Sermo iiDe omībus ſāctis.

diceret aliqͥs ergo tediū debent habereqꝛ hic clerici qn̄ diu cantant attedianturRn̄ſio veꝝ ē in hoc md̓o ſꝫ in ꝑadiſo nōattediant̉ īmo ſicut famelicꝰ comedit delectat̉ ⁊cͣ magis incōꝑabiliter delectant̉ſancti ī laude diuina. Moralit̓ aſſimilemur eis in celo nō ſolū magni ſancti. ſꝫetiā minores laudāt deū. Ita dꝫ eſſe inhoc mūdo magni ⁊ parui dn̄t deū laudare. Maiores dn̄t taliter nutrire pueroset quolibet die qn̄ petunt pane dicāt auemaria ⁊cͣ. Ite qn̄ ſunt. v. vel. vi. annoꝝꝙ cōfiteant̉ qꝛ dicit ſanctꝰ Rrego. ꝙ puer. v. annoꝝ fuit damnatꝰ qꝛ ſicut audiebat iurare iurabat. Nam tota illa etasplena ē delictis ⁊cͣ. vt dicit illa decretal̓de delictis pueroꝝ. Itē ꝙ ducatis eosad miſſam ⁊ quolibet anno in paſcha debent cōicare qn̄ erūt. x. vel. xi. annoꝝ. qꝛ illa eſt etas diſcretionis dict b. tho. in qͣrtoſcripto diſ. ix. ar. v. q. iij. in corꝑe ſigna deuotionis in eis apparuerūt licet aliqͣ clerici ex ignorātia dicāt ꝙ nō dn̄t cōicare qͦuſqꝫ ſūt. xx. annoꝝ. Dicat̉ quō curatꝰ debet ſcribere qͥ cōfitent ⁊ cōicant ⁊c̄ Id̓oapl̓us. Nolite ad iracundiā ſupple dei ꝓuocare filios ⁊cͣ ad Ephe. v. Sic̄ ergo ſihic deū laudauerimꝰ in ſanctis ſuis ipſehic largiet̉ nobis gr̄am ⁊ in futuro gl̓iaꝫ.¶ De oībus ſanctis Sermo ſecundusIdi turbammagnā qͣm nemo dinumerare poterat v̓bū iſtud habet̉originalit̓ Apoca. vij. ⁊ recitatū ē ſtatīin epl̓a hodierna pn̄s ſolēnitas ē oīm ſanctoꝝ. Rōnē vide ī pn̄ti ẜmōe ẜm qd̓ inuenit̉ ī ſcā ſcriptura ſingularit̓ ī libro reuelationū .ſ. Apoc. Ioh̓es ſemel exn̄s inoratōne ſubito fuit raptꝰ. Cui deꝰ on̄dittotā gl̓iam ꝑadiſi. ſicut amicꝰ amico domū qm̄ edificauit ⁊ finita reuelatōe acſifuiſſet interrogatꝰ qͥd vidit ī ꝑadiſo Reſpondit vidi turbā magnā ⁊cͣ vſqꝫ agno

vtꝫ in epl̓a hodierna q̄ habet̉ originalit̓Apoc. vij. Nota ꝙ tenebat palmas ī ſignū victorie. de dyabolo ꝑ hūilitatē. decarne ꝑ caſtitatē. ⁊ de mudo ꝑ pauꝑtatem. De tota iſta reuelacōne epl̓e hodierne ego ſolū recepi ꝓ themate. Uidi turbam magnā qͣm dinumerare nemo poterat. De iſta magnitudīe ſeu qͣꝫtitate ſcōrū volo mō declarare duo pucta. Primo enī declarabo eoꝝ magnitudine ſeuqͣꝫtitatē innumerabilē. Scd̓o magnitudine ſeu qͣꝫtitatē virtualē Pro pͥmodicit Ioh̓es in themate. vidi turbā magnā ⁊cͣ. Sed ſtatī arguo cōtra hoc Nāxp̄s loq̄ns de p̄deſtinatis dicit. Multiſūt vocati pauci vero electi Math̓. xx.Modo ē q̄ſtio. Cū ioh̓es dicat/ eos eēinnumerabiles xp̄s vero diē pauci veroelecti Metit̉ ioh̓es Rn̄ſio nō qꝛ verbaſūt xp̄i reuelata iohāni. nec xp̄s p̄t mētiri nec falli. Cōcordat hec difficultas theologica qm̄ de ſcīs poſſumꝰ loqͥ dupliciter ſcꝫ abſolute vl̓ reſpectiue ſiue comꝑatiue. Prīo mō ſūt ml̓ti ⁊ qͣſi innumerabiles nob̓ ⁊ ẜꝫ iſtū modū loqͥt̉ Ioh̓es d.vidi turbā ⁊cͣ. Scd̓o mō ſūt pauci ⁊ ẜꝫiſtū modū loqͥt xp̄s. Dicat̉ ſil̓itudo de arena ī littore maris ⁊ d̓ illa quā teneo inmanu. Si enī q̄rat̉. ſi teneo ml̓ta granaarene in manu. Rn̄deo abſolute infinitaſūt ſꝫ reſpectiue cōꝑando ad illa q̄. ſūt inlittore maris pauca grana ſūt ī manu itaeſt de ſcīs. Si loqͥmur de eis abſoluteſūt īnumerabiles. Iō ioh̓es ait. vidi turbā magnā. Iſtud maxīe patebit ī iudiciogenerali qn̄ ad dextra recipiet boni eritmagna turba ⁊ qͣſi innumerabilis ſꝫ cōꝑando eos dānatꝭ qͥerūt ad ſiniſtrā paucierūt ſaluati ꝟbi gr̄a an̄ xp̄i aduētū tranſiuerūt qͣſi. v. milia ānoꝝ ⁊ illo tꝑe nullꝰſaluabat̉ deptꝭ paucꝭ de abraha qͥ ī lymbo reſeruabant̉ vſqꝫ ad xp̄i aduentumqui debebat eos collocare in paradiſoomnes autem alij damnabantur. Ex-