ſupra portā carmelie ſenarū depi mēta miniſtrāteſ: aromatarij vnctā quotidie adoleſcēs adultuſqꝫamoroſis aſpectibꝰ cōtēplaret̉: vt N orrēdus itaqꝫ erat locus L. ij.per viſibilē picturā ad īuiſibilem ille ex moriētiū numero ⁊ vlceraeiꝰ pulchritudinē ſurſū ageretur.Erat aūt bernardinꝰ ī domo v̓ginis: vt angelus deſeruiēs: cuiꝰ vitā ītegritatēqꝫ ſenēſes admirantes: vere bonū: vere ſcm̄ publicaſi voce p̄dicabāt: in quo nō minprudētie ⁊ grauitatis qͣꝫ ſcimonie relucebat: in quo nihil ſuꝑſtitioſe affectateqꝫ bonitatis: nihiloſtētatiōis: nihil niſi moderatuꝫ⁊ ꝯſtās: nihil niſi ſale ꝯditū apparebat ꝗ recte affectiōes ſuas regere: recteqꝫ aīo ſuo īperare poſſe videret̉. Eius nimirū tā eximium charitatis feruoreꝫ: manifeſtioribꝰ etiā voluit deus indicijscōprobare. Infra octaꝫ. Lcō. jͣ.Um ī anno milleſimo. cccc.LAtꝑe iubilei peſtis qͥdam vniuerſalis: quā epidimie morbumappellāt: toti pene italie ſuꝑueniſſet: tātūqꝫ ſenis ſeuiret: vt īnumerus ꝑegrinoꝝ numerꝰ romā petōtiū: ideqꝫ redcūtiū ad hoſpitale illud noīatiſſimum ſcē marie de laſchala ſenas applicaret. Et qͦꝫ.plurimi morbidi epidiniieqꝫ morbo īfecti ex hac luce migrarent:adeo vt ꝯtinuis tribꝰ mēſibꝰ ⁊ vl charitatē nemineꝫ hr̄e qͣꝫ ꝓ amitra: quotidie. xij. vl. xvj. ⁊ multoqn̄qꝫ plures decederēt. Tūc tꝑistali ſeuiēte morbo: defūcti ſūt miniſtri domꝰ fere oēs īfirmis ſerui horrēdā hāc peſtē euadere medientes: ml̓ieres quoqꝫ deuotiſſime tari cepit: ſꝫ qͣꝫ gratꝰ vgini ⁊ xp̄ovtriqꝫ infirmoꝝ ſecui cibaria ꝯdientes: ſacerdotes ⁊ clerici ſacra/ tā cōmutare valeret. Et ardetuſi.jjpla liguētaria ⁊ antidota p̄parantes.21Iin dus i p̄ſi.xj puiſitoꝝ fetore horribilis vt nullus exIAequunt̉:eū ītuētibꝰ reꝑiri poſſet: ꝗ gratisii verſaaut p̄cio quocūqꝫ dato vellet īfirnuinimis mimātibꝰ procinari: lachrymabantinu vet exet mlāguētes: ⁊ ſibi miẜeri acclamatrt. piajqͥetecllēbant: anxiꝰ quoqꝫ hoſpitalis pͥorli puent arac rector: vir optimꝰ ic timēs deum: ī pauperū ſubuētiōe ꝓ viribFulihicū t ri prtillaborabat: ſꝫ tā acerbe ſeuiētemhnilin ni ſuitrmmꝰ qhūc epidimie morbū aīaduertēsinini tit ntimcut̉ꝯſternatꝰ aīo ⁊ exiſtimans aut qͣinituiocamꝰ: ꝙcūqꝫ data pecunia ī poſterū ꝓ īfimis miniſtros reꝑiri nō poſſe: acne prilū cerimūbeatā v̓ginē ī cuiꝰ honore inſignerucarrn i ꝑillud hoſpitale erectū fuerat: nō ſiinui dͥo certe mōne lachrymis: deuotiſqꝫ p̄cibꝰ ſemuū luiuam necces 2dꝯuertit: eādē ſūmis exorās p̄cibiuuinuiū arris ꝯſonne ſacrā ſibi dedicatā edē ẜuiētiūuirrutꝫ imniꝫ a. mru xco. 2miniſterio orbatā deẜeret. L. iij.Iuiſuliut. lijila. he pͥn̄P ie eꝗdē credēdū ē mr̄em miẜiiupilmiluꝰ naſpi: doncordie miẜis opē oportunis meIlſturiū gur ac̓ydijs ꝯtuliſſe. Nā ſubito bernardiimilimptn ilciuaꝫminuunus ꝗ iā viceſimuꝫ attigerat aner cmn.nū ſpūferuoris īſtigatꝰ: ⁊ v̓ginisamore ſuccēſus cuiꝰ domꝰ tā hordo xjrēda clade ꝑiclitabat̉ meritoruꝫoccaſiōe accepta illud ſaluatorisla: ⁊ int̓dictū mēte reuoluēs. MaioremInro ꝯuinmmili lcis aīam ponere: ⁊ xp̄m ꝓ ſalutepus xp̄siumamūdi ī ligno crucis vitā expoſuinaqͥſo ꝯctipla: cōſe: ītrepidus nō quo pacto poſſetn mifioī ꝓximis obſeꝗoſus mortē cū viydar ſp-