Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
292r
Einzelbild herunterladen
 

aliquam certe: aut in ſpū vidiſti.Un̄ vos o filie pulſate mr̄em p̄cibꝰ: pulſate ad oſtiū īuitātis amici: ſiquo modo tādē vobis aꝑiantur q̄ ſūt reſerata mr̄i. ℟. Ornatā monilibꝰ filiā hierl̓m dn̄s ꝯcupiuit: Et vidētes eā filie ſyō btīſſima p̄dicauerūt dicētes vnguētūeffuſū nomē tuū. V. Aſtitit reginaͣ a dextris tuis in veſtitu de aurato circūdata varietate. Et L. vErūtn̄ de his ꝗd plura dicāOia ſaluatoris geſta ⁊ btēmarie obſeꝗs: necnō actꝰ vite exeuāgelio didiciſtis: ⁊ nūc ꝗd ſuꝑeſt vt ab aliquo doctore reꝗͥratisDe aſſūptione tn̄ eiꝰ qͣliter aſſūpta ē: qꝛ id veſtra depoſcit intētio:pn̄tia abſēs ſcribe̓ vobis curaui:q̄ abſētia p̄ſens deuotꝰ obtuli: vthabeat ſcm̄ collegiū veſtrū in dietāte ſolēnitatis munꝰ latini ẜmonis in quo diſcat tenera īfātia lactis exꝑiri dulcedinē: ⁊ de exiguis eximia cogitare: qͣliter fauētedeo ꝑ ſingulos annos tota hec dies expēdat̉ in laudē: ⁊ cū gaudiocelebret̉: ne forte ſi venerit veſtrisin manibꝰ illud apocriphū de trāſitu eiuſdē v̓ginis: dubia ꝓ certi.recipiatis: qd̓ multi latinoꝝ pietetis amore ſtudio legēdi cariusamplectunt̉: pͥſertī cū ex his nihilaliud exꝑiri poſſit ꝓ certo: niſi ꝙhodierna die glīoſa migrauit acorpore. ℟. Btām me dicēt oēsgnationes: Quia fecit mihi dn̄smagna: qꝛ potēs ē ⁊ ſcm̄ nomeneiꝰ. ꝟ. Et miſericordia eiꝰ a ꝓgenie ī ꝓgenies timētibꝰ eū. QꝛOnſtrat̉ aūt ſepulchꝝ L. vſeiꝰ nobis cernētibꝰ vſqꝫ adp̄ſēs in vallis ioſaphat medio: q̄vallis ē īter mōtē ſyō ⁊ motē oliueti poſita: quā ⁊ tu o paula ocl̓isaſpexiſti: vbi ī eiꝰ honore fabricataē ecclīa: miro lapideo tabulatu: īqͣ ſepl̓ta fuiſſe vt ſcire poteſtis aboībꝰ ibidē habitātibꝰ p̄dicat̉: ſednūc vacuū eē mauſoleū cernētibꝰ oſtēdit̉. Hec iccirco dixerī: qꝛmulti nr̄oꝝ dubitāt: vtrū aſſūptaſuerit ſil̓ cū corpore: an abierit relicto corpore. Quomodo aūt velquo tꝑe: aut a ꝗbus ꝑſonis ſciſſimū corpꝰ eiꝰ īde ablatū fuerit: velvbi trāſpoſitū: vtrūue reſurrexerit neſcit̉: qͣꝫuis nōnulli aſtrue̓ velit eā iā reſuſcitatā: ⁊ btāꝫ cū xp̄oīmortalitate ī celeſtibꝰ veſtiri: qd̓⁊ de btō ioāne euāgeliſta eiꝰ miniſtro: cui v̓gini a xp̄o v̓go cōmiſſaē pl̓imū aſſeuerāt: qꝛ ī ſepl̓chro eiꝰvt fert̉ nō niſi māna īuenit̉: qd̓ ⁊ſcaturire cernit̉. ℟. Btā es maria q̄ dn̄ꝫ portaſti creatorē mūdiGenuiſti ꝗ te fec̄: ⁊ ī eternū ꝑmanes v̓go. ꝟ. Aue maria gr̄a plena dn̄s tecū. Gen In. iij. no. an̄t.Gaude maria v̓go. An̄t. Dignare me. An̄t. Poſt partū. ꝟ. Maria v̓go aſſūpta ē ad ethereū thalamū. ℟. In quo rex regū ⁊cͣ. ẜꝫN illo tꝑe: Intrauit ie­ lucā.ſus ī qd̓dā caſtellū: ⁊ mulier q̄dā martha noīe excepit illū in domū ſuā: ⁊ rel̓. Homel̓. ſcī aug. ep̄iAnctū euāgeliū cū Le. vij.legeret̉: audiuimꝰ a femīa religioſa ſuſceptū eē dn̄m hoſpitio:292.