⁊ incolumis reſtitutus. Lcd̓ .vl.omē quoqꝫ ac ſpoleti alia ꝑ ipjumirāda oꝑatꝰ eſt deus ẜmonēeius ꝯfirmantia. Nā romē cū ꝙdā puerulus ꝗnquēnis morbo regio acriter vexaretur: andrea eiauia audiēs celebre nomen fr̄isbernardini tūc ibidē prima vicep̄dicantis: in virtute ⁊ meritis illius plurimū ꝯfiſa dictū pueꝝ advirū dei adduxit: vt pro illiꝰ ſalute ad deū p̄ces effunderet pariter⁊ ſanaret: cui ſubridēs vir ſanctait. Hec oꝑant̉ ſcī ⁊ amici dei: ſedyade ⁊ ꝯfitere pctā tua tu ⁊ ꝗ illiſūt ꝓximiores: ⁊ poſtea ducēs eūreuertere ad me: ⁊ pro eo deū de p̄cabimur: ⁊ cū ſic actū eſſet ſequēti die mulier magne fidei pueruꝫobtulit viro dei in loco ſcē marieare celi ibidē hoſpitanti: ꝗ p̄miſſaor̄one puerū ſigno crucis benedixit: puer v̓o ſtatī virtute dei ⁊ ſcimeritis liber euaſit: nec de ceterotalis morbi moleſtie ꝗcqͣꝫ ꝑſēſit.In ciuitate ſpoletana Lcō. vij.mulier q̄dā martha noīe per ſexannos maxinia īfirmitate grauata: nec valens niſi alienis vlnisadiuta ē lecto deſcēdere: neqꝫ alimenta ſuſcipere: ita vt a qͣꝫpluribus inſana qn̄qꝫ eſtimaret̉: bn̄dictione viri dei percepta: ſana atqꝫicolumis reddit̉: atqꝫ in agendisdeo gratijs tota ciuitas excitat̉.In artio quoqꝫ ciuitate tuſcie:cum vir ſcūs vna quadrageſimaferuentiſſime predicaſſet ⁊ a vijseorūmalis reuocaſſet. dū quadādie vniuerſus ppl̓s ad quandaꝫdeuotiſſimā eccl̓iam extra ac ꝓpetamē vrbē aretinā cōueniſſet: ibidēqꝫ verbū dei annūciaret vir deiſanctus pluuia permaxima ſuperueniēs adeo īundare cepit vt oīsfere populus aſſurgēs diſcedereproperaret: ipſe v̓o in domino ꝯfideus adhortabatur populum vtoēs ſecū dominuꝫ deprecarent̉ vtinceptū ſermonē ꝑficere valeret:⁊ ſigno crucis aerem ſignauit: etſubito inundans pluuia ceſſauit.completo v̓o ſermone ⁊ vix populo portas vrbis ingreſſo tam īpetuoſa ac procelloſa pluuia deſcēdit: vt onines acclamarent pluuiam illam tempore predicationisſancti viri meritis ⁊ oratiōe in aere detentaꝫ extitiſſe. Lectio. viij.No ſolū vir ſcūs virtute dei languentibꝰ qͣꝫ plurimis ſanitatē ꝯferebat: ſed abſentia qn̄qꝫ vt preſēsilluminare mētis oculo clariꝰ intuebat̉. Nā cū in ciuitatē inclytamediolani vir dei pluribus antediebus predicaſſet: actū eſt vt prima die quadrageſime dū feruentiſſime ſermonē ad ppl̓um proſequeretur: quaſi extaſim patiensſubſtiterit ⁊ aliquāto tēporis ſpatio in ſe reuerſus nō ſine cunctoꝝaſtantiū admiratione incōpletūſermonē relinquens quaſi mentealienus ē pulpito deſcendit: reꝗſitus aūt a ſocijs quare ſic in ẜmone deficiēs īcompletā predicationē ꝯtra morē reliquiſſet cū pͥmocauſā patefacere recuſaret: niaioribꝰ precibꝰ adiuratus humilisſeruus dei in hec verba prorupit.22443