ꝑmittebāt: ⁊ ſe ad hoc ipſū ꝑ viſionē admonitos pleriqꝫ dicebātIbi ꝯuertebant̉ publice L. iiij.peccatrices: ibi tot diuerſi generis peccatores ad penitētiā recurrētes: vt nec ꝯfeſſionibꝰ audiēdi?ſufficerēt ſacerdotes. Sic̄ igit̉ ſeruus dei antoniꝰ: lꝫ egrotatiōe cōtinua: ⁊ moleſta quadā naturalicorpulētia pͥmeret̓̉: a p̄dicādo tn̄⁊ audiēdo ꝯfeſſiones: ⁊ dādo coſilia nullo laboris grauamine flectebat̉. Sic ſalutifera ſemina vite iaciens. xl. dierum ſpatia percurrit: ⁊ copioſam domino meſſēfidelium congregauit. Lco. vª.Sic demū ſerui ſui merita diliulgare dn̄s ī ppl̓o voluit: quē ī breui palā cūctis gl̓ificare diſpōſuitvt hūc tāto poſtmoduꝫ ampliorideuotione recolerēt: cuiꝰ iā anteaſcitatis īſignia cognouiſſent. Iāenī intātū de meritis eiꝰ mirādatotiꝰ ppl̓i deuotio p̄ſumebat ꝙ ſiꝗs vl̓ modicū ꝗd de veſtimēto ip̄ius p̄cidere poterat: nō paruas īhoc reliꝗas ſe habere gaudebat.Siquis autē eum vel alloqui veltangere meruit: idipſū pro grandi munere reputauit. Lcō. vjͣ.Quod aūt hāc ip̄am ſui gl̓ificationē vir dei p̄ſciuerit ſatis euidēter ſic ītelligi pot̓it. Nā die qͣdaꝫplanitiē padue ſitūqꝫ ipſiꝰ ciuitatis a quodā colle ꝓſpiciēs: exultans ī ſpū magnis eā itineris comite audiēte: laudibus extollerecepit: grādiqꝫ honore ī ꝓximo decorandam aſſeruit. Qd̓ vtiqꝫ qͣꝫpatenter ip̄e rei exitꝰ cōprobaue.rit: a die trāſitꝰ eiꝰ vſqꝫ ī p̄ſens ipſā ſe nō īexpertā padua gratulat̉:q̄ ob ip̄iꝰ merita tā īnumerabiliūppl̓oꝝ freq̄ntia viſitat̉: tā dignislaudū p̄conijs ⁊ magnificis muneribꝰ honorat̉: q̄ inqͣꝫ theſaurū ſignis irriguū poſſidet: q̄ tā īcōparabilis rei titulo gaudet: q̄ in ſuotot miſeris antonio ꝓuidet. Le.Felix ꝗdē ī oībꝰ padua no viſ.imerito gaudeas ⁊ exultes ac digna veneratiōe eius: vn̄ tā gl̓ioſedicata es vſqꝫ ī finē titulū rei ſerues. Poſt hoc īſtante iā tꝑe meſſis vidit vir dei ppl̓m in colligendis frugibꝰ occupādū: ⁊ ob hāccauſam ſibi cēſuit ad tēpus a pͥdicatione ceſſandum. Lcō. viij.rebra quoqꝫ ſeculariū collocutiōe defatigatꝰ a ciuitatis tumultu ſe trāſtulit ⁊ ad ſolitariū locuꝫꝗ cāpus ſcī petri dicit̉ ꝓ ſpūs recreatione diuertit. Quē ꝗdā virnobilis tyſo noīe cuius videlꝫ dominio ſuberat locꝰ fratrū: cū ſumma veneratiōe ſuſcepit: ⁊ humane ſe multū ac gratulāter exhibuit. Qui etiam poſt dies paucos īameno loco quē nō longe a domofratrū arboribꝰ inſitū habuit cellā ꝓprijs manibꝰ ſuꝑ nucē ramīsa ſtipite dilatatā ꝯſtruxit: quamſpūalibꝰ ꝯgruā ſtudijs ſuo gratāter antoniꝰ vſui mancipauit. L.Sic igit̉ cuiꝰ erat ī celis cō ixͣ.uerſatio: iā a terra in ſupͥmo vitetꝑe ſubleuat̉: vt videlꝫ ibi ſacrismeditatiōibꝰ ac deuotis or̄onibꝰdeditꝰ: purificaret ab oī terrenorū ꝯtagio ſpūm quē ſic oſtēdere.253