Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
242v
Einzelbild herunterladen
 

calculo mūdatꝰ qͣſi torrens inundās nomē illud ieſus ſāctiſſimū:qd̓ paulus vas electiōis iſraeliticis filijſ p̄dicarat ⁊ gētibꝰ: lāguetis italie vrbes: oppida ⁊ caſtra:villaſqꝫ quaſqꝫ ꝑ luſtrans: xp̄ianis tepide vitā agētibꝰ annūciabat: ⁊ a fidei tramite deuios huiſci noīs p̄ſidio miẜicordiā ꝯſecuturos ad penitētiā euocabat. Le.Eō enī tꝑe italia plena flagitijs ꝓſtrata iacebat. Et a pͥoribꝰſāctis traditā diſciplinam: corruptela lōga corruꝑat. Studebantſinguli ī augēd. r̄imonio: ⁊ obliti ꝗd maiores ſui ſub apl̓is ceteriſqꝫ ſeq̄ntibꝰ dn̄ico ⁊ frāciſco etalijs qͣꝫpluribꝰ viā ſalutis annūciātibꝰ an̄ feciſſēt: īſatiabili cupiditatis ardore: ampliādis facultatibꝰ īcumbebāt: oīs ꝗppe carocorruꝑat viā ſuā: nll̓a erat ī xp̄omilitare debētibꝰ religio deuota:no ī cet̓is fides ītegra: nō ī oꝑibmiẜicordia: nō ī moribꝰ diſciplina. Erāt hoīes nō iurātes tantūtenere: ſꝫ peierātes ⁊ venenato ſibi ore maledicētes: odijs ꝑtinacibus inuicē diſſidebāt: ꝯſentiebātiura peccatis: ⁊ vſuris multiplicantibus fenus augebat̉. L. ySrant itinera latronibꝰ clauſa:maria obſeſſa p̄donibꝰ ⁊ tāta rabies guelfoꝝ ⁊ gibillinoꝝ vbiqꝫ īcaluerat: vt cruento horrore mutuo ac fr̄no ſāguine maderet italia: īpunitatē ſceleribꝰ ac ꝗrebat:nō īnocētie ratio: ſꝫ ſeuitie magnitudo. Quid pōt ī humanis acerbiꝰ dici? Parētu erat diſciplinalipriaa ſes ⁊ diſī filios: vt aduerſe partis quoſoiliorani itcſtperimerēt: ⁊ glīa cū iugulaſſēt ſuperſtitionū tāta īoleuerat obẜua31 ſitia atqꝫ fides: vt tꝑa ī agēdis ⁊ īLita citiachoandis edificijs: egyptiaciſoIoLiIM nunū ⁊cuſtodiēdis diebꝰ obẜuātiori religione venerarent̉: qͣꝫ diuina īſtiuua ntrr cͥtuta ẜuent̉. Feruebat mūdus mairirlpemancrilitiraū hgicis artibꝰ: ⁊ ſacrilegis īcātationibꝰ: ī curādis īfirmitatibus vtexccubat̉: ⁊ dīnatiōibꝰ futura īueſtigates illiꝰ etatꝭ hoīes: ⁊ magicis p̄ſtigijs abutētes hoībus illudebāt.Raro feſtiuis diebꝰ tūc Le. vij.miuullaIen conttꝑis miſſas audituri ad eccl̓iamruilun iluiltā ſexrbisfideleſ ꝯueniebāt: nec ſinguliſ annluulūtu Dies ſcſnis ꝯfeſſione p̄uia ſacratiſſimuꝫinupe rua pͥſcrtixp̄i corpꝰ ſumebat̉: īmo qͣꝫpluresμαμνιvix in morte ꝯfeſſi cōionē recipievigrubāt. Null̓s de legibꝰ metꝰ erat formrulintiſieri uocisꝫtune ludos ꝓhibētibꝰ: ſꝫ alearuꝫiumlutumitiga xſataxillorūqꝫ luſores ad gymnaſiai ſmū xncq̄dā publice ꝯueniebāt: vbi īpune talia facinora freq̄ntabant̉. Feſti enī dies ac ſolēnes a ferialibꝰno trꝫno diſcernebant̉ niſi forte īdicāteppl̓oꝝ freq̄ntia ad ſpectaculoꝝ diili̓ anicuerſa genera gradiētiū. Le. viijQuod vir dei ꝯſpiciēs ⁊ ꝑeuntiſeculo cōpatiēs aſſūpta in deo fiducia cepit ⁊ remotas vrbes: ⁊loca īſignia ac ꝓuīcias ꝑagrādovitia ⁊ v̓tutes: penā ⁊ gl̓iam fident pullibꝰ annūciare. Adeoqꝫ ī ipſis pͥdicationibus ſibi ſuperne gr̄e ſauor effulſit: vt famoſiſſimus oīuꝫin tota italia p̄dicator euaderet:⁊ ita gratus omnibus vt ab eiusore auditores pendere viderent̉:⁊ tanqͣꝫ alteruꝫ apoſtolum a deomiſſum