De ſanctoIohanne baptiſta
De prima ſcilicet familiari collocutionequi cum Ieremias eſſet ad huc puer deꝰſibi loquebat̉ familiariter legitur de abraham cui pro ſingulari gratia deus voluitloqui ſꝫ in qua etate nō quando erat puervel iuuenis ſꝫ qn̄ fuit. lxxv. annoꝝ Benẜ.xij. Sed ieremie fuit locutus cum adhuceſſet puer. Ecce quare dicit factū eſt verbum domini ⁊cͣ. De ſcd̓a qꝛ eſſentialiterdeus predeſtinauit eū vt eſſet ſanctus inhoc mundo ⁊ glorioſus in paradiſo Et hͦreuelauit ſibi quaſi vt aperiret ſibi libꝝ p̄deſtinacōnis in quo nullus legit niſi deusSi vultis intelligere iſtam gr̄am cogitate illud verbum nemo ſcit vtrū odio velamore dignus ſit Eccl̓. ix. Sed ieremiasſciuit qꝛ deus ſibi dixit prius qͣꝫ te formarem in vtero noui te. Nō ſolum ſcientiaſpeculacōis ſꝫ ſcientia approbacōnis. Detercia ſcꝫ ſanctificacōe ſpūali maxima gratia fuit ꝙ anteqͣꝫ fuiſſet ſanctus qͣm natꝰNoe habuit pro ſingulari gratia quandofuit quingentoꝝ annoꝝ qꝛ tunc fuit a d̓oſanctificatus. Sed ieremias iaꝫ in vteromatris anteqͣꝫ exires de vulua ſanctificaui te. De quarta ſcꝫ illuminacōne ꝓph̓abili. qꝛ deus fecit eum conſiliarium ſuum⁊ ſecretarium reuelando ſibi ventura. Iōdixit. Et ꝓphetam in gentibus dedi te iſtaverba ⁊ iſte quatuor gratie ꝓprie ⁊ hyſtorice dicuntur de ſeremia ꝓpheta. Sed aꝓpriate ⁊ allegorice recitantur de beato iohanne baptiſta hodie in eccleſia. quia ſibietiam deus fecit iſtas quatuor gratias ⁊fuit in vtero ſanctificatus. Ideo apropriate dicit thema Antequam exires de vulua ⁊cͣ. Queſiui amore veſtri qͦt ſunt mo.di quos deus tenet ad ſanctificādum peccatoreꝫ ⁊ qui ſunt. Et inueni ꝙ ſūt qͥnqꝫ⁊ de quinto modo loquitur thema. Anteqͣm exires d̓ vulua ⁊cͣ. Et ſunt modi iſti.qui ſequuntur primus.¶ Primus eſt finalis contritio¶ Scd̓s penitentialis ꝯuerſio¶ Tercius martirialis afflictio
¶ Quartus baptiſmalis ablucio¶ Quintus ſpecialis preuentio¶ Dico primo ꝙ vnꝰ modus quem deꝰ tenet ſanctificandi peccatorem eſt finalis cōtritio quando perſona vixit diu ī peccatis⁊ mala vita ſine timore dei ⁊ verecundiagentium nec curat de deo ymo forte noncredit. Sed finaliter quando debet morideus aperit ſibi fontem tunc dās ſibi contricōnem de peccatis ex qua purificatur ⁊ſanctificatur anima Sed de iſto non facitcotidie qꝛ in tota ſacra ſcriptura non legitur ꝙ aliqͥs fuerit ſanctificatus niſi vnꝰſ. latro de quo dicit leo papa ꝙ ſemꝑ fuitmale vite ⁊ nunqͣm fecit aliqd̓ bouum invita ſua ⁊ ſuis criminibꝰ captus ⁊ ſentenciatus fuit ad latus xp̄i ſuſpenſus ⁊ ſubito xp̄s aꝑuit ſibi fontem miſcd̓ie ⁊ flumēcontricōis venit ad eum ⁊ dixit xp̄o cumngͣnis ſingultibꝰ ⁊ ſuſpirijs Domine memento mei dum veneris ī regnum tuumLuc̄. xxiij. Et xp̄s ſibi rn̄ dēs dicēs. Amēdico tibi hodie mecū eris in ꝑadiſo ⁊ fuitſanctificatꝰ ab oībꝰ ſuis pctīs. Sꝫ poſſꝫqueri ab aliqͣ cū duo legant̉ latrones fuiſſe cum xp̄o ſuſpēſi qͣre vnꝰ fuit ſctīficatꝰ⁊ aliꝰ nō Rn̄ſio q̄ a ſanctis doctoribꝰ aſſignatur eſt iſta. Dicunt euuangeliſte ꝙcriſtus expirauit hora nona ⁊ tunc ſol eſtalte ⁊ incipit declinari ad occaſum ⁊ vmibra brachij xp̄i tetigit latronē que fuit tāte virtutis ꝙ ꝯuertit eū. Neqꝫ miꝝ quialegit in actibꝰ apoſtolorum ꝙ vmbra beati petri ſanabat infirmos Actuū. v. Dicatur quomodo ponebantur infirmi ī grabatis per vicos vt vmbra petri tangereteos. Quid mirum ergo ſi vmbra xp̄i conuertebat peccatorem de nullo alio legiturꝙ habuerit malam vitam ⁊ bonum fineniſi de iſto latrone de iſto modo ſanctificacōnis ꝓph̓ia. Congregabo eos quaſi gregem ad victimam ⁊ ſanctifico eos in dieocciſionis Iere. duo decimo Hoc dicebatꝓpheta orando. Modo quilibet noſtrumvellet ſanctificari viuere ad libitum et ha