mus: vt de quo ſi mīſteriū mortis pōthabe̓ eminētiorē qͣꝫ reliquuꝫin lr̄is deformatū ī lapidibꝰ fuitad gl̓iam: ita vt nō poſſēt ītēde̓ filij iſrl̓ ī faciē moyſi ꝓpt̓glīaꝫ vultus eius q̄ abolet̉: quō nō magisminiſteriū ſpūs erit ī gl̓ia: ℟. Inſplēdēti nube ſpūs ſcūs viſus eſt:pr̄na vox audita ē: Hic ē filiꝰ medilectꝰ ī quo mihibn̄ cōplacui: ipſuꝫ audite. ꝟ. Apparuit nubesobūbrāſ: ⁊ vox pr̄iſ ītonuit. Hic.T iterū paulo. Lectio. iij.A poſt dicit: Et nō ſicut moyſes velamē ponebat ſuꝑ faciē ſuāvt nō intēderēt filij iſrl̓ ī faciē vultus eiꝰ. Obtuſi ſūt enī ſēſus eorūvſqꝫ in hodiernū diē. Cū legiturmoyſes velamē ē poſitū ſuꝑ coreorū. Quis nō admiret̉ myſteriorūmagnitudinem? Quis nō ꝑtimeſcat notā cordis obtuſi? Gl̓ificata ē facies moyſi: ſꝫ nō poterāttēdere in faciē vultꝰ eiꝰ filij iſrl̓: ⁊nō poterat intēde̓ ppl̓us ſynagoge. k. Uidēte qͣlē charitatē deditnobis deꝰ pr̄: Vt filij dei noīemur⁊ ſcimꝰ ꝟ. Scimus qm̄ cū apparuerit ſimiles ei erimus qm̄ videbimus eum ſicuti eſt. Vt ſi Inij. noc. an̄t. Illuminās tu mirabiliter a mōtibꝰ eternis turbati ſūtoēs inſipiētes corde. pͥs. Notiudea. An̄t. Meliꝰ ē dies vna īatrijs tuis ſuꝑ milia. pͣs. Quaꝫdilecta. An̄t. Glioſa dicta ſūt dete ciuitas dei. pͥs. Fūdamēta. .Gl̓ia ⁊ honore coronaſti euꝫ dn̄e.℟. Et ꝯſtituiſti eum ſuper operaXmanuum tuarum. ec. iiij.Iꝗs aūt ꝯuerſationē ⁊ vitāxxii ti rit.vulgꝰ: iſte pōt ītuerigl̓iam vulteiꝰ. Et nūc enī ſicut dicit apl̓s: vexe pllilamē ē poſitū ī lectione veteris teſtamēti. Et nunc gl̓ificato vultumoyſes loquit̉: ſꝫ gl̓iam q̄ ē ī vultu eiꝰ nō poſſumꝰ ītueri. Iccircoaūt nō poſſumꝰ: qꝛ adhuc ppl̓usſumꝰ ⁊ nihil ſtudij: nihil meriti:pluſqͣꝫ reliqͣ plebs hēmꝰ. ℟. Inebriati ſūt ab vbertate domꝰ tue.Et torrēte voluptatis tue potaſtieos. ꝟ. Qm̄ apud te ē fōs viter⁊ in lumine tuo videbimꝰ lumenErū qꝛ dic̄ ſcūs apl̓s L. v.idipſū aūt velamē in veteristeſtamenti lectiōe manet: amputaret nobis oēm ītelligētiā ſpūstalis tātiqꝫ apl̓i ꝓbata ſnīa niſiaddidiſſet: cū aūt ꝗs ꝯuerſus fuerit ad dn̄m: auferet̉ velamē. Igitur cauſā auferēdi velaminis cōuerſionē nr̄am eē dicit ad dn̄m.Ex quo colligēda ſūt nobis indicia ꝙ donec legentes ſcripturasdiuinas latet nos ītellectꝰ donecobſcura ſūt nobis ⁊ clauſa q̄ ſcriꝑta ſūt: nōdū ꝯuerſi ad dn̄ꝫ ſum¶Preceptor bonū ē nos hic eēfaciamꝰ hic tria tabernacula. Tibi vnū: moyſi vnū ⁊ helie vnū.v.Nō enī ſciebat ꝗd diceret. Tibi.I enim conuer Lectio. vj.Bſi eēmꝰ ad dn̄m ſine dubioauferet̉ velamē. ſꝫ ⁊ hocipſū ꝯuerti ad dn̄m qͣle ſit videamꝰ. Et vteuidētiꝰ vide̓ poſſimꝰ ꝗd ſit ꝯuerſus: dicēdum nobis pͥus ē ꝗd ſitauerſus. Oīs ꝗ cuꝫ recitant̉ v̓balegis: carminibꝰ ⁊ fabulis occu