Iohāne euangliſtaDe ſancto
Auctoriras. Non eſt voluntas mea invobis ⁊cͣ. Malachie pͥmo fiat ergo racōſi. inanimata ⁊ irrōnabilia vult deus ꝙſint ſine macula eo quia ſibi appropinqͣntur quāt omagis vult aīas noſtras rōnales eſſe mūdas cū lixiuia ipſius pn̄ie ſcꝫcōtricionis cōfeſſionis ⁊ ſatiſfactionis. ergo lauamini mūdi eſtote auferte maluꝫcogitacionū ⁊cͣ. Iſaie pͥmo ⁊ hoc de pͥmogradu ¶ Scd̓s gradus d̓ine dilectioniseſt ꝙ deus diligit de amore ſpeciali nonoēs creaturas generaliter ſꝫ ſolū bonasppter eaꝝ deuocionē. Racio quia licetbonus homo vel bona mulier diligat oēsꝓximos amore generali diligit tamē parentes amicos ⁊ vicinos amore ſpecialieis loquendo conuerſando comedendodando iuuando ⁊cͣ. Iſta enim ſunt ſignaamoris ſpecialis. Sic etiā deus licet diligat omnes creaturas generaliter tamenſolū bonos diligit ſpecialit̓ cū eis loquedo cōuerſando ⁊cͣ. Dicit yſidorꝰ in librode ſummo bono ꝙ quādo orat loquiturcū deo. dicendo pater noſter ⁊cͣ. Et cumꝟgine maria quādo d̓t Aue maria. Etdeus loquitur tibi reſpondēdo quādo inor̄one dat cōſolaciones aliqͣs ⁊ illuminaciones quia iſte ſunt dei locuciones ¶ Etnunqͥd quādo tu oraſti demane deuotevel dixiſti matutinas vel miſſaꝫ ſentis inanima ſingulare conſolacione deus loqͥtur tecū quando legis vel ſtudes in bonolibro. Liber enī eſt os dei. Scd̓o conuerſando quādo duo ſtant ſimul d̓r eis illiſimul ſtant vna res cū tamē diſtent Magis ꝓpe eſt deus illis quos diligit ſingulariter quia infra eos eſt ſemꝑ conuerſatur ⁊ ſtat cū eis. Auctoritas. Deus caritas eſt ⁊ qͥ manet in caritate in deo manet ⁊c̄. pͥma Iohānis. iiij. Tercio comedendo qꝛ perſone bone ⁊ deuote ſepe debent cōmunicare tunc enī homo comeditcū xp̄o in mēſa ſua bene eſt amicus regisqͥ comedit in mēſa cū eo. Quarto dando enī xp̄us dilectis ſuis ſpeciali amore
mittit dona vni donū hūilitatꝭ alt̓i donūliberalitatis alteri donū caſtitatꝭ vel pacientie ⁊cͣ. Et id̓o ſicut amicꝰ regraciaturamico de donis ita etiā xp̄o regraciandūeſt dicendo grates vobis dn̄e. Ego conſueui eſſe ſuperbus Sed vos miſiſtis michi donū humilitatis ⁊ ſic de alijs Idemetiā de donis corporalibꝰ ſcꝫ ſanitatis ⁊huiuſmodi vel temporalibꝰ qͥbuſcunqꝫ adeo datis. De iſto amore ſpeciali d̓t ſcpͥtura. Nemine diligit deus niſi eū qui cuſapīa inhabitat. Sapīe. vij. Nota niſi eūqui cū ſapīa inhabitat Quia iſto amoreſpeciali nō diligit deus ſtultos ſꝫ ſolū ſapiētes. Modo videamꝰ qͥ ſunt ſtulti ⁊ qͥſapientes. Modo ſi abhinc vſqꝫ ad talelocū eſſet vna via a dextris aſpera ſine cauernis tamē eſt ſecura. Et a ſiniſtris eſtalia via plana delicioſa cū tabernis de vnomiliari ad aliud cū arboribꝰ ⁊ volucribꝰcantantibꝰ tamē eſt ibi vnꝰ paſſus periculoſus in qͦ omnes trāſeuntes occidunt ⁊dep̄dant ⁊ ſuꝑ turrim eſſe valde reſpicientes ambas vias ⁊ clamādo diceret viatoribus ad dextrā reſpiciatꝭ ⁊ nō ad ſiniſtrā qꝛ omnes ibi dep̄dant ⁊cͣ. Nnnqͥdvolentes credere clamanti dicendo ipſevellet ꝙ dimittamꝰ viā bonā ⁊ delicioſam ⁊ ꝙ vadamꝰ per viā aſperā ⁊cͣ. reputabunt̉ fatui ⁊ credētes ſibi ſapientes immo vtinā inter vos nō ſint multi ſtulti.Ecce abhinc vſqꝫ ad aliū mundum ſuntdue vie a dextris eſt via virtuoſa ⁊ ſpūalis. A ſiniſtris eſt alia ſcꝫ via vicioſa ⁊ carnalis. Prima eſt via pn̄ie aſpera eſt aſperū eſt cōtineri ⁊cͣ. ſꝫ eſt ſecura. Id̓o xp̄soptime mouet dicēs. Penitenciā agiteappropinqͣbit enī regnū celoꝝ ⁊cͣ. Mathei. iiij. Alia via a ſiniſtris eſt delicioſa⁊ carnalis. ſcꝫ comedere bibere dormireluxuriari facere ſe vindicare ⁊cͣ. Sed inpaſſu periculo ſcꝫ mortis omnes denudantur dep̄dantur ⁊ occidunt̉. Si dicatur etiā in alia via eſt paſſus periculoſusmortis verū eſt ſꝫ non depredant̉ qꝛ ſecūL .iiij.