Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſcā mariā magdalena Sermo

locaret̉ forte fuit dictū a xp̄o ſeraphinis exardenti caritate. Item petijtpenis inferni de purgatorio lymbopueroꝝ xp̄us ſibi dixit totū. Ecce quōfuit ſecretaria Terciū officiū fuit quiafecit eam familiare ſuā ſociā mr̄is ſueſcꝫ virginis marie que licet eēt purior ſole dedit ſibi iſtā in ſociā nec deſpexit eamſicut multe caſte ſuꝑbe deſpiciunt peccatores. Et tn̄ xp̄s fecit familiare ſociā mr̄is ſue. qꝛ xp̄s ordinauit duas vias ad ꝑadiſū. Prima ē innocentieſiue de innocentia pura que recte vaditad gloriā: vnde dicit dauid. dn̄s priuabit bonis eos qui ambulāt in innocentia in pͣs. qͣm dilecta. Alia via ē digna pnīa qꝛ ſi deus non ordinaſſet niſi viam innocentie deſꝑare poſſemꝰ nos.ordinauit ſcd̓am pnīe dicens. Penitentiā agite appinquauit enī regnū celorumath̓. iiij. ꝓter iſtas duas vias deꝰ eleit duas marias. prima que iuit viaminnocentie fuit virgo maria ip̄am ſequūt̉ om̄es innocentes ip̄a portat vexil. Prima ꝑſona que pͥmo iuit viā penitentie fuit beata maria magdalena ī nouo teſtamēto Ip̄a enī fuit capitanea. Id̓ohodie cantat eccīa. Laudemꝰ opus dei īmaria genitrice ſcꝫ virgine. laudemus inmaria peccatrice. Sed penitente Illa eſtpeculum innocētie maria hec eſt exem pnīe Quartū officiū fuit fecitpothecaria medicā ſuā. Magnū offi eſt eſſe medicū vel appothecariū regꝭvel papē. qꝛ in eoꝝ manibus ponit vitaꝫſua. hoc officiū exercuit btā maria magdalena qn̄ xp̄o fatigato ex itinere vnxit maius pedes caput Ioh̓. xi. dicit̉.Maria hec erat que vnxit dn̄m vnguen exterſit pedes eius capillis ſuis.Quintū officiū maiꝰ ē fecit apofola qd̓ ē alcius. officiū pͥncipale auctoritas. Nos ip̄i pͥmicias / habentes ad­Roma. octauo glo. quia tꝑ e prius ce

teris habundantius petrus paulus alij fuerūt apoſtoli .i. miſſi ad peccatores.Sed maria magdalena apoſtoloꝝ apoſtola ſcꝫ miſſa ad conuertendos apoſtolos dubios de xp̄i reſurrectionē. Auctoritas. Uade ad fratres meos diceis.Aſcendo ad patre meū pr̄em vr̄m deum meū deū vr̄m. Uenit ergo mariamagdalena annūctians diſcipul̓ qꝛ vididn̄m hec dixit mihi Ioh̓. xx. cantateccīa. O mūdi lāpas margarita p̄fulgida reſurrectōem xp̄i nūctiādo apl̓oꝝapl̓a fieri meruiſti Quartꝰ digitꝰ manꝰ mīe dei fuit ſpūalis affectio ſiue ꝑfectio cōſiſtit ī qd̓ dic̄ xp̄s. Si vis perfectus eſſe vade vende oīa que habeset da pauꝑibꝰ habebis thezaurū in celo veni ſequere me Math̓. xix. Hic ponit duo pūcta ſcꝫ vendere oīa. Ecce pauꝑtas ſpūalis. ſcd̓o ē ſeq̄re me. Ecce hicdoctrina euāgelicalis. In his duobꝰſiſtit ꝑfectio ſpūalis Iſta duo habuit excellent̓ btā maria magdalena. poſtxp̄i aſcēſionē qꝛ iam xp̄o indigebatpecunijs vendidit qͥcqͥd habuit deditpauꝑibus .ſ. poſuit ad pedes apl̓oꝝ iuxtaxp̄i cōſiliū. Si vis ꝑfectꝰ ⁊cͣ retraxit ſe in parua domo viuebat manibꝰ laborando quolibet. die audita miſſa ſermone ab aliqͦ apl̓oꝝ filabat lana vl̓ linūAucͣtas in epl̓a hodierna q̄ſiuit lanālinū oꝑata ē cōſilio manuū ſuaꝝ. Etſeqͥt manū ſuā miſit ad forcia .ſ. laborando digiti eiꝰ apprehēderūt fuſū. Et ſequit̉ panē ocioſa cōmedit Prouer. vltimo. Nulla gmulier dicat oꝫ meip̄amtradere alicui vt ꝓuideat mihi. Idē demonialibꝰ dicētibꝰ oꝫ me hr̄e ſpēalē vtꝓuideat mihi qꝛ cōuētꝰ ſufficit ⁊cͣ qꝛb. maria magdale. ec̄ ꝟgo maria ꝓuidebāt ſibi filio ſuo ioſeph maībꝰ ſuis. vijannis exul ī egipto filando texēdo ſuēdo. Scd̓o ſeqͥt̉ ip̄m p̄dicādo. dicat̉ſecutōe xp̄ianoꝝ ī irl̓m pꝰ xp̄i aſcēſioneꝫ