Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

crucis Sermode exaltatōe ſācte

dolos ſp̄ tuos poſuiſti eos ſup̄ hāc ymaginacōeꝫ aſcendendi deieciſti eos alleuarentur. pͣs lxxij. Ide de mulieribꝰ ſimpliciter viuētibus de domo de filijs faīlia curātibꝰ tales recte viā planam vadūt ad paradiſuꝫ. Sed dicit demō tu portaſti viro tuo vt talis. quare tu vadis vt illa ⁊cͣ. da ſibi malū prandium cenā ⁊cͣ. Itē ſicut talis eſt dn̄a domus quare tu ⁊cͣ. Cauete vadatisſimpliciter plane qꝛ qͣꝫto de altiori loco cadit homo tāto caſus eſt ꝑiculoſior. Iob in ꝑſona pctōris loques diabolo dicebat. Eleuaſti me ⁊cͣ. quaſi ſuꝑventū ponēs alliſiſti me valide ſcio quiamorti me tradis. Iob. xxx. Dico tercō fuit ī periculo moriendi lapidacōis. vtpatet Ioh̓. viij. xp̄us predicaret iudeis declararet eis ſuam diuinitatē di.Amē amen dico vob̓ ſi quis ſermonemmeum ſeruauerit morteꝫ non videbit ineternū. Dixerūt iudei Abrahā ꝓph̓emortui ſūt. quē teip̄m facis; xp̄s loquebatur de morte infernali iudei intelligebant de corꝑaliEt xp̄s clarius loquēs dediuinitate dixit. Amē dico vob̓ antequāabrahā fieret ego ſū. Sum eſt nomē diuinitatis. Ego ſū qui ſuꝫ Exo. iij. Iudeiaudientes ipē dicebat ſe eſſe deū voluerūt ip̄m lapidare dicit textus/ xp̄s abſcondit ſe .i. inuiſibileꝫ ſe eis on̄dit perquirebāt dicētes. vbi eſt. ſꝫ virgo maria apl̓i videntes ſequebātur.Queſtio qͣre nec ſic voluit mori qꝛ eciā.etcͣ. moralis eſt caueamus a mortelapidacōis ex peccato auaricie qꝛ auaruseſt durus vt lapis frigidus/ durus qꝛnl̓lū dulcore on̄t d̓bitoribꝰ ſuis ſꝫ dureaſpere repetit vſuras debitum ⁊cͣ. frigidus qꝛ ſine igne caritatis vidēs pauꝑesmori fame curat ſubuenire eis/ tenet flore. incarcerati captiui puelle non pn̄t aliqd̓ emolimentū habere ⁊cͣ Iob moraliter loquēs de auaro dic̄.

Cor eius indurabit̉ quaſi lapis ſtrīgetur quaſi malleatoris incus. Quarto lapides auaricie ſūt ſpēs auaricie. vnus lapis eſt qui d̓r rapina iſto lapide ꝑcutitcaput dn̄oꝝ. Alius d̓r ſymonia p̄latoꝝdādo beneficia vel ſacramēta pecunijsiſte lapis ferit ī corde. Alius lapis dicit̉vſura frangit brachia ſcꝫ laboratoresDicat ꝯͣ racōem auaroꝝ dicentiū. Si illa ꝑſona vel coītas tenet meā pecuniamquare ego poſſum reciꝑe aliqͥd ꝓptercarencia. Iſta racō includit errore ſolum ī ꝯſequēte ſꝫ in antecedente/ qn̄ dicitmea pecunia falſū dicit qꝛ dn̄s tenet̉alteri reddere conputū tu teneris. ymoxp̄o qꝛ dnī eſt terra plenitudo eius ⁊cͣDiuites ſolū ſunt admīſtratores.. Adcoꝝ. iiij. xp̄us tenet moduꝫ regū facienstheſaurarios vt miniſtret prīo in ſuis neceſſitatibꝰ in vanitatibus. Scd̓o inpauꝑibꝰ dādo vel mutuādo qꝛ ita vultdeus. Aliter ſi diſpenſāt conͣ voluntatēdnī ipē ſcret caſtigare. Item cōcluſio eſterronea dicēdo vſura ſit peccatuꝫmortale. Alia ſpes emendo parata pecunia minori p̄cio vel vendere plus racōe exſpectacōis qꝛ vſura eſt. Alia eſt retencō de ſalarijs ſeruitoꝝ ⁊cͣ. furta ſecreta. Dicat conͣ illos credūt furtū ſecretū fructuū non ſit peccatū. Itē de vſura volūtatis vel de molēdina ⁊cͣ. Ne offendas ad lapide pedem tuum. psͣ. xc. Item in via ruine eas non offendasin lapides. Eccī. xxxij. Dico quartofuit in periculo mortis intoxicatōnis. Euāgeliſte ponunt clare hoc ſꝫ eſt ad hocracō ꝓph̓ia. Racō eſt iſta qꝛ duꝫ xp̄usiret predicādo non predicabat pecuniasſed poſt p̄dicacōeꝫ circumſpectis omnibꝰſed nullus inuitauit reuerſus fuit vſqꝫ bethaniā vt dicit̉ Mar. xi. dicit gloſa reſpiciebat ſi aliqͥs inuitaret ad prādiu dicendo. Dn̄e exquo dediſtis bonūprandiū nobis ſpūale venite dabimus