eligēs: q̄ tāto regi digna fuit ſui ce magna exclamauit ⁊ dixit. Becorporis thalamum p̄parare: dequo tanqͣꝫ ſpōſus pre filijs hoīum ctus fructus vētris tui. Et vndeꝓcederet ſpecioſus locū in naͣzareth ꝗ flos ſiue ſcītas dicit̉ ad ſuaꝯceptionē elegit: in quo ꝑ angelice ſalutatiōis eloꝗa: ipſius incarnati verbi myſteria miraqꝫ fuerunt ſolēnia celebrata. Lco. iij.Ibi enī nr̄e redēptionis ſūpſimexordia: ibiqꝫ pͥmū dies ſcīficationis illuxit: ꝗ nobis de ſalute ſpemītulit: ⁊ de eternitate leticia. In mea dn̄m. Et exultauit ſpūs mehoc etenī tāte fecūditatis loco virgo regia vetuſtiſſima a dn̄o conſecrata: flos ſāctitatis: vas celeſtis le cōmerciū ⁊ īeffabile ſacr̄m: vtgr̄e mūdiſſimū oīum virtutū floribus redimita: cuiꝰ pulchritudinē ſol ⁊ lunamirant̉. Redemptorem gentiū virgo concepit: datura lucem gentibus ſub mortis caligine conſtitutis. Lectio. iiij.G ane ipſa regina celoꝝ in cuiſe clauſit viſcera dei filiꝰ factus homo ex tāto honoris faſtigio ſibi ꝑangelū nūciato nequaqͣꝫ elatiōisaſſūpſit ſpm̄: ſꝫ tanqͣꝫ ancilla humilis qͣꝫuis mr̄ effecta dn̄i humilitatis ſue quam reſpexit dn̄s exequēs officiū: exurgēs abijt in mōtana ad heliſabeth cognatā ſuā q̄vocabat̉ ſterilis iā ſex mēſibꝰ pregnantē: cū feſtinatione: ⁊ quēadmodū ab angelo humillime ſalu mit: ⁊ ꝓ xp̄iano ppl̓o vt aduocatatiōis ſuſceꝑat oracl̓ꝫ: ſic etiā ip ta ſtrēnua: ⁊ exoratrix ꝑuigil adſaꝫ heliſabeth humilit̓ ſalutauit.Heliſabeth v̓o vt ſaluta­ L. v.tionē audiuit virgīs gl̓ioſe; repleta ſpū ſcō: ⁊ īcarnati verbi myſte. Locta: ſꝫ tu ꝑ eū oī bn̄dictioneriū in vtero ſētiens virginali: vo p̄uenta: ꝗ eſt ſuꝑ oīa deuſ bn̄dictIn tilitnedicta tu īter mulieres ⁊ bn̄di.ciū prccorūt. ⁊ choc mihi vt veniat mr̄ dn̄i mei adme? Ecce enī. vt facta eſt vox ſalutatiōis tue in auribꝰ meis: exultauit pre gaudio īfans ī vtero meo.Et btā q̄ credidiſti: qm̄ ꝑficient̉ īte q̄ dicta ſūt tibi a dn̄o. Ad quāvirgo veneranda in humilitatisſpͥū rn̄dens: illud mirabile cantiInt ca. ſ.cum decātauit. Magnificat aīain deo ſalutari meo. ⁊cͣ. Lcō. vjO magnū myſteriū o admirabimr̄es de pignoribus q̄ geſtabāt/vteris in ſpͥu p̄ſentirēt ⁊ etiā prophetarēt ⁊ vt ſacri euāgelij pādihiſtoria: celi regina grauida partu cōſecrāda diuino pro humilitatis amplioris ſignaculo p̄curſoris ſui quē geſtabat filij genitrici grauide humanitatis īpenditobſequiū: quo īpenſo īpletoqꝫ huiuſmodi viſitatiōis qͣſi triū mēſiūtꝑe in domū ſuā eſt reuerſa. Heceſt enī illa de qua ſacra canūt eulogia: ſole amicta: lunā hn̄s ſubpedibus: ſtellis coronari meruitduodenis. Hec eſt illa qͥ ī ſuis caſtis viſceribꝰ celi terreqꝫ geſtauitopificē ⁊ ſola cūctas hereſes ītereregē quem genuit intercedit. Dehomel. ſancti ambroſij. Lcō. v.Ou ideo bn̄dictꝰ qꝛ tu bn̄diin ſeculaado pͥmu