Sermo iiiDe oībus ſanctis
mentū figurabat ppl̓m xp̄ianū qꝛ fuerūttot iudei qͣt xp̄iani Scdo de ſciētia ſanctoꝝ eſt notādū ⁊ hoc ē magna conſolaro ruſticoꝝ bene viuentiū. Nam in illopuncto in quo aīa ſapientis vel ruſtici ſiue pueri intrat ꝑadiſum deꝰ aꝑit ſibi vnum librū ſolū hn̄s duas cartas ⁊ ſubito hn̄t noticiā oīm artiū ſciētes naturaset virtutes ⁊ ꝓprietates oīm reꝝ. Iſte liber ē xp̄s pͥma carta ē diuinitas. ſcd̓a eſthūanitas plus ſcit tūc vnꝰ ruſticus btūsqͣm ſciueunt hic om̄es apl̓i ⁊ virgo maria q̄ p̄ oībus fuit illuminata hoc tangitGrego. Qd̓ eſt ait ꝙ nō videāt. qui vidente oīa vident. Iō in ꝑadiſo non ſuntmagiſtri nec p̄dicatores docentes alios.es veniēt dicit dn̄s nō docebunt vltravie ꝓximū ſuū ⁊ vir fratrē ſuū dicēs cognoſte dn̄m ꝯm̄es enī cognoſcēt me a miniꝰmio vſqꝫ ad maximū ait dn̄s. Sed in hocmundo indigemꝰ magiſtris. Iō teneatꝭbonā vitā ⁊ ſtudeatꝭ mō in libro caritatis ⁊ dilectōnis qꝛ tunc ſcietis oīa ⁊cͣ.De tercio nota ꝙ qͣꝫtitas ſiue magnitudo ſanctoꝝ virtualis ē clemētia diligēsqꝛ gloriā qͣm ip̄i hn̄t deſiderāt nos hr̄erogādo ꝓ nobis vt ad illā gl̓iam ꝑueniamus ꝑentes enī amici filij quos ibi habemꝰ orant ꝓ nobis. Dicat quō in cathedris ſunt ſcripta noīa exn̄tiū in gr̄a ẜm p̄mia eis correſpondentia. Gaudete ⁊ exultate qm̄ noīa vr̄a ſcripta ſūt in celis Luce. x. Cogita qn̄ amici nr̄i vident ibi noīaſcripta ⁊ letant̉ ⁊ rogant deū vt cōſeruemur in gr̄a ⁊cͣ. Sed qn̄ hō peccat mortaliter delet nomē ⁊ ſcribit̉ in inferno Auctoritas. Qui aūt peccauerit mihi deleboeū de libro meo Exo. xxij. Cogitate queamici noſtri iā vidēt ibi nomīa ſcripta ſipoſſet ibi eſſe triſticia quō triſtarent tuncorant deū vt conuertamur de peccatis ⁊faciamꝰ pnīam ⁊cͣ. Ecce clemētia ſanctoꝝ. Auctoritas Cypria. patriā noſtrā
ꝑadiſum cōputemꝰ ꝑentes pr̄iarchas ⁊ꝓphetas iam habere cepimꝰ ut qͥd nō ꝓperamus vt qͥd non curamus ut pnīamnr̄am videre ⁊ ꝑentes noſtros viſitarepoſſemꝰ magnus illic caroꝝ numerꝰ nosexpectat turba filioꝝ ꝑentū ⁊ amicoꝝ qͥiam ſunt de ſua ſalute ſecuri adhuc de noſtra ſalute ſolliciti.¶ De oībꝰ ſanctis. Sermo. iij.Erces peſtracopioſa eſt in celis Mat. RUolens nūc vobis p̄dicarede oībꝰ ſanctis dei de quoꝝ btītudīe hodie ꝑ totū mūdū ſit ſolēnitas. Iō vt ſermo nr̄ dicat̉ a me ⁊ audiat̉ a vobis ī lauqꝛ tūc cōplet ꝓphetia Iere. xxxi. Ecce di deī dem ⁊ reuerētiā pͥncipalit̓ ⁊ oīm ſcōꝝ p̄ſentemꝰ virgini illud iocale ꝙ ip̄a tm̄ diligit .ſ. ſalutatōem angelicā ⁊cͣ Hoc verbū eſt xp̄i in euāgelio hodierno dicētꝭ oībus ſcīs ꝑadiſi. Merces vr̄a .i. gl̓ia ⁊ beatitudo qm̄ hētꝭe in celi& copioſa. Modo de bt̄itudīe ſcōꝝ ẜm motiuū thematis ⁊ ẜm ꝙ feſtū reqͥrit volo tria punctadeclarare.Primo de loco ⁊ de gl̓ia excellentiScd̓o de numero ſcōꝝ tranſcendēti.Tercio de ſtatu ſcōꝝ cōuenienti.Iſtis declaratis credo ꝙ intelligātis gloriā ꝑadiſi. Quātū ad pͥmū de loco degl̓ia excellenti dicit thema in celis non interris qꝛ ī hͦ md̓o nō habuerūt magnamgl̓iaꝫ ſꝫ labores tedia ⁊ miſerias ſꝫ in cel̓hn̄t gl̓iam. Id̓o apl̓s in ꝑſona oīm ſcōꝝdic̄. Noſtra cōuerſatio ī celis ē. Vn̄ ⁊ ſaluatorē expectamꝰ dn̄m nr̄m ih̓m xp̄m qͥreformabit corpꝰ hūanitatꝭ nr̄e cōfiguratū corꝑi claritatis ſue ad Ephe. iij. Queſtio ē hic theologicalis ⁊ phiſical̓. Certūeſt hic ꝙ gl̓ia ſcōꝝ ē ī celo empireo īmobili ⁊ inꝑmutabili. Cū gͦ celū empirealenō ſit niſi vnū qͣre xp̄us dicit in themateMercā vr̄a copioſa ē ī celis plurali. ma