De ſcō IacoboSermo.
hely di. clamauit In hac hora petre rupteſunt ⁊ cū qͣſi defeciſſet angeli veniebāt ⁊eleuabant eam ⁊ cantādo dicebāt. Surgente cū victoria ih̓m videt ab inferis pͥma meret̉ gaudia q̄ plus ardebat ceterꝭqn̄ xp̄s reſurrexit victorioſe iſta vidit eūpͥmo ⁊ ideo fuit ardentior in amando.Hora veſꝑtina cogitabat quō xp̄m depoſuerunt. de cruce ⁊cͣ. Et ſic ab angelis ēleuabat cātādo In thezauro repoſita regis eſt dragma ꝑdita gemnaqꝫ lucet indita de luto luci reddita. Ecce qͥ pradiahabebat ⁊ vos poteſtis hr̄e cogitādo inmiſterijs xp̄i paſſiōis poſt hec cū ſic trāſiſſet. xxxij. annis angeli nunciauerūt ſibi ſuāmorte. ⁊ tūc ip̄a pecijt ꝓ gr̄a a xp̄o ut angeli portarent eū ad ſcm̄ Maximinū etde manibus beati maximini gcōicauit ⁊qn̄ vidit hoſtiā cōſecratā dixit dn̄e iheſuppe. Ego credo ꝙ ſicut fuiſtis in vterovirginis ⁊ eſtis in celo deꝰ verus ⁊ hō.Ita etiā in hac hoſtia ⁊ in fide iſta recipio vr̄m glorioſiſſimū corpꝰ Et poſt cōpleuit vitā ſuā ⁊ aīa ſua ſanctiſſima adip̄m ē ducta Cogitate hic ſi iſta tā excellens creatura ⁊ glori oſiſſima ſancta ſuper omnes alias excepta virgine maria nōfuit viſa mori quouſqꝫ cōicauit. Scitis qͣre quia recordabat̉ de verbo xp̄i dicentisAmen amen dico vobis niſi manducaueritis carnem filij hoīs ⁊cͣ qui manducat carne meā ⁊ bibit meū ſanguine habet vitam eternā Ioh̓. vi. Non fuit ſecuquouſqꝫ cōmuni caret patet quō debeſis eſſe diligentes ad cōmunicandū quolibet anno cū ſit exp̄ſſum p̄ceptū quolibet anno in paſchate cōicare ſed de bononſilio etiam in magnis feſtiuitatibus.ſc eſt cibus glorioſus qui ducit ad vitātternam. Nunc patet quomodo xp̄s maiu ſue miſericordie aperuit inopi placeatY eius ſanctiſſimis orationibus habeamus hic remiſſionem peccatoꝝ ⁊ in fuuro gloriam eternam
¶ De btō Iacobo apl̓o SermoReſcit ī templum in dn̄o ad Ephe. ſecūdo. Recitatiue autē in epiſtola hodierna ⁊cͣ. Pro breui declarationehuiꝰ verbi ⁊ introductiōe materie noſtreSciendū ꝙ inuenit ī ſacra ſcriptura ſatis clara iſta differētia inter vitā bonoꝝet iuſtoꝝ ⁊ maloꝝ. qꝛ vita iuſtoꝝ bonorū ſꝑ creſcit ⁊ augmētat̉ maloꝝ ꝟo decreſcit ⁊ minuit dicit enī textꝰ. Iuſtorūāt ſemita .i. ſtricta via pnīe timoris dei ⁊deuotōis qͣſi lux ſplēdens ⁊ ꝓcedit ⁊ creſcit vſqꝫ ad ꝑfectā diē via impioꝝ tenebroſa neſciunt vbi corruāt Prouer. iiij.Nota qͣſi lux ſplendēs ꝓcedit. Nā exqͣ l ixxexit cōtinue aſcedit ⁊ magis clareſcit hora pͥme qͣm ī aurora ⁊ hora tercie qͣm prime ⁊ ſic deinceps. Ita ē de vita iuſtoꝝcōtinue creſcit. Rō huiꝰ differētie bonorū ſcꝫ ⁊ maloꝝ ē qꝛ ꝑſone iuſte ſūt ī gr̄adei. Ecce hic lux. Et qͥcqͥd oꝑant̉ deliberāt ſiue ſint cogitatōes cordis ſiue locutiones oris ſiue oꝑatōes corꝑis īmo ꝙplus ē oꝑa naturalia ſūt eis meritoria. d̓cogitatōibꝰ ⁊ alijs nō ē dubiū ex qͦ ſūt ingr̄a ſꝫ d̓ oꝑibꝰ naturalibꝰ ut comedere utpoſſint ẜuire deo. Idē de dormitōne etiāriſꝰ ut pꝰ poſſit flere totū ē meritoriū intm̄ ꝙ vna bona ꝑſona ſꝑ aſcēdit melioreſt hodie qͣꝫ heri ⁊ cras qͣꝫ hodie Iō apl̓saſſignās ronē dicit. Scimꝰ qm̄ diligentibus deū omīa cooperantur in bonum adRoma. octauo. etiam preterita peccatavt dicit gloſa. Ratio quia quando cogitat peccatacomiſſa perſona iuſta fit humilior. Ideo vertūtur ſic ad meritū occaſionaliter. Sed peccatores non aſcenduntīmo deſcendunt de peccato in peccatumGrego. peccatū qd̓ ꝑ pnīam non diluitmox ſuo pondere ad alid̓ trahit. Ecce differētia int̉ bonos ⁊ malos Iō volēs vo