Archāgelo SermoDe ſcō Michabele

dicit o quid faciā de iſto ribaldo ⁊ reditad celū. veꝝ tn̄ ex hoc n̄ deſerit īmo ē ꝑatus benefacere ⁊cͣ. ſed poſt pctm̄ cōmiſſū luxurie vīdicte vl̓ alia redit q. d. videbo ſi potero eū inclinare ad pnīam ⁊ loqͥtur ymaginationi. d. peccaſti. Iō cōfitere.aua aīam tuā/ ⁊ fac̄ pnīam de hoc figuralegit. iij. Re. xix. d̓ helya ābulāte ꝑ viā deſertā beſtijs plenā ⁊ dorminit ſub vnbra iumꝑi ⁊ angelꝰ dn̄i tetigit eū ⁊ dirit illi. Surge comede. Nota bn̄ textuꝫibidē qꝛ pulcra ē hyſtoria. Nam helyasdormiens in via ꝑiculoſa ē pctōr pn̄s vihil aliud ē qͣm via vnꝰ vadit ſcꝫ pertē ⁊ aliꝰ venit .ſ. ꝑ ntītatē .i. ibi morit vnꝰ ſenex ⁊ illic naſcit̉ vnꝰ puer. vbiſunt qui erāt mille anni. ⁊cͣ Iam cōpleuerūt viā ⁊ via ē ꝑiculoſa. Et nūqͥd ꝑiculoſum eſſet mapę in quo de. v. nauibusvix euaderet vna. ⁊cͣ. Et peccator dormit nō cogitās offenſam factaꝫ deo necꝑiculū in qͦ ē ſed ridendo cantando ⁊ ſaltando vadit ad infernū ded qͥd facit angelus excitat cū ꝑ compunctione ⁊cͣ. Inducens ad pnīam cōtritionē cōfeſſioneꝫſatiſfactionē in remiſſionē iniuriaꝝ vt deus ei remittat ⁊cͣ. Nota pͥmo tetigit angelus heliā .i. pctōrē ſcꝫ ꝑ cōpunctionemnō enī expectat infirmitate. ſcd̓o cōmedithelyas .i. pctor edere debꝫ ſcꝫ ꝑ euchariſtie cōionē. qꝛ ſicut cibus corꝑalis confortat ad ambulandū in hac vita. Ita cibus ſpūalis ⁊cͣ. Tercio ambulauit ꝑ fecpeutentie ⁊ ſatiſfactōis cōtritōem. Et ī histribꝰ pͥncipalit̓ cōſiſtit pnīa Ꝙꝑ angelumꝓuocemur ad pnīam. Aucͣtas Freuerſus ē angelꝰ qͥ ſcꝫ receſſerat ꝓpter pctm̄qui loquebat̉ in me ⁊ ſuſcitauit me quaſivlrū qͥ ſuſcitat de ſomno ergo videte neetc̄. Dico quarto ꝙ ꝑ ſanctos angelosin fide xp̄iana ſumꝰ informati fides enīxp̄iana ē tante ſubtilitatis altitudinis ⁊ ꝓfunditatis ꝙ intellectꝰ humanꝰ ꝑ ſe nonp̄t attingere ad intelligendū. Credentia

iudeoꝝ ⁊ ph̓oꝝ ꝑ intellectū naturalemp̄t on̄di incōicabilit̓ ſcꝫ ꝙ ē vnꝰ deꝰ vnūpͥmū principiū ⁊ pͥma caprimꝰ motorSed ꝙ ille vnus deꝰ ſit pr̄ generās ⁊ filius genitꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ ſpiratꝰ ut. Exēplificat in ſole hoc nō p̄t ſciri in intellectunaturali. Itē ꝙ deꝰ ꝓuideat oībꝰ creaturis ⁊ aīalibꝰ hoc intellectꝰ p̄t intelligere ſed ꝙ deꝰ ⁊ hō det ſe ad manducandū in hoſtia cōſecrata non ſufficit intellectus nr̄. Ideo requirit̉ ꝙ a maiori intellectu iuuet̉ quēadmodū intellectꝰ nr̄ iuuatur ab angelis qͥ clare vident ſecretū trinitatis. Intellectus enī nr̄ ē vt lux parue candele que nō ſufficit ad legendum.pͥmā lr̄am ſed qn̄ iuuat̉ lumīē magni cerei videt̉ optime ⁊ legit lr̄a pͥma ſcꝫ miſterij trinitatis ⁊ alioꝝ articuloꝝ fideiqn̄ lumīe intellectus noſtri iuuat magis aiciluis intellectꝰ angelici. Sic fuit de virgine maria q̄ lꝫ crederꝫ āgelo tn̄ dixit quōfiet iſtud ⁊ intellectꝰ angelicꝰ intellectuimarie applicatus dicēs. Spūſſanctꝰ ſuꝑueniet inte ⁊cͣ. Nota obumbrabit tibiAlie mulieres concipiūt ad ardorē ſolisſcꝫ carnalis cōcupiſcentie ſed virgo cōcepit ſine cōcupīa qꝛ ſicut granū formaturinfra auellanā ⁊cͣ. ⁊ virgo illūiata dixit.Ecce ancilla dn̄i ⁊cͣ. De iſta illuminatōne Auctoritas. In ip̄a nocte ſcꝫ cognitionis noſtre obſcure. Ecce angelꝰ dn̄iaſtitit ⁊cͣ ſcꝫ illuminando ⁊ lumīe refulſit qn̄ hoc intelligit dicendo. O gratesdeo mō intelligo Actu. xij. Ideo videtene ⁊cͣ. Dico. v. ꝙ ꝑ ſcōs ſimꝰ corā deo Aglosaduocati. qͦ ſūt nr̄i ꝓcuratores nā qn̄ aliqͣmagna q̄ſtio deducit̉ corā rege vel ī curiaregis ꝯͣ alique miſerabilē ꝑſonā rex ꝓuidet illi miſerabili ꝑſone denotabili aduocato. Ita facit xp̄s. Alte in curia xp̄i deducit̉ litigiū ꝯͣ nos ⁊ xp̄s ꝓuidet dās no nbꝰbis aduocatos ⁊ ꝓcuratores ſcōs angelos ne coronā regni ꝑdamꝰ. Aduocātenī ⁊ ꝓcurant ꝓ nobis pn̄tando bona