Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
256r
Einzelbild herunterladen
 

rūt a vētre ideſt a lege quenit in teſtimoniū vt teſtimoniuꝫphiberet de lumīe. Qd̓ aūt ioannes ī carce̓ ꝯſtitutꝰ: ad xp̄m diſcipulos ſuos deſtinauit: lex ad euāgelia trāſmiſit: q̄ lex iuxta typumioānis qͣſi ignorātie clauſo carce⁊ iudaice cecitatis ſēſus ītra literā tenebat̉ īcluſus. ℟. Priuſqͣꝫte formarē in vtero noui te: ⁊ anteqͣꝫ exires de ventre ſcīficaui te.Et ꝓphetā in gentibꝰ dedi te. ꝟ.Uir dilectꝰ a deo ⁊ hoībꝰ honorificatꝰ eſt. Et. In. ij. noct. an̄t. Miſit dn̄s manū ſuā ⁊ tetigit os meū⁊ ꝓphetā in gētibꝰ dedit me dn̄s.pͣs. Cū īuoca. An̄t. Ecce dedi verba mea in ore tuo: ecce cōſtitui teſuper gētes ⁊ regna. pͥs. Verbamea. Ant. Dn̄s ab vtero vocauitme: de vētre mr̄is mee recordateſt noīs mei. pͥs. Dn̄e dn̄s nr̄. ꝟ.Inter natos mulierū nō ſurrexitmaior. ℟. Ioāne baptiſta. LeEhoc btūs euāgeliſta iiij.Uoquit̉. Ille erat lucerna ardēs ⁊ lucēs: adeo ꝙ ſpūs ſcī igneſuccēſa mūdo ignorātie nocte poſſeſſo lumē ſalutis on̄deret: ⁊ qͣſi inter dēſiſſimas delictorū tenebrasſplēdidiſſimū iuſticie ſolem lucisſue radio demōſtraret de ſeipſo dicēs: ego vox clamātis in deſerto.heremo. ꝟ. Fuit homo miſſus a tiū ppl̓o. Vacua enī timore dei pedo cui nomē erat ioānes. Qui. ctora ⁊ ſp̓u ſcō arētia: deẜto ſquaRgo qꝛ iudei erraue L. i1. lētis heremi cōparant̉. ℟Deſcēdit āgelus dn̄i ad zachariā dicē 5xp̄o grauida erat: errauerūt inqͣꝫ accipe pueꝝ ī ſenectute tua. Et haa vētre: locuti ſūt falſa: ideo hic ve bebit nomē ioānes baptiſta. V.Iſte puer magnꝰ corā dn̄o nā etmanꝰ eiꝰ cū ipſo eſt. Et. Aco. v.Eſertus enī hic mūdus aboī cultura fidei ⁊ timoris dei⁊ pctōꝝ ſpinis obſitꝰ: ſqualebattanqͣꝫ ager incultus: ⁊ penitꝰ nulre in obſcuro ⁊ in occulto iacebat lā bonoꝝ operū fecūditatē attulerat: nullū imbrē ſpiritalis gratieexceperat. Mittit̉ btūs ioānes ꝙcū ꝓphetica ⁊ apl̓ica p̄dicationeannūciando penitētiā qͣſi rudē cāpū ꝓſcinderet: ſecundaret ⁊ excoleret diuiniqꝫ verbi ſeminibꝰ impleret: ⁊ ad naturā meſſeꝫ ideſtad regenerationis gr̄am prepararet. ℟. Hic eſt p̄curſor dilect⁊ lucerna lucēs ante dn̄m. Ipſeeſt enī ioannes qui viā dn̄o p̄parauit in heremo: ſꝫ ⁊ agnū dei demōſtrauit ⁊ illumīauit mētes hominū. ꝟ. Ip̄e p̄ibit an̄ illū ī ſpu⁊ v̓tute helie. Ip̄e. Lco. vj.Am illud qͣꝫte gl̓ie eſt ꝙ cacharie ſacerdoti ſeni ⁊ heliſabethſterili a gabriele ideſt ab illo angelo ꝓmittit̉: a quo marie natiuitas dn̄i nunciat̉: ⁊ qͣſi ex aliquo ſimilis dn̄o p̄mittit̉ filiꝰ ſterilis an̄filiū virgīs: neſcio qd̓ maiꝰ miraculū ip̄a nouitate declarās. Inſperata ꝓle ſterilitas munerat̉: qꝛnouo partu erat ditanda virginitas. Premittituran̄ xp̄m ioānesAdeamꝰ in quo deſerto: id eſt ī gē qͣſi teſtamentū vetus ante nouū:.256.