De ſcā MargaretavirgineSermo

cū illa paupere nutrice ⁊cͣ. videt̉ gͦ vob̓ſi fuit humilis. Si gͦ humilitas facit inuenire ꝑſonā. Et beata Margareta fuit ita humilis vt audiuiſtis. bene gͦ dicittheā inuenta ⁊cͣ. Moraliter volumushumiliari ſi nō poſſumus vt beata Margareta que dimiſit omīa. adminus illi qͥvadūt nimis pompoſe in habitu vltra ſuum ſtatū ſeu cōdicōem dimittāt qꝛ illudnō eſt ꝟtus. Ide de clericꝭ qui nō vadūtin habitu clericali ſꝫ ſeculari dimittāt. Idem de religioſis qui nō portāt habitumſuū iuxta ſuā regulā. Iō dicebat xp̄s diſcite a me qꝛ mitis ſum ſcꝫ ī vita ⁊ ꝯuerſacōe ⁊ humilis corde. Math̓. xi.co ſcd̓o ꝙ habuit ſancta caritatem q̄ on̄ditur cuꝫ dicit vna declarat ſic. Caritasꝓprie eſt amor dei ardentiſſimꝰ ſcꝫ qn̄ ꝑſona caritatiua omīa q̄ dicit cogitat ⁊ operat̉ ordinat ad deū. Iō dicit̉ vna. Rōcaritas ⁊ cupiditas ſunt oppoſita qꝛ cupiditas ſpergit cor ī rebus mūdanis ſꝫ caritas vnit ⁊ congregat cor nihil aliud volens niſi deū. Dicat̉ hic exemplū de duabus ſororibus ſcꝫ magdalena ⁊ marthaad quarū domū cum xp̄s ſemel veniſſetlaſſus ⁊ feſſus Martha fatigabat ſe inexercicō caritatis ꝓpter xp̄m ⁊cͣ. Magdalena de iſtis nō curans poſuit ſe ad pedesxp̄i dicēdo. Domine dicatis mihi aliqd̓bonū verbum vel de quo p̄dicaſtis hodieUidens martha ꝙ ſoror ſua ſederet dixit. Dn̄e non eſt tibi cure ꝙ ſoror mea reliquit me ſolam miniſtrare. Dic̄ ergo illivt me adiuuet. Cui reſpondit xp̄us dicens. Martha martha ſollicita es ⁊ turbaris erga plurima. Porro vnū eſt neceſſariū ſcꝫ vnitas cordis ad deum. Luc̄x. patet gͦ ꝙ caritas oſtendit cum diciturvna. Dicat̉ quō beata margareta habuitiſtā virtutem. vnde cū ſemel iuxta viampaſceret oues et eſſet. xiij. vel. xiiij. annorum decora valde in corꝑe ſed pulchrior in anima. Inde tranſiuit Olibrius p̄fectus ꝑſequens xp̄ianos qui videns ta

pulchram puellam admirās ſtetit dicēsSi iſta puella eſt generoſa ducam eamin vxorem. Sin autē ducam eam in concubinam ⁊ fecit eam venire coram ſe. aqua queſiuit tria. Primo nomen ſuum.Scd̓o genus. Tercō condicōnem. Ipſaautem humiliter reſpondit dicens. Egovocor margareta .i. perla. Dixit prefectꝰꝓprium nomen habet ⁊ pulchrum. Secundo de genere nobili filia ſum patriarche Terco de condicōne xp̄iana ſuꝫ. Reſpondit preſes prima duo ſunt conueniencia. ſed tercium non quia ſtulticia eſtadorare hominem crucifixum tradituꝫ adiſcipulis ⁊ mortuuꝫ in cruce. Reſpondit Margareta. et quomō ſcitis vos ꝙchriſtus ſit mortuus in cruce. Reſpondit quia ita legi in libris xp̄ianorum. EtMargareta in eiſdem libris inueniſtisꝙ xp̄us eſt deus et homo ⁊ voluit pati īcruce ne ſibi credentes ⁊ obedientes patiantur in inferno. Et volens margaretaex cauſa ꝓuocare ip̄m ad iram vt eam odiret ne ꝑderrt virginitateꝫ dixit. Stulticia eſt de eiſdem libris recipere vnum ⁊non aliud. Et ip̄e indignatus poſuit eamin carcere tenebroſo. Ecce caritatē quāhabuit non curās de preſide nec de horeſeu ꝓmiſſionibꝰ ſibi factis. qꝛ noluit niſideū ⁊ poterat dicere. vna pecij a dominohāc requirā vt inhabite in domo dn̄i oībus diebꝰ vite mee. ꝑs. xxvi. Moralit̓hic vos de mūdo iſto habetꝭ exemplū vtvniatis vos qͥ habetis cor diſꝑſuꝫ in cāis vineis aīalibꝰ ⁊cͣ ſꝫ ad minꝰ in die domīca oꝫ vos recolligere. Dicat̉ ꝙ ſi ẜuatis feſta vt fieri dꝫ recolligēdo cor ī diefeſto ne cogitet de negocijs vaīs ⁊ os neloquat̉ de mūdanis ſꝫ audire oꝫ miſſā cōpleta ⁊ cū ſilencō ⁊ deꝰ dabit vob̓ habūdancia ⁊ oīa vrā plꝰ ꝓficient ẜuādo ſicfeſta qͣꝫ ex oībꝰ curis vrīs ⁊ deꝰ cuſtodidiet vos a ſiccitate mortalitate fame ⁊c̄Dico tercō ꝙ hūit firmā ſtabilitateꝫque on̄dit cum d̓r p̄cioſa. Tunc perſona