Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De aſſumptōe bt̄evirginis Sermo. i.

peiores quia aliquotiens vadunt virgines forte caſte redeunt meritrices. Dicatur de mulieribꝰ euntibꝰ romā tꝑe indulgentie dormientibꝰ om̄es ſimul inſtraminibꝰ multe corrūpunt violant̉.vt dixit hoſpita magiſto Uincentio etiāvltra ꝑicula corꝑalia multa ſunt ꝑiculaaīaꝝ religioſis clericis euntibꝰ irl̓m qui pn̄t dicere officiū nec miſſam. Ideoſpūaliter fiet illa ꝑegrinatio hodie quolibet die poteſtis ire nazareth ad camerāvbi filiꝰ dei fuit incarnatus ſic de alijslocis. Terciū opus viteᵇ contemplatiuebeate magdalene illud qd̓ dicit rhemaet optima ꝑtem elegit ſibi maria. Eccehic hyſtoria hodierna Dicat̉ quō poſtqͣꝫtranſierūt. xij. anni ẜm alquos. xxiiij. ꝟgoſemel orabat d. O fili tot anni ſunt ſūinter iudeos apl̓i ſunt mundū diſperſi. recipiatis me vobiſcū flebat. hicxp̄s dat deſideranti ꝑadiſum. exempluꝫin matre ſua qꝛ vult ꝑadiſus ardenterdeſideret ſtatim apparuit ſibi angelusgabriel ſalutans eam portans ramumpalme tanta erat claritas angeli virgo ſubito cognouit. Ideo petijt eiꝰnomē. Ramus ille ſignificabat victoriāquā virgo habuit de mūdo humilitatem. de dyabolo pauꝑtate de carne puriſſima virginitate. Dicat̉ quō petijt duo. primū ut apl̓i fuiſſent in ſua ſepultura. ſcd̓m qd̓ nullus dyabolꝰ fuiſſꝫin ſuo obitu non credatis eos timeretſed ꝓpter horrorē hoc fecit. qꝛ tāta malafaciūt ſicut de rege non ꝑmittit homo criminoſus veniat coram eo non timeat ſed eum abhorret virgo maria obtinuit qꝛ oēs apl̓i ibi cōgregabant̉virtute diuina. Dicat̉ quō ppl̓us admirabat qn̄ apl̓s ab eoꝝ aſpectibꝰ amouebat nube inuenerūt ſe oēs ad portā virginis dicentes adinuicē qͣre congregauitnos dn̄s. Nota hic bn̄ legendā Et Iohanes primo venerat dixit eis rōnem

ꝓpter obitum virginis marie. Et paulus dyoniſius fuerūt ibi vt dicit Dyoniſius Ierotheꝰ. Dicat̉ quō ꝓceſſionalit̓ bini trini exhibuerūt virgini reuerētiā. pͥmo petrꝰ andreas ⁊cͣ. Et virgomaria magna leticia recipiebat eos dicēs cuilibet ſeruiciū qd̓ fecerat xp̄o filiopenas qͣs paſſi erant ſpecialit̓ btō paulodi. o paule in tali loco fuiſtis captꝰ filio meo ⁊cͣ ſic loq̄ret ꝟgo adeſt xp̄sſaltitās mr̄em d. Aue bn̄dicta vitamcōcepiſti gl̓iam inueniſti. Ad quē virgo ꝑatum cor meū deꝰ ꝑatu cor meuꝫ.In capite libri .ſ. p̄deſtinatōis ſcriptū eſtde mae vt facere volūtate dei mei. Dicatur quō ſalutabat a ſanctis angelis beatis xp̄o venerāt vt dicūt qͥdam.Et q̄ſtio ē ſi iſtud gaudiū ē maiꝰ alijsgaudijs. magnū gaudiū fuit annūtiationis in facta fuit mr̄ dei natiuitatiset apparitōis reſurrectōnis ⁊cͣ. Reſpōdeat ſimilitudinē de pulchra puella ſiue domicella multū gaudet qn̄ tractat̉de ea vt habeat virū ſed plus gaudet qn̄deſponſat̉ plꝰ qn̄ iam deſponſata a ſuoſponſo viſitat̉ plus qn̄ ſponſus mittitſibi iocalia p̄cioſa magis qn̄ ſponſo dat̉magnū officiū in domo regis ſuꝑ omīagaudebat plus in die annutiationis demultū etiā gauiſa fuit virgo maria. Nade deſponſatione tractabat̉ in die conceptōis b. ꝟ̓gīs ī die natiuitatꝭ manifeſtata. Sponſalia vero ī die apparitōis inpn̄tia triū regū. Sponſus ſuus viſitauitſponſā mr̄em ſuā ī die reſurrectōis. Accepit officiū ī curia celi empirrei ī die aſcēſionis miſit p̄cioſiſſima iocalia ī die penthec. ſꝫ hodie ē dies nuptiaꝝ qn̄ ſine dolore pena tradidit aīam ſua ī manibꝰ filijet miſtri .i. angeli pſallentes p̄cedebantſic ducta ē ad domū ſpōſi ad gl̓aꝫ ꝑadiſi ſolū ī aīa ſꝫ xp̄s pꝰ ſuſcitauit ī corꝑe ī aīa viuit regnat īeternū opti ꝑtē elegit ſibi maria. Dicatur hic