Exultauit ioāneſ: exultauit ⁊ marie ſpūs: exl̓tāte ioāne replet̉ heliſabeth. Mariā tn̄ nō repleri ſpuſꝫ ſpm̄ eius exultare cognouimꝰIncōprehēſibilis enī incōprehēſbilit̓ oꝑabat̉ ī mr̄e: ⁊ illa poſt ꝯceptū replet̉: iſta an̄ ꝯceptū. Le. ix.Qeliores ad deteriores veniūt vtex aduētu ſuo aliꝗd tribuāt emolumēti. Sic ⁊ ſaluator venit ad io⁊ maria ſtatī vt audiuit angeluꝫnunciantē ꝙ ꝯciperet ſaluatorē:⁊ ꝙ heliſabeth cognata ſua haberet in vtero: ꝯſurgēs cum feſtinatione abijt in montana: ⁊ īgreſſaeſt domum zacharie: ⁊ ſalutauitheliſabeth. Uie tertia. Lectio. jͣEliſabeth ſalutantem maLE trem dn̄i ſui eſſe cognouit: ⁊ta̓ cū veneratione debita venerataeſt. Ioānes enī ꝗ virgīs portabatur vtero: eſſe deū ītellexit. Et ꝗalingua nō poterat: aīo exultanteſalutauit: ⁊ officij ꝓmptitudineꝫnondū nato domino quibus valebat idicijs intimauit. Lectio. ij.Et qꝛ eū adueniſſe gaudebat:ꝯceptꝰ ex carne mr̄is virgīs filialtiſſimi vocaret̉ ⁊ eſſet: ⁊ illū quēvbiqꝫ pn̄tē nouerat: etiā corporalit̓ eū adeſſe ſētiebat magna vociſdeuotiōe mr̄eꝫ laudās ⁊ filiū clamabat. Bn̄dicta tu int̓ ml̓ieres.vn̄dicta inqͣꝫ inter oēsLco. iij.mulieres bn̄dictas: maiori bn̄dictiōe incōparabiliter īſignis: q̄ ⁊diuini germīs gl̓iaꝫ ſuſcepiſti: nōamittens ītęgritatꝭ coronā. Pereſet ſpu ſcō: repleuit ⁊ matrem. te maledictio pͥme mr̄is excluſaē q̄ ſola fuiſti particeps bn̄dictionis: ⁊ exꝑs maledictionis oīummulieruꝫ. Benedicta tu in vteropropter ſingularē fructū: in mundo propter humilē cultū: in celoꝓpt̓ excellētiſſimū pͥmiū. E. iiij.Sꝫ ⁊ bn̄dictꝰ fructus vētris tuinō generali more ſcōꝝ bn̄dictꝰ: ſꝫſuꝑ oīa deꝰ bn̄dictꝰ in ſcl̓a. Ille inquā fructꝰ ꝑ quē ⁊ ſemē īcorrupannē vt ſcīficaret baptiſma illiꝰ. tiōis ⁊ ſuꝑne hereditatꝭ quā ī adāꝑdidimꝰ: virgīalis vētris fructūrecepimꝰ. Qui ad ſaluādū mundū venit in noīe dn̄i merces nr̄a filius ventris bn̄dictus: Eco. v.S cā admodū heliſabeth vetꝰ mulier ⁊ nouamr̄ veniētē ad ſe moxvt vidit: mr̄eꝫ dn̄i ſui eē cognouitSꝫ nihil in ſe talis meriti reꝑiēsquo digna fieret a tāta hoſpite viſitari dicebat. Et vn̄ mihi hoc ꝙmr̄ dn̄i mei veniat ad me? O qͣꝫtaī corde ꝓphetiſſe erat humilitas.Nimiꝝ ille ſpūs ꝗ ei ꝓph̓ie donūꝯtulit: munꝰ etiā p̄ſtitit humilitatis. Quo circūplexa minꝰ dignāſe aduētu mr̄iſ dn̄i ſui recognouitrophetico enī repleta Lcd̓. vj.ſpu: nō qͣſi ignorās hoc ꝓtulit: ſꝫqͣſi nō humani hoc meriti: ſꝫ diuine gr̄e munꝰ eē cognoſcat: vt miꝓphete a mr̄e dn̄i ad ꝓfectū ſui pignoris ſalutet̉. Propt̓ qd̓ dixit.Vnde mihi hoc: hoc eſt quātū bonū mihi accidit: nō cognoſco meum. Vnde hoc mihi: qua iuſticia:ꝗbus factis: ꝓ ꝗbus meritꝭ vt veniat mater dn̄i ad me. Miraculum ſentio: cognoſco myſterium..264.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten