſcō corpori eiꝰ īfixitunis ni⁊ ita īmaculatū v̓go dei ſpūm redſplēduididit. Veniētes aūt mr̄ eiꝰ theodouit ſacer frācla ⁊ philophirō pr̄ eiꝰ: furatū coriuꝑ apparuit.irippoliplatisſus a ciuitate calcedonia. CōpleIerē vutū ē aūt martyriū eiꝰ. xvj. die mētus ꝗ mireſis ſeptēbris. In feſto ſacrorummyſteriſtigmatum ſcī frāciſci ad vsͣ. an̄t.iuio mulCrucis vox hūc. cum rel̓. de laup̄s. Dixit dn̄s. In fine. Lau. do.aRucis xp̄i mōs al Hym.Im AcAuerne recēſet myſteria: vbiſpecu