Et ide ſuꝑ barbaros ꝯſtantinusfaciēs īpetū ꝓxima luce illi territi fugerūt. Et ſic ppl̓s romanusab adulteris ⁊ homicidis tyrānide ſeruitutis maxētij diuina virtute eſt liberatꝰ. ℟. Hec ē arbordigniſſima ī paradiſi medio ſituata. In qua ſalutis auctor morteꝓpria mortē oīum ſuꝑauit all̓a.ꝟ. Crux precellēti decore fulgidaquā helena ꝯſtātini mater ꝯcupiſcēti aīo reꝗſiuit. In qua. In. ij.noct. an̄t. Felix ille triūphus fit ſalus egris vite lignū: mortis remediū all̓a. pͥs. Cū īuoca. pͥs. Ver.bamea. pͥs. Dn̄e dn̄s noſter. ꝟ.Adoramus te xp̄e ⁊ bn̄dicimustibi all̓a. ℟. Quia per ſcāꝫ cruce̓tuā redemiſti mundū all̓. L. iiij.¶ Depta igit̉ ꝯſtantinus victoaria: ſeptimo anno īperij ſui īgreſſus eſt romā. Et ꝯuocans ſacerdotes xp̄iane religionis: de ſigno crucis per qd̓ bellum viceratdiligentiſſime perꝗrebat. Et audiens ꝙ eſſet triumphū celeſtis regis: miſit ad ſilueſtrū ep̄m eiuſdēvibis. Qui cū veniſſet ad eū: ꝓtulit ei oēs dīnas ſcripturas: legit⁊ credidit: ⁊ ſtatī cathetizauit euꝫin noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūs ſcī: ⁊ cōfirmatus in fide xp̄i iuſſit templadeoꝝ deſtrui: ⁊ eccl̓ias edificari innomīe ſaluatoris nr̄i ieſu xp̄i. ℟.Crux ⁊ virga vigilās: iubar glīevictorie ſignū. Quā ſalus eternaex cūctis cedris precioſaꝫ elegital̓. ꝟ. O lignū vite ⁊ crux digniſſima q̄ de corē ⁊ pulchritudine demēbris dn̄i ſuſcepiſti. Quā. Ambroſius ī libro de obitu theodoſij.Onſtantino: lꝫ ba Le. v.ptiſmatꝭ gr̄a in vltimis cōſtituto oīa peccata dimiſerit: tn̄ qꝛpͥmus īperatoꝝ credidit: ⁊ poſt ſehereditatē fidei pͥncipibꝰ dereliꝗtmagni mieriti locū repperit: cuitꝑibꝰ cōpletū eſt illud ꝓpheticuꝫ:in illo die erit qd̓ ſuꝑ frenū eꝗ ſāctū dn̄o vocabit̉ oīpotenti: qd̓ illaſcē memorie helena mater eiꝰ īfuſo ſibi dei ſpū reuelauit. ℟. Dū ſacrū pignus celitus reuelat̉ xp̄i fides roborat̉. Adſūt ꝓdigia in virga moyſi pͥmitus figurata al̓. ꝟ.Ad crucis ꝯtactū reſurgunt mortui: ⁊ dei magnalia reſerant̉. Ad.Eatꝰ tali parēte cō/ Le. vjͣ.ſtātinus q̄ īperanti filio diuini muneris q̄ſiuit auxiliū: quo inter prelia quoqꝫ tutus aſſiſteret:⁊ periculū nō timeret. Magna femina q̄ multo amplius īuenit qd̓īperatori cōferret qͣꝫ qd̓ ab īperatore acciperet. Anxia mater ꝓ filio cui regnū vrbis romane ceſſerat: feſtinauit hieroſolymā ⁊ ſcrutata eſt locū dn̄ice paſſionis. Stabulariā hanc pͥmo fuiſſe aſſerūt:ſꝫ ꝯiunctā cōſtantino ſeniori: quipoſtea regnū adeptus eſt. ℟. Efelix femina q̄ flagrāti amore dn̄iferuēs crucē ⁊ clauos īuenire meruit. Et īclyti pͥncipis frenum exeis ſtuduit decorari all̓a. ꝟ. Indie illo ſicut ſcriptū eſt qd̓ erit infreno ſcm̄ dn̄o vocabitur. Et. Iniij. noct̉. an̄t. Adoramus te xp̄e ⁊bn̄dicimus tibi: qꝛ ꝑ crucē tuā redemiſti mundū al̓. ſs. Cātate .j..2331
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten