Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
300v
Einzelbild herunterladen
 

domos ⁊ monaſteria religioſoruꝫ modū multo ſemine lachrymarūꝯſtruēs: ⁊ eiſdē largas elemoſynas ⁊ ꝓuētus impedēs. Veniēsenim ſepe ad domos in ꝗbus iacebat īfirmoꝝ multitudo pauperū:nullam infirmitatē vel immūdiciam abominās: eis interdū flexisgenibus miniſtrabat. Lectio. ixͣ.Mandē poſt multoꝝ curricula tēpoꝝ: niala terre ſcē nō ſuſtinenscū fr̄ibꝰ ⁊ filijs ⁊ copioſo exercituiterato mare trāſiēs deuenit tunttiū adiaconē regionē armis feliciter occupauit. Vbi fixis tētorijspoſt laudabiliū v̓tutū oꝑa: diſponente deo ꝗ labores ſuos felicitervoluit adīplere: ⁊ fructū ei tribuere gl̓ioſū: lecto decubuit: febre ꝯtinua fatigal̓: ⁊ poſt documēta facta ſuo pͥmogenito: ⁊ in ſcriptistradita: inualeſcēte morbo: ſanamēte integro aſpectu ⁊ auditu dicēs pſalmos: ſcōs inuocās: ſuſceptis deuotiſſime ſacramētis ſuꝑſtratū cinerū in modū crucis extēſus dicēs: In manꝰ tuas dn̄ecōnēdo ſpūm meū: migrauit adxp̄ꝫ. Hic ſacratiſſimꝰ pͥnceps migrauit ad xp̄m in craſtinū ſanctibartholomei apl̓i: anno dn̄i milleſimo ducenteſimo ſeptuageſimo.In ſcī patris auguſtini ep̄i ⁊ cōfeſſoris ad vsͣ. an̄t. Letare maternr̄a hierl̓m: qꝛ rex tuus diſpēſatorē ſtrenuū ⁊ ciuē ſideliſſimum dſeruitute babylonis tibi redemitauguſtinū. pͣs. Dixit dn̄s. cumrel̓. de ꝯfeſ. An̄t. Huiꝰ mr̄ deuotiſſima quē carne pͥus pepereratmūdo: charitatiſ viſceribus poſtiondd aſcribat ſigenuit xp̄o. An̄t. Diſtulit tn̄ diuIē. v. Ora ꝓ nebaptiſmi gr̄aꝫ: qꝛ tumēſ īani phiiutint. ℟. Ut dicloſophia volebat̉ humana rōnecōprehēdere qd̓ pia mēs viuacimits celebristate fidei nitit̉ app̄hēdere. An̄t.pſul arimis ſciSurgēs aūt poſt multos circuitib angelis: vtus erroꝝ circūibat ciuitatē ꝑ vimiglletat̉ cū apl̓iscos ⁊ plateas q̄rēdo verū aīe viiii p̄dixerūt inrū ꝓ quo ne moreret̉ dignū iudiipuia: poſt quos ſocaret mori: vt eius ſemꝑ inhereainti dei pͥmꝰ refuamori. An̄t. Inuētꝰ igit̉ a cuſtotis ꝗbtm̄ anguſtdibꝰ ciuitatis: ⁊ pallio vetuſtatisiicclie tue in expoexutꝰ diligēter ꝑtractata cū illisnuture myſterijs d̓v̓itate quē deſiderabat inuenit: ⁊i lectū antiſtitē ꝓcaſtis eiꝰ amplexibꝰ ardent̉ iheſituis qͥlumꝰ eiꝰ ſemCce ſacerdos magnꝰ Capͥulrui ⁊ orationeſAꝗ in vita ſua ſuffulſit doniūInatu. inul. M.⁊ in diebꝰ ſuis corroborauit temulibilis valde: ⁊ ſapluꝫ: tēpli etiam altitudo ab ipſoiinumerꝰ: Qui defūdata eſt duplex edificatio ⁊ exrmlumē eccl̓ie ſucelſi parietes templi. Hymnus.Imū pͥs. Uenite.Agne pr̄ auguſtīe p̄ces noſtras ſuſcipe: ⁊ ꝑ eas ꝯditoliꝰ cori nos trāſferre ſatage: atqꝫ regegregē tuū ſūmuꝫ decus p̄ſulum.nis ad pͥmūcAmatorem pauꝑtatis te collaudāt pauꝑes: aſſertorem veritatisuittatis tenebramāt veri iudices: frāgis nobisbius vifauos mellis de ſcripturis diſſeiioper litterēs. Que obſcura pͥus erāt noipis ſotubis plana faciēs: tu de v̓bis ſaluahe librurtoris dulcē panē ꝯficiſ: ⁊ ꝓpinasipēdepotū vite de pſalmorum nectare.liparati.Nu de vita clericoꝝ ſcām ſcribisregulā: quā ꝗ amāt ⁊ ſequunt̉ viIij Atuuie ceteriam tenent regiā: atqꝫ tuo ſcō ductu redeūt ad pr̄iam. Regi regūſalus vita decꝰ ⁊ imꝑſuꝫ: tibi trinitati laus ⁊ honor ſit ꝑ oē ſeculūnudepſtio ſcſin etpuilia.