Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
311v
Einzelbild herunterladen
 

altal̓: qꝛ hoc eſt ſignuꝫ qd̓ leuauitdn̄s in nationes: Et congregauitdiſꝑſos iſrl̓. ꝟ. Sceptruꝫ crucisaureū ꝓtendit omnipotens quoclemētie ſignum fidelibus demoſtrauit. Et congrega. Lectio. ij.Ecerat nāqꝫ cōſdrōe rex eorū turriꝫ argēteā ī qua īterlucētibꝰ gemis thronū extruxerat aureū. Ibi ſolis qͣdrigā ⁊ lune: ⁊ ſtellarū imagines collocauerat: atqꝫ ꝑ occultas fiſtulas aquemeatꝰ adduxerat: vt qͣſi deꝰ pluuiaꝫ de ſuꝑ videret̉ īfūdere. Et duꝫin ſubterraneo ſpecū eꝗſ in circuitu trahētibꝰ currū: circuacta turris fabrica moueri videbat̉: quaſi quodāmodo rugitum tonitruiiuxta poſſibilitatē artificis mētiebat̉. A. Nos aūt gl̓iari oportet incruce dn̄i nr̄i ieſu xp̄i: in quo ē ſalus vita ⁊ reſurrectio nr̄a? Perquem ſaluati ⁊ liberati ſumꝰ. ꝟ.Tuā crucē dn̄e adoramꝰ: ⁊ glioſā recolimꝰ paſſionē. Per. L. iijUi etiā in tātā auſus eſt ꝓrūpere ꝓte ruiā: vt ab incolis vicinaꝝ gētiū qͣs īpetu vaſtāsbarbarico ſuo nefādo ſb̓iugaratimꝑio: coli ſe iuberet vt deū vocariqꝫ regē regū ⁊ dn̄m dn̄antiuꝫ.In hoc itaqꝫ loco ſedem ſibi parauerat: atqꝫ iuxta ſe collegā crucēdn̄icā poſuerat: filioqꝫ ſuo regnotradito ipſe in phano huiuſcemodi reſidebat. Mortuo foca: eradius imꝑator creat̉: vir ſtrenuus: ⁊armis exercitatꝰ: lingua eruditꝰcorpore decorꝰ. ℟. Uirgā extēditaltiſſimꝰ ⁊ in fauum nr̄e redēptionis ītingēs: caliginoſe nubis tereuꝫ virieꝫ pora clarificans: Cecoꝝ oculos cruletipſi duocis ſignaculo reparauit. ꝟ. Cruſmediocē eradiꝰ letāter ſuſcipit: ſuccumyrſe certāiibꝰIehrymis xp̄ibit cōſdrōe: ⁊ deº ſuis magnalia p̄ſtat. Cecorum. In. ij. noc. ant. Orucis: cui ſe dcrucis victoria ⁊ admirabile ſiinceps attētgnū in celeſti curia fac nos captaideliſere triūphū. pͥs. Cū inuocarem.ſide hoſtenAn̄t. Funeſte mortis dānat̉ ſuꝑtis īmutatispliciū dū xp̄s ī cruce nr̄a deſtrutū: vt vlūtaniexit vincula criminū. pͥs. In donit tippteſtatmino ꝯfi. An̄t. Rex exaltat̉ ī ethemigne ſuſora: cū nobile tropheum crucis abinū p̄ſtitit vtovniuerſis xp̄icolis adorat̉ ꝑ ſcl̓aularēt: qd̓ vtpͥs. Dn̄e in virtute tua ꝟ. Adoin cūcti ſpopodramus te xp̄e ⁊ bn̄dicimus tibiincopleto℟. Quia per crucem Lectio. iiijlimio ſapiēs crErgēs itaqꝫ filiꝰ coſdroe coulcipulo: Pacetra eradiū iuxta danubiumjulingulis curifluuiū: cū ſuo ꝯtēdit exercitu. Tāpio brauio.dē inſpirāte clemētia ſaluatorisipnceps magn̄vtriſqꝫ pͥncipibꝰ placuit vt ⁊ ipſiuulit ecclijs tēdiſinguli in medio fluminis pontenadibus. Pacedimicaturi cōfligerēt: ⁊ cui ſorsaut xp̄ianiſſuꝯtuliſſet victoriaꝫ: ipſe ſine dānomua q̄ coſdroe tevtriuſqꝫ exercitꝰ imꝑiū vſurpaippluſtrās ad ſeret. Decreuerūt etiā cū iuramenvicū paucis adto: vt ſi aliꝗs ex eoꝝ ppl̓o pͥncipiip in throno auſuo venire ī auxiliū p̄ſūpſiſſet: cruyudrōe tremefribꝰ exciſis ⁊ brachijs: ī flumineſba pferret ermergeret̉. ℟. Inceſſus humilesSi vis ſalutdauid exhībuit: cū archa dn̄i ferignūſcē cruret̉ a p̄lio: Chriſtū ſignificans inmpulfice tn̄ iurmundi medio dum ſe prebuit hunttaſti: ⁊ ſi cremileꝫ in crucis termino ꝟ. Crupmn vlueris ecem fert humeris tyro magnifiiulueris: jcus: portam ingreditur perfuſusiniimoniolachrymiſ: deponit regia ſupplexſe paucis ob⁊ humilis. Chriſtuꝫ. Lectio. v.Ilud elegen