Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

marie virginisDe natiuitate bt̄e

rentur gaudio leticie ꝯſolacioni dulcedini ꝟginis. Et ſicut virgo ante conſueuit orare dicēs. Ad te leuaui oculosmeos qui habitas in celis. Tunc orabatAd te leuaui oculos meos habitas incelis in vtero meo. Ecce gaudiū Et nota ex gaudio ꝟgo licet eſſet aſſueta incepit vnū canticū dicēs Magnificat aīamea dominū Et exultauit ſpūs meus indeo ſalutari meo ⁊cͣ. In cantico ſunt. x.verſiculi. Racio quia ſciebat dece menſes portaret filiū dei in vtero nouē cōpletos de decīo recepit ſeptē. vel octo diesNota exultauit. id ē extra ſaltauit ſcd̓mcthimologiā ſicut ille recipit rumoresde nouit̉ papa creato. Ecce gaudiū. Sꝫecce triſticia. Dicatur quādo vterus ꝟgīnis ingroſſabat hoc vides Ioſeph modicum admirans infra ſe dixit. O miſerquid eſt hoc d̓t beatus Bernardus exvna ꝑte dicebat. impoſſibile eſt ſancta creatura peccauerit ex alia ꝑte dicebat hoc naturalit̓ poteſt fieri. Intantū cogitauit occulte dimittere ea compoſuit ſarciūculas volens recedere ⁊cͣ. Cogitate triſticiā ꝟginis audebat reuelare ſecretū quia erat vt ille mulierculeque quicqͥd ſomniant totū dicūt ⁊cͣ. Etquādo beata Anna petebat filia quid eſthoc ⁊cͣ. Rn̄debat virgo maria mater deꝰſcit qͥd eſt mater flebat ex vna parteIoſeph ex alia. Cogitate triſticiā virgīs flens dicebat. Dn̄e audeo reuelareveſtꝝ ſecretū quia neſcio ſi placeret vob̓ſꝫ vos dn̄e reueletꝭ ſponſo meo ne dimittat me ne ſim diffamata. Ecce triſticia.Ideo d̓t euuangeliū. eſſet deſponſata vſqꝫ dimittere. Mathei. i. Moraliter inſtruimur hic vt illud magnū gaudiū diei nupciaꝝ tēperetꝭ timore Cogitare debet vir īfra ſe dicēdo O miſer egoſū modo in tanto gaudio. De iſta vxoreqͥd ſcio ego ſi erit bona legalis ⁊cͣ. Idemvxor debet cogitare. O miſera quid ſcioego ſi habebo pacē iſto. Si erit zeloti

pus de me ſimilia. Ita faciebāt antiquitus illi ſancti hoīes. Ecce qͥd d̓t ſcripturaacceſſerūt ad cōuiuiū timore dn̄i nupꝗarum cōuiuiū exercebant Thohie. ix.erant ibi diſſolucōes nec locuciones ⁊cͣ.Scd̓m gaudiū de pͥncipalibꝰ fuit ī natiuitate xp̄i. Dicat̉ qͦmodo in nocte natiuitatis ſicut alie mulieres in partu habētdolores multas miſerias virgo mariahabuit multas magnas inuſitatasſolaciones tota reſplendebat in facie.O dixit Ioſeph vultꝭ parere benedicta.Ita dixit ꝟgo maria. Et Ioſeph voluitvocare obſtetricē ſꝫ virgo ꝓhibuit EtIoſeph ait. vos eſtis iuuenis inexpta.Et virgo rn̄dit. deus ꝓuidebit. Dicaturqͦmodo xp̄s exiuit vteꝝ virginalē vt radius ſolis trāſiens feneſtrā vitreā ⁊cͣ.Et virgo met recepit eum in manibusnox fuit ita clara ſicut meridies. Et ꝟgogaudebat quia videbat ſe virginē incorruptam habentē filiū dei dicebat. Odn̄e vos veniſtis in hunc mundū ad ſaluandū genꝰ humanū ⁊cͣ. oſculabat oculos eius di. O oculi benedicti contēplantes celeſtia manus dicebat benedictemanꝰ que celū terrā creauerūt ſic dealijs mēbris eius Ioſeph etiā adorauit voluit vocare nutricē vt d̓aret ſibi lac ſꝫ virgo noluit licet haberet lacquia dicūt medici lac ꝓles ꝓceduntde eadē radice virgo orauit dicēs deopatri dn̄e qui paſcitꝭ omne animal ꝓuideatis filio veſtro ⁊cͣ. Auctoritas. Neſciens mater virgo virū peperit ſine doloreſaluatorem ſeculoꝝ ſola virgo lactabatvbere de celo pleno. Quale gaudiū habuit quando audiuit angelos cantantes⁊cͣ. quando vidit filiū adorari a beſtijs inpreſepio a paſtoribus. De iſto gaudioait ꝓpheta. Letabitur deſerta inuia exultabit ſolitudo florebit quaſi liliū germinans germinabit exultabit letabūda laudās Iſaie. xxxv. virgo maria dr̄ deſerta ꝓpt̓ aſperitate vite inuia qꝛ nullꝰ