Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
240v
Einzelbild herunterladen
 

oībꝰ ab huiuſmodi ꝯtagioſo myſterio retrahentibꝰ valefacientesbernardino paratiſſimos ſe offerunt: vna ſecū ſi euenerit talia vtpollicitꝰ ē: acerbiſſimo epidimiemorbo pias oꝑas exhibētes meritoꝝ ſtipēdia ſuſcepturos ⁊ premiſſa ꝯfeſſione: ſūptaqꝫ ſacratiſſima coīone oēs vnanimeſ bernardino duce non ſine admirationegaudioqꝫ īfirmātium ad meſtiſſimā domū illā hoſpitalis ſe ꝯferūtEt bernardinꝰ fetētē domū ſuffumigatiōibꝰ ꝯtinuiſqꝫ ignibꝰ purgās: excubiarūqꝫ viciſſitudinesdiſponēs debito ordine prudentiſſime omnia ꝯcludebat: die noctuqꝫ infirmis aſſiſtēs ⁊ fetentesſpurcitias putredinemqꝫ abſtergēs q̄cūqꝫ neceſſaria miſtrabat.ec a ſētētia atteſtā / Lco. viij.tis pauli diſſidebat. Quis infirmat̉ ⁊ ego nō īfirmor? Letabat̉ inꝯualeſcētibꝰ: cōpatiebat̉ patiētibus: gemebat cū gemētibꝰ: ⁊ cūmoriētibꝰ affligebat̉: qͣſi ⁊ ip̄e cōpaſſiuo mētis affectu eēt moriturus: ignitiſqꝫ eloquijs qͣꝫ plures īextremis agonizātes de diuinaqꝫmiẜicordia diffidētes ad ſalutistramitē reuocabat: nulloqꝫ labore fractꝰ aut vigilijs diebꝰ ac noctibus cūcta īfirmātibꝰ eccl̓īe ſacramēta miniſtrari ꝓcurabat ꝓprijſqꝫ manibꝰ cautherizatꝭ apponēs medicamēta ſaniē educebatqn̄qꝫ īhumata corpora ſepeliebatua de re qͣꝫplurimi il­ Le. ixͣ.liꝰ ſtudio cura ac diligētia euaſerūt īcolumes: īmēſas deo ⁊ eiꝰ ſerxſuhitiuo bernardino gr̄as agētes. Tacbi tibus adhelia fuerunt in ſacra ede v̓ginis ari Sentiēs ībernardino ſāctimonie poſita firIcnx joſſe ꝙmiſſima fūdamēta. Tādē diuinaIIIſ nec cclū xcrpietate oī penitꝰ morbi a ciuitatelipciū itrrenis cu⁊ hoſpitali eliminata ꝯtagione: ⁊Iunna tactas ī laraere ſalubri reddito bernardinꝰ:inxipūi prupibꝰ dueiuſqꝫ cōſocij: etſi illoꝝ qͣꝫpluresiicerami p̄ſſet: q vn̄morbo deceſſerint ī ꝓpriaſ domosiit hict ⁊ ꝯſtītremearūt: bonoꝝ operū fructū reſriialꝰ e imutari: ⁊portātes: oīs v̓o ppl̓s ſenēſis eūtanqͣꝫ lucernā poſitā ſuꝑ cādelaxxHte ſcnbrū mirabant̉: ⁊ tā p̄clari facinoris celſitudo vbiqꝫ vulgabatur.airinturr alis ordinisPro ſcd̓a die de ꝓfectu eiꝰ ī ordiIuhulr renūa durUm aūt bernardi ne Le. j.nimitiriulli xrr mīictxonuſ tā pio ꝑfecto oꝑe domūumi laū q rūgrores ꝯtrediſſet: cepit ardēti febre collidiuiniu ſa mnū laboꝝaquā ſibi a dn̄o magis ad meritoriſi diſciciis cērū cumulū qͣꝫ alia qͣcūqꝫ ex cauiumni fuutꝭ nc ibobbꝰ cuſa īflictā poſſumꝰ excogitare. Nāiiuiupilaclemētiſſimꝰ deꝰ ſic cūcta moderatur vt hoc oē qd̓ geſtū eſt v̓tutisexploratio potius qͣꝫ pene īflictioiuuiꝰvideat̉. Infirmitas enī peccandimulindinē̓ refomitē amouet: delicta cōprimit:īmulite ⁊ſimulqꝫ p̄monet ad ſalutē. Didilij ſine ſcuctcerat nēpe atteſtāte apl̓o v̓tutē īiia praꝝ deinfirmitate ꝑfici: ⁊ id ſaluatorisIa ipcimēte reuoluēs. Quos diligo hos⁊ corrigo: cepit ad altiora ꝓ xp̄inoīe ꝑferēda attētiꝰ cor appone̓:⁊ firmiſſimo ꝓpoſito decreuit xp̄omilitaturꝰ: nullū ſe deinceps comerciū cū mūdo habituꝝ. L. ij.Nō multo poſtmodū elapſo tꝑeEt cupͥſtine ſaluti reſtitutꝰ ſolitaria loca ſolus q̄ritans īcedebat: ⁊ vberiori ſpūs ꝯcepto feruore: ſeceſſitꝯtinuo ī agellū incultū ac nemorſieſiles.